1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Ahmet Şerif İZGÖREN - Avucunuzdaki Kelebek

Konusu 'Kitap Özetleri' forumundadır ve KaRaMBoL tarafından 12 Kasım 2009 başlatılmıştır.

  1. KaRaMBoL

    KaRaMBoL Aktif

    Katılım:
    31 Ekim 2009
    Mesajlar:
    485
    Beğenileri:
    3
    Ödül Puanları:
    630
    Meslek:
    Mühendis
    Yer:
    Ankara
    Banka:
    7 ÇTL
    Ahmet Şerif İzgören'in, "Avucunuzdaki Kelebek" isimli kitabindan;

    Vehbi Koç, oğlu Rahmi Koç'a iki mektup verir; 'birini ben ölünce aç,
    ikincisini de beni defnettikten sonra açarsın' der. Vefat ettiğinde
    Rahmi Bey ilk mektubu açar. Mektupta, 'Oğlum, senden tek bir isteğim
    var; beni çoraplarımla gömsünler'.

    İmam tüm ısrarlara rağmen bu talebi kabul etmez. Rahmetli Vehbi Koç
    ister istemez çorapsız defnedilir. Defin işlemi bittikten sonra
    Rahmi Koç ikinci mektubu açar: 'Bak oğlum bir çift çorap bile
    götüremedim'.
    *******************

    "Bundan Üç dört yıl önce USA'da dünya spastikler olimpiyatı
    düzenleniyor. Yüz metre yarışı; Down Sendromlu koşucular... Yarış
    başladığında koşuculardan birinin ayağı takılıyor, düşüyor ve acıyla
    bağırmaya başlıyor. Çok ilginç bir şey oluyor, diğer zihinsel
    engelli koşucular geriye dönüyorlar ve düşen atleti kaldırıyorlar.
    Down Sendromlu bir kız, oğlanı öpüyor: 'Bu onu iyileştirir' diyor.
    Kollarına girip teselli ediyorlar ve hep beraber yürüyerek yarış
    çizgisini geçiyorlar.

    ********************

    Bize, 'başarı başarı' diye öğrettikleri şey belki de başarı
    değildir. Hani şu eğitimler var ya, Amerikalılar'ın tüm üçüncü dünya
    ülkelerine sattıkları... 'Birilerini modelle, onun yaptıklarını yap,
    sen de başarırsın'... Acaba birbirini hırsla geçmeye çalışan bizler
    mi daha insanız, yoksa düşen arkadaşlarını kaldırmaya çalışan
    engelliler mi? Belki de o engelliler bizden daha gerçek bir hayatı
    yaşıyorlar. Biz, çok sahte, tüketime ve birbirini ezmeye dayalı bir
    hayatı yaşıyoruz. Bize öğrettikleri hayat, baştan sona sahtedir."
    "Hayatı size Amerikan filmlerinin öğrettiği gibi yaşarsanız
    bittiniz. Çünkü tüketmezseniz varolamazsınız ve o kültürde fiziksel
    özellikler her şeyin önündedir."

    *********************

    "İnsanlar bir gün Tanrı katına çıkmışlar. 'Sana artık ihtiyaç
    kalmadı ey Tanrı. Biz insan bile yapabiliyoruz'. 'Öyle mi, yapın da
    görelim' demiş , Tanrı.
    İnsanlardan biri eğilmiş yerden insan yapmak üzere bir avuç toprak
    almış. 'Hoop' demiş Tanrı, 'kendi toprağınızdan, kendi toprağınızdan..."

    **********************

    "Bir akşam arkadaşlarım bize oturmaya geldiler. Yanlarında Fransız
    bir kız. Kız, üniversitede ihtisas yapmak için ailesinden destek
    istemiş kabul etmişler. Yalnız, "mirasından düşeriz" demişler. Kız
    bunu çok normal görerek anlattı, biz gözlerimizi Singapur maymunları
    gibi açarak dinledik! O yüzden bazen söylüyorum; o insanlarin
    öğretileri, felsefeleri ve kitapları bana pek bir şey anlatmıyor.
    Kendi değerleriniz üzerinde düşünmeniz ve onları belirlemeniz,
    benliğinizi fark etmenizi ve hayatınızla ilgili karar vermenizi
    kolaylaştırır."
    **********************

    Bir gelin kaynanasıyla hiç geçinemiyor. Araları o kadar kötü ki
    gelin aktara gidip durumu anlatıyor: 'Onu mutlaka zehirlemeliyim ama
    bana öyle bir zehir ver ki, kimse fark etmesin' Yaşlı aktar geline
    bir toz vermiş. 'Bunu her gün yemeğine çok az karıştır, fakat aranı
    çok düzgün tut, gülümse, iyi davran ki kimse senden şüphelenmesin'
    demiş. Kızgın gelin kaynanasının her yemeğine muntazam o beyaz
    tozdan karıştırıp, bir ay ömrü kalan kaynanasına çok iyi davranmaya
    başlamış. Aradan bir ay geçince tekrar aktara gelmiş gelin: 'Bu
    zehrin panzehirini istiyorum. Zehirlediğimi anlamasın diye
    kayınvalideme farklı davranmaya, gülümsemeye ve saygı göstermeye
    başladım. Bu sefer onun da bana tavrı değişti, çok iyi bir insan
    oldu. Şimdi benim en iyi dostum. Onun ölmesine
    müsaade edemem.'
    Yaşlı aktar cevap vermiş: 'Panzehire ihtiyaç yok. Sana verdiğim
    zehir sadece tuzdu. O bir parça tuz, bugüne kadar kaç insanın
    arasını düzeltti anlatamam."

