1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Aşkın gözü kördür

Konusu 'Okunası Yazılar' forumundadır ve İLkİm* tarafından 7 Ocak 2010 başlatılmıştır.

  1. İLkİm*
    Avare

    İLkİm* MaviKuş ~ Özel üye

    Katılım:
    22 Kasım 2009
    Mesajlar:
    3.474
    Beğenileri:
    153
    Ödül Puanları:
    3.480
    Banka:
    136 ÇTL
    Bir gün Delilik yakın dostlarını kahve içmek üzere evine davet etmiş.
    Herkes gelmis. Kahveler icildikten sonra
    Delilik dostlarına saklambaç oynamayı önermiş.
    Saklambaç mi? O da nedir? diye sormuş Merak.
    -Saklambaç bir oyundur. Sizler saklanırken ben yüze kadar sayacağım.
    Saymayı bitirdiğimde ilk bulac...ağım kişi benden sonraki ebe olacaktır.
    Korku ve Tembellik dışındakiler Delilik'in önerisini derhal kabul etmişler.
    -1..., 2..., 3... diye yüksek sesle saymaya başlamış Delilik. Acelecilik, ilk bulduğu yere kendini atıvermiş.
    Utangaçlık, her zamanki alışkanlığıyla bir ağacın gölgesine ilişmiş.
    Neşe, bahçenin orta yerine doğru yönelmiş.
    Hüzün, saklanacak yer bulamadığından ağlamaya koyulmuş.
    Kıskançlık, Başarı'nın pesinden giderek yani başındaki bir kayanın ardına sığınmış.
    Delilik saymayı sürdürmüş...
    Umutsuzluk, Delilik'in doksan dokuza geldiğini duyduğunda iyiden iyiye umutsuzluğa kapılmış.
    - YÜZ ! diye haykırmış Delilik,
    Saklanmayan ebedir, aramaya başlıyorum.
    İlk sobelenen Merak olmuş. Birinci kurbanın kim olacağını o kadar merak ediyormuş ki, saklanmayı ihmal etmiş.
    Bahçe duvarına baktığında, Delilik Kararsizlik'i fark etmiş; üzerine tünemiş olduğu duvarın hangi tarafına saklanacağını düşünmekle meşgulmüş ve hemen ardından Neşe'yi, Hüzün'ü,
    Utangaclik'i sobelemiş. Herkes yeniden bir araya geldiğinde Merak sormuş:
    Aşk nerede? Hiç Aşk'ı gören oldu mu?
    Delilik, Aşk'ı aramaya koyulmuş.
    Dağlara çıkmış, nehirlerin yataklarına bakmış, ama Aşk'ı hiç bir yerde bulamamış.
    Çaresiz arayışını sürdüren Delilik, bir gül ağacı ile karsılaşmış.
    Eline geçirdiği bir çalıyla ağacın dallarını, yapraklarını yoklamış.
    Aniden tiz bir çığlıkla irkilmiş. Acıyla bağıran Aşk, diken batan gözünü tutuyormuş.
    Delilik ne yapacağını bilememiş. Özür dilemiş, yalvarmış yakarmış Aşk'a
    kendisini affetmesi için. O kadar üzülmüş ki, bir daha hayat boyu yanından
    ayrılmayacağını bile vaat etmiş. Acısı biraz dinen Aşk sonunda özürleri kabul etmiş.
    O günden beri Aşk'ın gözü kördür ve Delilik hep yanı başındadır...
     

Sayfayı Paylaş