1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Abdurrahman Öztoprak - Türk Ressam

Konusu 'Sanatçılar, Müzisyenler' forumundadır ve ZeyNoO tarafından 17 Kasım 2011 başlatılmıştır.

  1. ZeyNoO
    Melek

    ZeyNoO ٠•●♥ KuŞ YüreKLi ♥●•٠ AdminE

    Katılım:
    5 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    58.480
    Beğenileri:
    5.784
    Ödül Puanları:
    12.080
    Cinsiyet:
    Bayan
    Meslek:
    Muhasebe
    Yer:
    ❤ Şehr-i İstanbul ❤
    Banka:
    3.064 ÇTL
    Abdurrahman Öztoprak (Abdurrahman Öztoprak Hakkında) - Türk Ressam

    1927 İstanbul'da doğdu
    1945-1951 Güzel Sanatlar Akademisi, İstanbul
    1952-1953 Güzel Sanatlar Akademisi, Roma, İtalya
    1954 Mansiyon, Yapı Kredi Bankası 10. Yıl Sergisi, "Türkiye'nin İktisadi Hayatından Çeşitli İstihsal Faaliyetlerini Gösteren Tablolar"
    1960-1975 Almanya'da çalışmalar
    1985 II. Talens Resim Yarışması Ödülü
    1985 Mansiyon, İzmir Ticaret Odası 100. Yıl Resim Yarışması
    1986 DYO 20. Resim Yarışması Ödülü
    1990 Hermitage Müzesi için bir eseri satın alındı

    İstanbul'da yaşıyor

    Kişisel Sergiler
    1954 Maya Galerisi, İstanbul
    1954 Helikon Galerisi, Ankara
    1955 Maya Galerisi, İstanbul
    1956 Şehir Galerisi, İstanbul
    1984 Moda Deniz Kulübü Galerisi, İstanbul
    1985 Nişantaşı Akbank Galerisi, İstanbul
    1986 "III. Hristiyan-İslam Haftası" Sergisi, Nordhein-Westfalen, Almanya
    1988 Vakko Sanat Galerisi, İstanbul
    1990 Ramko Sanat Galerisi, İstanbul
    1992 Ramko Sanat Galerisi, İstanbul
    1995 İstanbul Menkul Kıymetler Borsası, İstanbul
    1997 Doku Galerisi, Ankara
    1998 Milli Reasürans Sanat Galerisi, İstanbul
    1998 Garanti Bankası, İstanbul
    1998 Yaşar Vakfı Sanat Galerisi, İzmir

    Grup Sergileri
    1949 Beyoğlu Sanat Dostları Cemiyeti 9 Ressam Grubu Sergisi, İstanbul
    1953 "14 Genç Ressam Grubu Sergisi", Amerikan Haberler Bürosu, İstanbul
    1954 "Uluslararası Sanat Tenkitçileri Kongresi" Sergisi, İstanbul Güzel Sanatlar Akademisi
    1955 Akdeniz Ülkeleri Sergisi, Tunus
    1985 "Çağdaş Türk Resim Sanatı" Sergisi
    1986 45 Resim-45 Ressam, Elle Sanat Galerisi, İstanbul
    1986 "Günümüz Sanatçıları VII. İstanbul Sergisi", Resim ve Heykel Müzesi, İstanbul
    1987 "Abstre-Nonfigüratif Birleşik Resim ve Heykel Sergisi", Edpa Sanat Galerisi, İstanbul
    1987 "Birleşik Resim Sergisi", Edpa Sanat Galerisi, İstanbul
    1988 "Karma Resim Sergisi", Ramko Sanat Merkezi, İstanbul
    1989 II. İstanbul Bienali, Ramko Sanat Galerisi, İstanbul
    1992 "10. Ölüm Yıldönümünde Nurullah Berk Öğrencilerinden Saygı Sergisi"
    1998 "Yaşayan Türk Plastik Sanatlar Sergisi", Bilim Sanat Galerisi Organizasyonu, Çağdaş Sanatlar Merkezi, Ankara
    1998 "Türk Resminde Soyut Eğilimler", Galeri Baraz Organizasyonu, AKM, İstanbul
     