    ***********************

    "Ayvalık'tayım, 2003 yazı. Kıyıda, bizi dalışa götürecek tekneyi bekliyoruz.
    Üç genç kız yanımıza kadar geldi. Kızlardan biri topallıyor,
    ayağının birini hep sürümek zorunda.
    Durdular, bize Belediye Plajının olduğu yeri sordular. Biz de
    gösterdik; bir kilometre ötede bir yer... Kızlardan sağlam olan
    ikisi: 'Yaaa hadi geri dönelim, oraya kadar bu sıcakta yürünmez'
    diye fısıldandılar. Engelli olan kız, 'Ne var bunda? Yürürüz' dedi...
    Şaka gibi bir şey! Yürüme engelli olan kız, bizim gözümüzün önünde
    öbür ikisini ikna etti, bize teşekkür etti ve devam ettiler. Biz
    gözlerimiz dolu dolu onları seyrettik. Sizce hangisi daha engelli?
    Hayatınızın zor anlarında güçtür mücadele ruhu. Ona sahipseniz hiç
    korkmayın. Mücadele ruhunuz yoksa anlattığım her şeyi unutun, çünkü
    boştur sizin için."

    ************************

    "Bir genç kız bilge adamı şaşırtmak istiyor. İki elinin arasına bir
    kelebek koyacak ve bilge adama, 'avucumun içinde bir kelebek var,
    canlı mı ölümü?' diye soracak. Ölü derse kelebeği salıverecek, canlı
    derse avucunu bastırıp kelebeği öldürecek, bilge adam her ne derse
    tersini ispat etmiş olacak. Kız kapalı tuttuğu ellerini bilgeye
    doğru uzatıyor: 'Avucumun içinde bir kelebek var: Canlı mı, ölümü?'
    Bilge adam cevap vermeden önce uzun uzun kızın gözlerinin içine
    bakıyor ve cevap veriyor: 'Canlı da olması, ölü de olması senin
    ellerinde kızım, senin ellerinde'...

    *************************

    "Orman müthiş bir hızla yanarken küçük bir serçe yolundaki gölden
    pençeleri arasına su alıp ormanın üzerine bırakıyor ve tekrar göle
    uçuyormuş. Ormanın yanışını çaresizlikle izleyen hayvanlardan biri
    gülümseyerek bağırmış: 'Ne o, ormanı birkaç damla su ile mi
    söndüreceksin?' Serçe cevap vermiş: 'Benim elimden gelen bu'...

    *************************

    Etrafınızda her şeyi para ve başarıya bağlayan bir sistem var. Oysa
    değerli olan doğru bir amaç uğruna harcanan çabalardır."
     
  2. KaRaMBoL

    KaRaMBoL Aktif

    Katılım:
    31 Ekim 2009
    Mesajlar:
    485
    Beğenileri:
    3
    Ödül Puanları:
    630
    Meslek:
    Mühendis
    Yer:
    Ankara
    Banka:
    7 ÇTL
    [​IMG]

    Zor günlerinizde size yol gösteren, sizi ayakta tutan, yaşama sevince veren gelecek hayalinizdir. Hayatla ilgili kararlarınızı kolaylaştıran, sizi insan yapan ise bağlı olduğunuz değerlerinizdir. Çabalarınızın sonuca ulaşmasını sağlayan şey hedef belirlemenizdir; kişiliğiniz, olumlu düşünceniz, yaratıcılığınız ve mücadele ruhunuzdur.

    Mutluluğunuz narin bir kelebek gibidir.

    Yazının (ve kitabın) başlığı niçin “Avucunuzdaki Kelebek?”

    Zamanın birinde iki tane kız kardeş varmış, nasıl akıllılarmış anlatamam. Etraflarındaki ve okuldaki tüm bilgi onlara yetmez olmuş. Bir gün, anneleri onları dağdaki bilge adama götürmeye karar vermiş :

    Kızlar, bilge adamla karşılaşınca ona sorular sormaya başlamışlar. Bilge adam bütün soruları doğru cevaplamış; kızlar çok sevinmişler ve annelerinden eğitimleri için bir süreliğine izin isteyerek bilge adamın yanında kalmışlar.

    Sordukları soruların hepsinin cevabı doğruymuş. Bir süre çok mutlu olmuşlar; ama sonra sıkılmaya başlamışlar. “Bilgenin bilemeyeceği bir soru bulmamız lazım” diye düşünmüşler. Kızlardan biri bir gün “Buldum!” diye sevinmiş. “İki elimin arasına bir kelebek koyacağım ve bilge adama soracağım, “Avucumun içinde bir kelebek var. Canlı mı, ölü mü? “Ölü” derse kelebeği bırakacağım. “Canlı” derse avucumu hafifçe bastıracağım. Her ne derse cevabı bilemeyecek.” Kızlardan birisi kapalı tuttuğu ellerini bilge doğru uzatmış. (Şimdi lütfen siz de yapın. Avuçlarınız birbirine bakacak şekilde ellerinizi birleştirin ve uzatın. Ben açın deyinceye kadar da açmayın.)

    VE sormuş:

    “Avucumun içinde bir kelebek var; canlı mı, ölü mü?”

    Bilge adam cevap vermeden önce uzun süre kızın gözlerine bakmış ve cevaplamış :

    “Senin ellerinde kızım. Senin ellerinde…”

    Şimdi bakın hayatınıza ve mutluluğunuza…
    Nerede mi?
    Açın avucunuzu…
    Sizin ellerinizde; tam avucunuzun içinde.

    Bir Portekiz atasözü der ki “Yaşadıkça yaşlanmazsınız, yaşamadıkça yaşlanırsınız.”

    Kaynak:Kendinigeliştir.com
     

Sayfayı Paylaş