1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

2008 yahya kemal beyatlı' yı anma yılı

Konusu 'Belirli Gün Ve Haftalar - Şiirler' forumundadır ve sherry tarafından 16 Ekim 2008 başlatılmıştır.

  1. sherry

    sherry V.I.P V.I.P

    Katılım:
    20 Aralık 2006
    Mesajlar:
    2.174
    Beğenileri:
    41
    Ödül Puanları:
    1.980
    Banka:
    286 ÇTL
    YAHYA KEMAL BEYATLI (1884 – 1958)
    Yahya Kemal Beyatlı Türk şair ve yazarıdır. 1884 yılında Üsküp 'te dünyaya gelmiştir. Asıl adı Ahmed Agâh'tır. İlk öğrenimini Üsküp'te gördü. İstanbul Vefa Lisesi mezunudur. Başlangıçta Sultan II. Abdülhamit yönetimine karşı muhaliflerin safında yer alarak Paris'e gitti. Fransa 'da siyasal bilgiler okurken hocası Albert Sorrel'in etkisinde kalarak düşüncelerinde değişmeler oldu.
    Fransa'da 9 yıl kaldı. Fransız Edebiyatı'nı ve edebiyatçılarını yakından tanıma imkânı buldu. Onlardan etkilendi. Doğu Dilleri Okulu'na devam ederek Arapça ve Farsça 'sını geliştirdi. Divan şiiri üzerinde yoğunlaştı.
    1913 yılında İstanbul'a döndü. Darüşşafaka, Medresetü'l-Vâizin ve Darülfünûn'da tarih ve edebiyat dersleri okuttu. Gazete ve dergilerde yazılar yazdı. Lozan Konferansı'na katıldı. 1923'te Urfa Milletvekili seçildi. Çeşitli ülkelerde diplomatik görevler alarak Türkiye'yi temsil etti. Yozgat, Tekirdağ ve İstanbul Milletvekilliği yaptı. Pakistan Büyükelçiliği görevindeyken emekli oldu (1949) ve yurda döndü.
    Tedavi için Paris'e gitti. Bir yıl sonra da öldü (1958). Cumhuriyet dönemi Türk şiirinin en büyük temsilcilerinden birisidir.Edebiyata ilk atıldığı vakiter Bakî'nin bir taklitçisi olarak lanse edilmiştir ama onun sanat dehası daha sonra bu çevrede kendisinin çağında kendine özgü bir şair olduğunu kanıtlamıştır. "Kurşun kubbeli loş odalarda esrarlı imbikleri karıştırarak hayata yeni bir mayi vermeye çalışan vecitli ruhlar gibi Yahya Kemal, aruzu ve kelimeyi eriterek şiiri, imbikten süzdü."
    Yahya Kemal bize divan bahçelerinden içimizde yeni heyecanlar kımıldatan eserler getirdi. Onun ilk görünüşte Nedim'in sesini yansıtan bir taklitçi sandılar. Oysa o, 'eskinin' içinden bize 'yeni' bir ruh, yeni bir ses getirdi. Bu, Doğu ile Batı'nın iç içe girmiş yeni potasıydı. Ve böylce Yahya Kemal bizde neo-klasiğin bayraktarı oldu.
    Şiirlerinde vezin ve kafiyeyi atan ve geriye değil, ileriye doğru hızla gelişen 20. yüzyılın sanat anlayışı döneminde Yahya Kemal bize 'mazi'den tatlı sesler bıraktı. Edebiyat tarihi ve edebiyat tarihçileri Dört Arzucular olarak adlandırılan içinde Tevfik Fikret, Mehmed Akif ve Ahmet Haşim'in bulunduğu kavram ayırımı içine koymuştur.
    Şiirlerinde aruz ölçüsünü kullanmış olmasına rağmen tek bir şiiri bu konu da istisna olmuştur: O da 11'lik hece vezniyle yazdığı Ok şiiridir.
    Klasik şiirimizin temel özelliklerine bağlı kalarak, kendine özgü bir şair olmuştur.Sanatta ve edebiyatta millî ve manevî değerlere bağlı kalmıştır. Şiirlerinde görülen ritim öğesi daima aynı sürer.
    Kurduğu bu ritimde anlatmak düşünce ya da his yavaş yavaş dizelere yayılmaya başlar ve her anlam ayırımında araya müziği bir perde gibi koyarak ses ve anlam kavramının her ikisinin de birbiri içinde yitip gitmesini önler.
    Şiirlerinde zaman zaman hayranı olduğu Charles Baudaleire etkisi görülmekle beraber Arthur Rimbaud, Faruk Nafiz Çamlıbel etkisi görülür.
    Çoğu edebiyat otoritesi tarafından Türk şiirinde Ahmet Muhip Dıranas ve Necip Fazıl Kısakürek 'ten sonra şiiri en rahat söyleyen,hecelerde zorlanmayan bir şair olarak anılır. Ne var ki,bu konuda Yahya Kemal'in şiirlerinde ne kadar zor bir çalışma verdiğinin bilinmesi gerekir. Hatta bazı şiirlerini 30 yıl gibi bir zamanda yazdığını söylediğinde bu konunun nedenini şiirlerinin vermek istediği anlamı tam vermesinin gerekli olduğunu söylemiştir.
    Edebiyat dünyasında Tevfik Fikret'le yaptığı kalem kavgası önemli yer tutar. Tevfik Fikret'in gerek İstanbul'a kızdığı ve nefret ettiği için gerekse 20. yüzyıl başlarındaki baskılı ve sıkıntılı dönem yüzünden için İstanbul'u anlattığı ve ağır bir sövgü içeren Sis adlı şiiri şiirine karşılık Yahya Kemal buna çok sert bir şiiri olan Siste Söyleniş' adlı şiiri yazarak aydın çevresine ve halka umut vermiştir. Yahya Kemal Beyatlı, ölümünden bir süre önce şu beyiti söylemiştir:

