1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Ali Koç - Epitaph / Ömrü Lal..

Konusu 'Şairlerden' forumundadır ve ...SAKLI CeNNeT__ tarafından 7 Nisan 2012 başlatılmıştır.

  1. ...SAKLI CeNNeT__

    ...SAKLI CeNNeT__ ♥ Pєяναηє Döηєя Aşk ♥

    Katılım:
    6 Temmuz 2011
    Mesajlar:
    16.250
    Beğenileri:
    81
    Ödül Puanları:
    4.980
    Yer:
    ♥ Bєη Hєp Sєηdєyim ♥
    Banka:
    110 ÇTL





    Uyuyorum bu aralar sevgili
    Gözlerim yorgun
    Mazeretler biriktiriyorum düşlerimde
    İhanetler
    Ölümler
    Karanlıkla kaplı yollarını yürüyorum durmadan ,güne
    Çaresizlik
    Yoksulluk
    Açlık
    Vesaire...

    Uyuyorum bu aralar sevgili
    Bir daha uyanmamak adına hem de

    EPİTAPH - 1 /Ömr-ü Lâl/

    Gök yüzünü işliyor göz kapaklarıma hüznün sessizliğinde
    Varlığımı umuda sırtında taşıyor zaman

    Ya bu gözlerimden düşen damlalar su değil
    Ya da biz balçıktan yoğurulmadık
    Bu işte bir acı var
    Hayat geçmiyor kursağımdan

    Birbirinden karanlık duvarlarla örtündükleri korkularını
    Camlarından yalancı gün doğumları sızdırarak bastıran insanların arasındayım
    Yuvasını kaybetmiş bir karınca kadar yüklü
    Ardımda ,alnından öpülesi tek hatıra bırakmadım
    Öz dilimde uygar bir acı
    Yüzümde soysuz bir tebessüm ile taşıyorum seni
    İlaçsız ve yorgunum

    Yıldız yanığı bir şafakla hayatın nefes darlığına terkedilmiş yokuş gibiyim
    İsyan ile örselenen rüzgarların alnına umudun mezarını kazan gücün ta kendisi
    Menzilimde biletsiz yolculukların sürgünü misali üç kuruşluk hayaller

    Nicedir bir çocuğun yüreğinden çaldığım cesaret ile duruyorum ayakta
    Oyuna dalmış unutkanlığın evine yetişebilme telaşında anıyorum seni
    Ayrılğın en tenha yerinde ve soluk soluğa
    Sabrı kozalıyorum yirmi sekiz günlük ömre bir düş uzaklığından
    Çilenin harmanı sanki yüreğinin kıyısından aldığım her nefes
    Bende açtığın yaralar da benden aldığın gözlerin kadar duygusal

    Tamamlayamıyorum bir türlü sensizken beni
    Tanımlayamıyorum olmayacak olanla varolan arasındaki bu belirsizliği

    Kimi zaman varolabilmek adına yokedecek kadar usta
    Çoğu zaman yokolmanın korkusuyla varolmayı beceremeyen bir çırak oluyorum
    sensizliği giyindikçe sen
    Sana dokundukça ise yeni bir yalnızlık daha edinip yeniden hiçliğe soyunuyorum
    Umduğum ve bulduğum yaralar birbirinden farklı izler bırakıyor
    Eşkâlimi dahi unutuyorum

    Acın bile terkedince özletiyor kendini
    Ve neresinden yakalarsam yakalayayım kendini inkar ediyor ölüm
    Gözlerinden vurulup karanlığı her an'a derviş kılan bu yezit yürek
    Göremediklerine bakmaktan ,baktıklarını tanıyamamaktan yoruldu
    Toprağı suyla temizlenebileceğine inandırmak
    Bulutlara da bu kiri bulaştırmaktan öteye gitmiyor artık
    Vuslat firari bir kahraman

    Kendi adıma çalışıp senin uğrunda harcanıyorum harf harf
    Düşleyebildiğin sürece özgürüm ,yaşadığın sürece tutsak

    Hayatı sadece kendinin yaşıyor olduğuna kalbini bu kadar inandırmamış olsaydın
    Başkalarının da ölebileceğini görürdün o zaman

    Rahmetin zerresini dahi görmedim seni kaybettiğimden beri
    Hayat bitti
    Ölüm beni istemiyor
    Toprak kararsız
    Acıya da bağışıklık kazanılmıyor ki


    Ben zamanı hiç bu kadar delikanlı görmedim sevgili...




    Ali Koç
     

Sayfayı Paylaş