  2. ZeyNoO
    Melek

    ZeyNoO ٠•●♥ KuŞ YüreKLi ♥●•٠ AdminE

    Katılım:
    5 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    58.480
    Beğenileri:
    5.784
    Ödül Puanları:
    12.080
    Cinsiyet:
    Bayan
    Meslek:
    Muhasebe
    Yer:
    ❤ Şehr-i İstanbul ❤
    Banka:
    3.064 ÇTL
    Abdurrahman Öztoprak'ın Sanatı Üzerine Görüşler

    "Benim düşündüğüm gibi görünenler, gerçekte zamanla içimde oluşanlardır". Sigmar Polke

    Abdurrahman Öztoprak...Resme saygıyı öğrenmiş. Temiz, titiz ve dikkatli bir çalışması, vakarlı (ağırbaşlı) bir ifadesi var. Bolluk içinde kendini harcamaktansa az, fakat öz eser vermeyi tercih ediyor. Mesala bu sergisinde (Maya Galerisi, 1954) on sayısını biraz aşan yağlıboya ile bir kaç non-figüratif var..

    Peyami Sefa, Vatan, 10 Mart 1954.
    1975 yılları başlarından bu yana, yirmisekiz yıl yapıtlarının bir kesimini düğümleyen Moda Deniz Kulübü sergilemesinde (1984) Abdurrahman Öztoprak, sanırım "hareketi" sağlamış, kazandığı inancına ulaşmıştır. Önce, fırça ve tüpten yaldızla çalışmayı denedi. Ne var ki, kısa bir sürede sağladığı bu hareketin yüzeyde kaldığını, derinliği bulunmadığını gördü, yeni çalışmalara koyuldu. Bu varsayım, yakıştırmanın gerçek olduğunu elbette biliyoruz. Sonra ‘altın’ı küçücük, zerrecikler halinde püskürttü, yıllarına. Mısır sanatında, Pirimitiflerde, minyatür çabalarında giderek günümüzde ‘altın’ – ‘yaldız’ kullanılıyor, ama, yüzeyde, genelde massif, metalik, hareketten uzak görsellik ve duyarlılığı getiriyor ortamına, işlevince. Oysa ki, A. Öztoprak yapıtlarında bu püskürtme olgusu hem hareketli, hem derinliği ve öğesini, hem ışık geçirirliği, hem bir tümüyle tazelik ve duyarlılığını içeriyor.

    Gültekin Elibal, Sanat Çevresi, Aralık 1984.
    Abdurrahman Öztoprak’ın salt keşişen üçgenlerle oluşturduğu kompozisyonlara, düz ve eğri çizgilerle belirlenen, dolayısıyla karşıtlar gerilimi sağlayan farklı geometrik öğeleri giderek daha çok tercih ediyor olması da, müzikal etkinliğin zihin atmosferindeki arınma sürecine daha tipik bir katkı oluşturuyor ve sanatçının dördüncü, zaman boyutuna ilişkin ısrarlı tutkusu geometrik form dünyasının rafine boyutlarında somutlaşıyor.

    Sezer Tansuğ, Sanat Çevresi, Ekim 1988.
    Zaman tünelinde dolaştığımızda karşımıza Abdurrahman Öztoprak çıkıyor. O da ruh ve mizaç olarak, sözgelişi, kendisi gibi soyut devinim üzerine çalışan çağdaşı Ernst Wilheim Nay’e değil de Mondrian’a, Vermeer’e daha çok benzer. Ney karanlıklardadır, kokofonidir, kaostur. Öztoprak ise aydınlıklardır, ölçü, uyum kozmostur... Mondrian’ın geometrisini mekanik, kuru olmaktan kurtaran teknik, birikim, zevk ve zeka Öztoprak’ın geometrisini de kuruluktan kurtarıyor... Vermeer bir metamorfozla nasıl müzikleşmişse, Abdurrahman Öztoprak’ta müziğin ta kendisidir... Beethoven temelde klasizmin son taşı. Mutlak güzelliği arayıp bulan kişi. Beethoven iyimserliktir, dünyaya meydan okumaktır, coşkudur. Yedinci Senfoni’yi dans etmeden dinleyemem. Öztoprak’ta da hayranlık uyandıran bir ölçü, klasizm ve mükemmellik içinde bir çağdaşlık, bir devinim, bir çoşku var. Menkul Kıymetler Borsa’sındaki sergisinde o gün yalnızdım. Resimleri dans ederek seyrettim.