    Ölmek kaderde var; yaşayıp köhnemek hazin,
    Buna bir çare yok mudur ya Rabbilâlemin?

    Yahya Kemal Beyatlı, şiirde mükemmelliği aradığı için olsa gerek, yaşadığı sürece şiirlerini kitap hâline getirmemiş; ancak ölümünden sonra kurulan Yahya Kemal Enstitüsü'nün yardımı ile şiirleri kitap halinde basılmış; bir çoğu da, başta Münir Nurettin Selçuk ve Osman Nihat Akın olmak üzere ünlü bestekârlar tarafından bestelenmiştir. Endülüs'te Raks, Aziz İstanbul,Geçmiş Yaz,Rindlerin Ölümü, Sessiz Gemi... gibi.
    Kırk yılı aşan edebî hayatının ürünü, belki küçüklü büyüklü kırk parça eseri aşmaz. Ama hepsi de seçkin ve hepsi de birbirinden güzeldir.
     
  2. sherry

    sherry V.I.P V.I.P

    Katılım:
    20 Aralık 2006
    Mesajlar:
    2.174
    Beğenileri:
    41
    Ödül Puanları:
    1.980
    Banka:
    286 ÇTL
    MOHAÇ TÜRKÜSÜ

    Bizdik o hücumun bütün aşkıyle kanatlı;
    Bizdik o sabâh ilk atılan safta yüz atlı.

    Uçtuk Mohaç ufkunda görünmek hevesiyle,
    Canlandı o meşhûr ova at kişnemesiyle!

    Fethin daha bir ülkeyi parlattığı gündü;
    Biz uğruna can verdiğimiz yerde göründü.

    Gül yüzlü bir âfetti ki her pûsesi lâle;
    Girdik zaferin koynuna, kandık o visâle!

