Ayşegül TEZCAN - Terkedilmiş Bir İntihar Yüreğim..

...SAKLI CeNNeT__

♥ Pєяναηє Döηєя Aşk ♥
Katılım
6 Tem 2011
Mesajlar
16,299
Beğeniler
84
Şehir
♥ Bєη Hєp Sєηdєyim ♥
#1







“Sen bu satırları okuduğunda,​
Ben kirpiğimde tomurcuklanan aheste hüzünlerimle​
Gamlı bir gazelde bitmiş olacağım.”

Bu şehirdeki tüm kayıp zamanları gözlerinin zindanlarına hapsettim.
Bir rakı masasına devirdim hüzünlerimi.
Tüm içli şarkılar boğazıma takılırken, ne kadar yakınsın bana.
“Bu gece benim gecem, bu gece bizim gecemiz.
Cama vuran her damlada seni hatırlıyorum ve sana susuzluğumu…
” Mısra mısra okşarken sözcükleri, acıtıyorum yüreğimdeki uykusuz özlemleri.
Kırık anılar duman misali tütüyor suskun gönlümde.
Sevdanın en koyu demindeyim artık hayır gelmez kurtarmayın beni.


Karşı kıyılarda hayat öldü sanki benden önce.
Rüzgarlı bir gecede kendi içine kapanırken şarkıların kapıları, çıldırtıcı
yalnızlıkları anıların kadehine doldurdum, kimsesiz dudaklarımla yudumluyorum.
Acılı şarkılar söylüyor hayat.
Tenime değmeden hüznüme uzanıyor yanık ezgiler.
Mavi bir gecede yüzümü yokluğuna döndüm.
“Seni çok özledim” tadında
anasonsuz bir sarhoşluk aldı beni benden.
Dudağımdaki veda öpücüğüne uzanıp seni düşündüm.
Gömleğin, ayakkabın, gözlerin…

Gözlerimi yumdum hayata….

Anılar boyunca çıplak ayakla yürüyor fırtınayı dinliyorum.
Dudağıma bir fısıltı dolandı “Seviyorum, seviyorum…” diyorum.
Bulutlar beni gösteriyor birbirine.
Ellerini uzattığında neden güneş yağmıyor üzerime…
Gözyaşlarımla ıslanıyor dalgalar.
Sessizliğin suskusunda renksiz bir hayat, ayrılığın izleri tenimde,
pırıltılı yakamozlarda ağlıyor yaralı bestelerim.

Yüreğimden yüreğine uzanan köprüler yıkık da olsa
küçük umutlar biriktiriyorum.
Dudaklarımda mühürlü adın, unutmayı bir türlü öğrenemedim.
Pul pul döküldü sözcüklerim…

Üstüm başım hüzün…
Geceyi soyundum üzerimden…
Islak mısralar giyindim
Üşüdü harflerim…
Elleri “sen” kokan,
Issız bir mevsim sevdim
Yıkıldı şiirlerim
Ölür müyüm…

Mavi güller arasında bağrı yanık hasretin, yüreğimde biçare sevdanın mührü,
ıslanan nazlı mısralarımda tomurcuklandı hüzünlerim.
Kendi içine kapandı bu şehir.
İçimde bir ağlamak, an be an yaklaştım deliliğe.
Hüznüme gülümseyen aynalarda bin parça mevsim çiçeklerim.

Uyan diyorum uyan, anılara sığınma çiğ damlası, titre yapraklarımda.
Ölümüm de olsa o mevsimi istiyorum ben.
Eylül olmalı aylardan ve bağrı açık bir güz…



“Seni her zaman sevdim” yağmurlarında ıslanmalı gömleğin.
Ayak seslerimdeki hayat yüreğinde atmalı her şeye inat.
Sol yanındaki gül tohumu umutlarınla, tenimdeki yanık teninden
kan damlamalı gecenin çarşaflarına.

Oysa şimdi karardı gökte dolunay
Saat gece yarısını çoktan geçti
Terkedilmiş bir intihar yüreğim
Birazdan gideceğim,
“Bu kadar erkenmi ölmek…” demeyin
Yaşamayı beceremedim

Her gece ölen bir kadın resmiydim
Düşlere sığınmıştım siz gelene kadar
Hakkınızı helal edin.

Sevdiğimin yüreğidir kabrim…



Ayşegül TEZCAN​
 

Benzer konular

Top