    Nüvit Özdoğru, Milliyet Sanat Dergisi, 15 Ocak 1996
    Öztoprak’ın sanatının temel öğeleri yüzey-espas ilişkisi içinde armoni, geometri ve devinimdir. Siyah yüzey zemin üzerinde bir merkezden başlayarak dışarıya doğru açılan ve birbirinin içinden geçerek farklı yönlere dönen formlar, onun bilinçaltında hep duyumsadığı mekan kaygısı içinde tuvallerde yer alır. Son dönem çalışmalarında formlarındaki geometrik katılık azalır, yerini organik bir yumuşamaya bırakır. Bunda son yıllarda yaşamını sürdürdüğü yörenin Akdeniz ikliminin ve doğasının etkisini bulmak olası. ..Büyük boyutlu tuvaller üzerine akrilik boya ve altın yaldızla oluşturulan bu çalışmalarda zemin yine siyah. Bu koyu fon üzerinde sarı, kahverengi ve kırmızının ağırlıklı olduğu renkli yumuşak, yuvarlak, organik çizgiler ve helezonların biçimlendirdiği formlarda geçişleri sağlayan renk dereceleri ve yaldız resimleri gerçek dışı bir ortamın fantazileri olarak şekillendiriyor. Böylesine soyut formlara derinlik kazandıran ise ışık.

    Ayla Ersoy, Sanat Çevresi, Aralık 1995
    Öztoprak bu sanat yolundaki 50. Yıl sergisinde son dönem çalışmalarını iki ana grupta sunacak izleyicilerine. İlk grupta soyut resmin vivacite (hayatiyet) kazanışını izliyoruz, an be an değişen renklerle ve bir başka boyut kazanışını..Bu resimler sanki doğadan, yaşadığı yörelerin florasından esinlenmiş, etkilenmiş gibisine çağrışımlar sunarken, akriliğin yanısıra müthiş bir hakimiyetle kullandığı yaldız tuvaline az önce sözünü ettiğim canlılık, hareket ve yeni boyutuyla ve ışığı çağıran, onunla bütünleşen ve yenilenen form ve bireşimiyle zenginleniyor.

    Bir diğer grupta ise bence hat sanatımızın o müthiş atılımından, stilizasyonundan, istiflenmesinden etkilenmeler ve bu geleneksel sanata sanki yeni bir güç ve eda kazandırmanın idealleri saklı gibi. Bunlardaki düzenlemeler hem bir bütün olarak ele alınabileceği gibi hem de her bir element yeniden ışık ve renk ihtişamını yaşatır gibi kendi içinde özgür ve tümde muhteşem görüntüler sunuyor.

    Abdülkadir Günyaz, Sanat Çevresi, Aralık 1995
    Aslına bakılırsa Öztoprak’ın resimlerine bakan ve bir şeyler görmek isteyen gözler, kullanılan son derece estetik ışık karşısında bir illüzyona uğradıkları gibi, bazı noktalarda garip bir hipnoz etkiye, oradan da izleyici gözde telkin etmeye dayalı bir hava bulurlar. Böylece ortaya ister istemez mistik bir takım düşüncelerin gelmesi içten bile değildir. Bu aşamada resimlerin, benzer plastik bir etki koymasından dolayıdır ki Estetikçi Wund’un şu yaklaşımları hemen akla gelebilir: Ruhsal hayatın tek tek öğeleri bir araya gelerek, karmaşık olanları oluşturur; bir birleşim yapar ve bu bireşimde, yeni bir birlik kurarlar; öyle ki, artık bu yeni birlik, kendi öğelerinin toplamından fazla bir şeydir. Örneğin; Öztoprak’ın resimlerinde renkli geometrik biçimler birbirlerine bağlanırlar, buradaki öğelerin, yani tek tek renkli geometrik parçaların, hangi geometrik parça olduğu bellidir; fakat bu birlik, yani resimlerdeki kompozisyon bütünlükleri, yeni ve özel bir resme işaret etmektedirler.

    Onun her resminde kişiliğinin en belirgin özellikleri olan disiplin, titiz ve sevgiyi bulurum. Disiplin ve titizlik kullandığı formlara, sevgi ise renklerine yansımıştır. Form öne çıkmışsa, bilirim ki Öztoprak bir şeyleri aşma çabasındadır. Renkler öndeyse mutludur, huzurludur.
     

Sayfayı Paylaş