    Dünyâya vedâ ettik, atıldık dolu dizgin;
    En son koşumuzdur bu! Asırlarca bilinsin!

    Bir bir açılırken göğe, son def'a yarıştık;
    Allâh'a giden yolda meleklerle karıştık.

    Geçtik hepimiz dört nala cennet kapısından;
    Gördük ebedî cedleri bir anda yakından!

    Bir bahçedeyiz şimdi şehitlerle berâber;
    Bizler gibi ölmüş o yiğitlerle berâber.

    Lâkin kalacak doğduğumuz toprağa bizden
    Şimşek gibi bir hâtıra nal seslerimizden!
    YAHYA KEMAL BEYATLI
     
  3. sherry

    sherry V.I.P V.I.P

    Katılım:
    20 Aralık 2006
    Mesajlar:
    2.174
    Beğenileri:
    41
    Ödül Puanları:
    1.980
    Banka:
    286 ÇTL
    AKINCI

    Bin atlı, akınlarda çocuklar gibi şendik;
    Bin atlı o gün dev gibi bir orduyu yendik!

    Ak tolgalı beylerbeyi haykırdı: İlerle!
    Bir yaz günü geçtik Tuna'dan kaafilelerle...

    Şimşek gibi bir semte atıldık yedi koldan,
    Şimşek gibi Türk atlarının geçtiği yoldan.

    Bir gün yine dolu dizgin boşanan atlarımızla
    Yerden yedi kat arşa kanatlandık o hızla...

    Cennette bu gün gülleri açmış görürüz de
    Hâlâ o kızıl hâtıra titrer gözümüzde!

    Bin atlı akınlarda çocuklar gibi şendik,
    Bin atlı o gün dev gibi bir orduyu yendik

    YAHYA KEMAL BEYATLI
     
  4. sherry

    sherry V.I.P V.I.P

    Katılım:
    20 Aralık 2006
    Mesajlar:
    2.174
    Beğenileri:
    41
    Ödül Puanları:
    1.980
    Banka:
    286 ÇTL
    SÜLEYMÂNİYE'DE BAYRAM SABAHI

    Artarak gönlümün aydınlığı her sâniyede,
    Bir mehâbetli sabâh oldu Süleymâniye'de.
    Kendi gök kubbemiz altında bu bayram saati,
    Dokuz asrında bütün halkı, bütün memleketi
    Yer yer aksettiriyor mâvileşen manzaradan,
    Kalkıyor tozlu zaman perdesi her ân aradan.
    Gecenin bitmeğe yüz tuttuğu andan beridir,
    Duyulan gökte kanad, yerde ayak sesleridir.
    Bir geliş var!.. Ne mübârek, ne garib âlem bu!..

    Hava boydan boya binlerce hayâletle dolu...
    Her ufuktan bu geliş eski seferlerdendir;
    O seferlerle açılmış nice yerlerdendir.
    Bu sükûnette karıştıkça karanlıkla ışık
    Yürüyor, durmadan, insan ve hayâlet karışık;
    Kimi gökten, kimi yerden üşüşüp her kapıya,
    Giriyor, birbiri ardınca, îlâhi yapıya.
    Tanrının mâbedi her bir tarafından doluyor,
    Bu saatlerde Süleymâniye târih oluyor.

    Ordu-milletlerin en çok döğüşen, en sarpı
    Adamış sevdiği Allâh’ına bir böyle yapı.
    En güzel mâbedi olsun diye en son dinin
    Budur öz şekli hayâl ettiği mimârinin.
    Görebilsin diye sonsuzluğu her yerden iyi,
    Seçmiş İstanbul’un ufkunda bu kudsi tepeyi;
    Taşımış harcını gaazîleri, serdâriyle,
    Taşı yenmiş nice bin işçisi, mimârıyle.
    Hür ve engin vatanın hem gece, hem gündüzüne,
    Uhrevî bir kapı açmış buradan gökyüzüne,
    Tâ ki geçsin ezeli rahmete rûh orduları..

