1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Annesiz Bir Anneler Günü Daha! Geçti, Ama... Yakıp Geçti...

Konusu 'Okunası Yazılar' forumundadır ve Schweppes tarafından 10 Mayıs 2009 başlatılmıştır.

  1. Schweppes

    Schweppes Forum Tutkunu

    Katılım:
    16 Mart 2009
    Mesajlar:
    1.787
    Beğenileri:
    12
    Ödül Puanları:
    1.130
    Meslek:
    DedeKtif
    Yer:
    Uğrunda gemilerin karadan yürütüldüğü yerden:)
    Banka:
    55 ÇTL
    Burada mısın?
    Benimle misin şu anda?
    Beni duyuyor musun anne?
    Seni ne kadar çok özlediğim, ne kadar çok aradığım konusunda bir fikrin var mı?
    Seni andığım zaman, bundan haberin oluyor mu?

    Öyleyse gel anne!
    Gel, saçlarımı okşa ve bana bütün bunların geçeceğini söyle.
    "Herşey daha iyi olacak" de.
    "Üzülme yavrum, ben burada rahatım, hiç olmadığım kadar rahatım" de.
    Saçlarımı okşa, anne, başımı ellerinin arasına al ve göğsüne yasla...
    N'olursun yap bunu!
    Hissedebilirim, hissedeceğimi biliyorum.
    N'olursun sarıl bana anne.
    Öyle özledim ki seni, sımsıkı sar beni göğsüne ve hiç bırakma...

    Umarım, her neredeysen, hangi boyutta isen, orada, buradaki gibi, bizim hissettiğimiz gibi acılar, üzüntüler yoktur.
    Yoksa kahrolursun, biliyorum.
    Kahrolursun halimi gördükçe...

    Tarif edemediğim, o "anne" halinle, anlayışlı halinle, gülümseyerek bakıyorsundur umarım bana.
    Çocuğunun ilk adımlarını, düşe kalka yürümeye çalışmasını izler gibi belki...
    Çabalarını anlayan, düştüğünde içi titreyen, ama öğrensin diye elini tutmayan...
    Bunu başaracağını, yürüyeceğini bilen ve bu bilginin verdiği güvenle, müdahale etmeden, uzaktan, gülümseyerek izleyen...

    Beni de böyle kabul et, olur mu anne?
    Ayakta kalmayı, yürümeyi öğrenmeye çalışıyorum.
    Bir darbe aldım, veya ayağım takıldı da düştüm.
    Kalkmaya çalışıyorum.

    Belki şu anda için titriyordur, üzülüyorsundur benim için.
    Ama ayağa kalkacağımı, yürümeyi başaracağımı biliyorsun değil mi, anne?

    Bunu başarabileceğimi söyle, annem...
    Beni izlediğini, yaşadıklarımı anladığını, bunları yaşamam gerektiğini...
    Ama sonunda her şeyin iyi olacağını...
    Ve beni izlediğini,
    İzlerken gülümsediğini, söyle canım annem...
    N'olursun söyle canım annem...
    Canım... Annem...

    Fidel KAPLAN
     

Sayfayı Paylaş