1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Affet babacıgım

Konusu 'Okunası Yazılar' forumundadır ve Hazangülü tarafından 11 Mayıs 2012 başlatılmıştır.

  1. Hazangülü

    Hazangülü Forum Onuru

    Katılım:
    7 Haziran 2006
    Mesajlar:
    9.885
    Beğenileri:
    117
    Ödül Puanları:
    4.480
    Banka:
    991 ÇTL
    Evlendiginden beri evinde kalan babasi yüzünden, e$iyle sürekli tarti$iyordu. E$i babasini isemiyor ve onun

    evde bir fazlalik oldugunu dü$ünüyordu. Tarti$malar bazen inanilmaz boyutlara ula$iyordu...

    Yine böyle bir tarti$ma esnasinda; e$i bütün baglari kopardi ve "Ya ben giderim bu evden, yada baban

    artik bu evde kalamaz" diye rest cekti.. E$ini kaybetmeyi göze alamazdi..

    Babasi yüzünden cikan tarti$malar di$inda mutlu bir yuvasi, sevdigi ve kendini seven bir e$i ve birde

    cocuklari vardi. E$i icin cok mücadele etmi$ti evliligi sirasinda. Ailesini ikna etmek icin cok ugra$mi$

    ve cok sorunlarla kar$ila$mi$ti. Halä onu ölürcesine seviyordu

    Caresizlik icinde ne yapacagini dü$ündü ve kendince bir cözüm yolu buldu. Yillar önce avcilik meraki

    yüzünden, kendisi icin yaptirdigi kulübe tipi dag evine götürecekti babasini. Haftada bir ugrayacak

    ve ihtiyaci neyse kar$ilayacak, böylelikle e$iyle'de böyle tür sorunlar ya$amayacakti.

    Babasina läzim olacak bütün malzemeleri hazirladiktan sonra, yatalak babasini yatagindan aldi ve

    kucakladigi gibi arabaya atti. Oglu Can, "Baba bende seninle gelmek istiyorum" diye israr edince,

    onu'da arabaya aldi ve birlikte yola koyuldular...

    Karaki$in tam ortalariydi ve korkunc bir soguk vardi. Kar ve tipi yüzünden yolu zor seciyorlardi..

    Minik Can, sürekli babasina "Baba nereye gidiyoruz?" diye soruyor ama cevap alamiyordu. Öte yandan,

    nereye götürüldügünü anlayan ya$li adamsa, gizli gizli gözya$i döküyor ogluna ve torununa bunu

    belli etmemeye cali$iyordu. Saatler süren zorlu yolculuktan sonra dag evine ula$tilar.

    Epeydir buraya gelmemi$ti. Baraka tipindeki dag evi, artik cürümeye yüz tutmu$, tavan akiyordu.

    Barakanin bir kö$esini temizledi hazirladi ve arabadan yükledigi yatagi oraya itina ile serdi..

    Sonra diger malzemeleri ta$idi, en son'da babasini sirtlayarak yataga yerle$tirdi.

    Tipi, adeta barakanin icinde hissediliyordu. Barakanin icinde firtina vardi adeta. Caresizlik icinde

    babasini izledi. Daha $imdiden ü$ümeye ba$lami$ti. Yarin gene gelir bir yorgan ve birkac battaniye

    getiririm diye dü$ündü. Öyle üzgündü'ki dünya ba$ina göcüyor gibiydi...

    O bu duygular icindeyken babasi, yüregine bicak saplanmi$ gibiydi. Yillarca emek verdigi büyütügü

    oglu tarafindan, bir barakaya terk ediliyordu. Gururu incinmi$ti, ici yaniyordu ama belli etmemeye

    cali$iyordu. Minik Can ise, olanlara bir anlam veremiyordu. Anlamsizca ve'de dedesinden

    ayrilacak olmanin vermi$ oldugu üzüntüyle sadece seyrediyordu.

    Artik gitme zamaniydi. Babasinin yatagina egildi, yanaklarini ve ellerini defalarca öptü.

    Beni affet der gibi sarildi, kokladi. Artik ikisi'de kendine hakim olamiyor ve hickira hickira agliyordu.

    Buna mecburum der gibi bakti babasinin yüzüne ve Can'in elini tutup hizla barakayi terk etti.

    Arabaya bindiler. Can yola ciktiklarinda aglamaya ba$ladi, neden dedemi o soguk yerde biraktin diye.

    Verecek cevap bulamiyordu, annen böyle istiyor diyemiyordu.

    Can: "Baba ,sen ya$landiginda ben'de seni buraya'mi getirecegim?" diye sorunca, dünyasi o an ba$ina

    yikildi. O sorunun yöneltilmesiyle birlikte, deliler gibi geri cevirdi arabayi.

    Barakaya ula$tiginda " Beni affet babacigim ." diyerek babasinin boynuna sarildi. Baba ogul birbirlerine

    SIMSIKI sarilmi$, cocuklar gibi hickira hickira agliyorlardi.

    Oglu: " Baba beni affet ! Sana bu muameleyi yaptigim icin neolur beni affet !" diye tüm pi$manligini,

    hatasini belli ediyordu... Babasi ise oglunun bu sözlerine en anlamli cevabi veriyordu...

    "Geri gelecegini biliyordum yavrum. Bende babami dag ba$ina atmadim'ki sen beni atasin..

    Beni bu dagda birakmayacagini biliyordum...


    Gercek sevenler kar$ilk beklemeden severler.

    Sevgi ile bakmasini bilen, gercek ibadeti bulandir.
     

Sayfayı Paylaş