    Bir neferdir bu zafer mâbedinin mimârı.
    Ulu mâbed! Seni ancak bu sabâh anlıyorum;
    Ben de bir vârisin olmakla buğün mağrûrum;
    Bir zaman hendeseden âbide zannettimdi;
    Kubben altında bu cumhûra bakarken şimdi,
    Senelerden beri rü'yâda görüp özlediğim
    Cedlerin mağfiret iklimine girmiş gibiyim.
    Dili bir, gönlü bir, imânı bir insan yığını
    Görüyor varlığının bir yere toplandığını;
    Büyük Allâh’ı anarken bir ağızdan herkes
    Nice bin dalgalı Tekbir oluyor tek bir ses;
    Yükselen bir nakarâtın büyüyen velvelesi,
    Nice tuğlarla karışmış nice bin at yelesi!


    Gördüm ön safta oturmuş nefer esvaplı biri
    Dinliyor vecd ile tekrâr alınan Tekbîr'i;
    Ne kadar sâf idi sîmâsı bu mü'min neferin!
    Kimdi? Bânisi mi, mîmâri mı ulvî eserin?
    Tâ Malazgird ovasından yürüyen Türkoğlu
    Bu nefer miydi? Derin gözleri yaşlarla dolu,
    Yüzü dünyâda yiğit yüzlerinin en güzeli,
    Çok büyük bir işi görmekle yorulmuş belli;
    Hem büyük yurdu kuran hem koruyan kudretimiz
    Her zaman varlığımız, hem kanımız hem etimiz;
    Vatanın hem yaşıyan vârisi hem sâhibi o,
    Görünür halka bu günlerde tesellî gibi o,
    Hem bu toprakta buğün, bizde kalan her yerde,
    Hem de çoktan beri kaybettiğimiz yerlerde.

    Karşı dağlarda tutuşmuş gibi gül bahçeleri,
    Koyu bir kırmızılık gökten ayırmakta yeri.
    Gökte top sesleri var, belli, derinden derine;
    Belki yüzlerce şehir sesleniyor birbirine.
    Çok yakından mı bu sesler, Çok uzaklardan mı?
    Üsküdar’dan mı? Hisar'dan mı? Kavaklar'dan mı?
    Bursa'dan, Konya'dan, İzmir’den, uzaktan uzağa,
    Çarpıyor birbiri ardınca o dağdan bu dağa;
    Şimdi her merhaleden, Tâ Beyazıd'dan, Van'dan,
    Aynı top sesleri birdir geliyor her yandan.
    Ne kadar duygulu, engin ve mübârek bu seher!
    Kadın erkek ve çocuk, gönlü dolanlar, yer yer,
    Dinliyor hepsi büyük hatıralar ruzgarını,
    Çaldıran topları ardınca Mohaç toplarını.

    Gökte top sesleri, bir bir, nerelerden geliyor?
    Mutlaka her biri bir başka zaferden geliyor:
    Kosva’dan, Niğbolu'dan, Varna'dan, İstanbul’dan..
    Anıyor her biri bir vak'ayı heybetle bu an;
    Belgrad'dan mı? Budin, Eğri ve Uyvar'dan mı?
    Son hudutlarda yücelmiş sıra-dağlardan mı?

    Deniz ufkunda bu top sesleri nerden geliyor?
    Barbaros, belki, donanmayla seferden geliyor!..
    Adalar'dan mı? Tunus’dan mı, Cezâyir'den mi?
    Hür ufuklarda donanmış iki yüz pâre gemi
    Yeni doğmuş aya baktıkları yerden geliyor;
    O mübarek gemiler hangi seherden geliyor?

    Ulu mâbedde karıştım vatanın birliğine.
    Çok şükür Tanrıya, Gördüm, bu saatlerde yine
    Yaşayanlarla berâber bulunan ervâhı.
    Doludur gönlüm ışıklarla bu bayram sabahı.

    YAHYA KEMAL BEYATLI
     
  5. sherry

    sherry V.I.P V.I.P

    Katılım:
    20 Aralık 2006
    Mesajlar:
    2.174
    Beğenileri:
    41
    Ödül Puanları:
    1.980
    Banka:
    286 ÇTL
    ERENKÖYÜ'NDE BAHAR

    Cânan aramızda bir adındı,
    Şîrin gibi hüsn ü âna unvan,
    Bir sahile hem şerefti hem şan,
    Çok kerre hayâlimizde cânan
    Bir şi'ri hatırlatan kadındı.

    Doğmuştu içimde tâ derinden
    Yıldızları mâvi bir semânın;
    Hazzıyla harâb idim edânın,
    Hâlâ mütehayyilim sadânın
    Gönlümde kalan akislerinden.

    Mevsim iyi, kâinât iyiydi;
    Yıldızlar o yanda, biz bu yanda,
    Hulyâ gibi hoş geçen zamanda
    Sandım ki güzelliğin cihanda
    Bir saltanatın güzelliğiydi.

    İstanbul'un öyledir bahârı;
    Bir aşk oluverdi âşinâlık...
    Aylarca hayâl içinde kaldık;
    Zannımca Erenköyü'nde artık
    Görmez felek öyle bir bahârı.

    YAHYA KEMAL BEYATLI
     
  6. sherry

    sherry V.I.P V.I.P

    Katılım:
    20 Aralık 2006
    Mesajlar:
    2.174
    Beğenileri:
    41
    Ödül Puanları:
    1.980
    Banka:
    286 ÇTL
    GEÇMİŞ YAZ

    Rü'yâ gibi bir yazdı. Yarattın hevesinle,
    Her ânını, her rengini, her şi'rini hazdan.
    Hâlâ doludur bahçeler en tatlı sesinle!
    Bir gün, bir uzak hâtıra özlersen o yazdan

    Körfezdeki dalgın suya bir bak, göreceksin:
    Geçmiş gecelerden biri durmakta derinden;
    Mehtâb... iri güller... ve senin en güzel aksin...
    Velhasıl o rü'yâ duruyor yerli yerinde!

    YAHYA KEMAL BEYATLI
     
  7. sherry

    sherry V.I.P V.I.P

    Katılım:
    20 Aralık 2006
    Mesajlar:
    2.174
    Beğenileri:
    41
    Ödül Puanları:
    1.980
    Banka:
    286 ÇTL
    BİR BAŞKA TEPEDEN

    Sana dün bir tepeden baktım azîz İstanbul!
    Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
    Ömrüm oldukça, gönül tahtıma keyfince kurul!
    Sâde bir semtini sevmek bile bir ömre değer.

    Nice revnaklı şehirler görünür dünyâda,
    Lâkin efsunlu güzellikleri sensin yaratan.
    Yaşamıştır derim, en hoş ve uzun rü'yâda
    Sende çok yıl yaşayan, sende ölen, sende yatan.

    YAHYA KEMAL BEYATLI
     
  8. sherry

    sherry V.I.P V.I.P

    Katılım:
    20 Aralık 2006
    Mesajlar:
    2.174
    Beğenileri:
    41
    Ödül Puanları:
    1.980
    Banka:
    286 ÇTL
    İSTANBUL UFUKTAYDI

    Gurbetten, uzun yolculuk etmiş, dönüyordum.
    İstanbul ufukta’ydı...
    Doğrulduğumuz ufka giderken...
    Sevdâlı yüzüşlerle, yunuslar
    Yol gösteriyordu.

    İstanbul ufuktan,
    Sîmâsını göstermeden önce,
    Kalbimde göründü;
    Özentili kalbimde bütün çizgileriyle,
    Binbir kıyı, binbir tepesiyle,
    Binbir gecesiyle.

    Yıllarca uzaklarda yaşarken,
    İstanbul’u hicranla tahayyül, beni yordu.
    Yer kalmadı beynimde hayâle.
    İstanbul’a artık bu dönüş son dönüş olsun.
    Son yıllarım artık
    Geçsin o tahayyüllerimin çerçevesinde.

    Bir saltanat iklîmine benzer bu şehirde,
    Hulyâ gibi engin gecelerde,
    Yıldızlara karşı,
    Cânanla berâber,
    Allah içecek sıhhati bahşetse...
    Bu kâfî...!

    YAHYA KEMAL BEYATLI
     
  9. sherry

    sherry V.I.P V.I.P

    Katılım:
    20 Aralık 2006
    Mesajlar:
    2.174
    Beğenileri:
    41
    Ödül Puanları:
    1.980
    Banka:
    286 ÇTL
    SESSİZ GEMİ

    Artık demir almak günü gelmişse zamandan,
    Meçhûle giden bir gemi kalkar bu limandan.

    Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol;
    Sallanmaz o kalkışta ne mendil ne de bir kol.

    Rıhtımda kalanlar bu seyâhatten elemli,
    Günlerce siyâh ufka bakar gözleri nemli.

    Bîçâre gönüller! Ne giden son gemidir bu!
    Hicranlı hayâtın ne de son mâtemidir bu!

    Dünyâda sevilmiş ve seven nâfile bekler;
    Bilmez ki giden sevgililer dönmiyecekler.

    Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden,
    Bir çok seneler geçti; dönen yok seferinden.

    YAHYA KEMAL BEYATLI
     
  10. sherry

    sherry V.I.P V.I.P

    Katılım:
    20 Aralık 2006
    Mesajlar:
    2.174
    Beğenileri:
    41
    Ödül Puanları:
    1.980
    Banka:
    286 ÇTL
    MEHLİKA SULTAN

    Mehlika Sultan'a âşık yedi genç
    Gece şehrin kapısından çıktı:
    Mehlika Sultan'a âşık yedi genç
    Kara sevdalı birer âşıktı.

    Bir hayâlet gibi dünyâ güzeli
    Girdiğinden beri rü'yâlarına;
    Hepsi meshûr, o muammâ güzeli
    Gittiler görmeye Kaf dağlarına.

    Hepsi, sırtında abâ, günlerce
    Gittiler içleri hicranla dolu;
    Her günün ufkunu sardıkça gece
    Dediler: ''Belki son akşamdır bu.''

    Bu emel gurbetinin yoktur ucu;
    Daima yollar uzar, kalp üzülür:
    Ömrü oldukça yürür her yolcu,
    Varmadan menzile bir yerde ölür.

    Mehlika'nın kara sevdâlıları
    Vardılar çıkrığı yok bir kuyuya,
    Mehlika'nın kara sevdalıları
    Baktılar korkulu gözlerle suya.

    Gördüler: ''Aynada bir gizli cihan...
    Ufku çepçevre ölüm servileri...''
    Sandılar doğdu içinden bir an
    O, uzun gözlü, uzun saçlı peri.

    Bu hazin yolcuların en küçüğü
    Bir zaman baktı o vîran kuyuya.
    Ve neden sonra gümüş bir yüzüğü
    Parmağından sıyırıp attı suya.

    Su çekilmiş gibi rü'yâ oldu!..
    Erdiler yolculuğun son demine;
    Bir hayâl âlemi peydâ oldu.
    Göçtüler hep o hayâl âlemine.

    Mehlika Sultan'a âşık yedi genç,
    Seneler geçti, henüz gelmediler;
    Mehlika Sultan'a âşık yedi genç
    Oradan gelmiyecekmiş dediler!..

    YAHYA KEMAL BEYATLI
     

Sayfayı Paylaş