1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz
Notu Gizle
Merhaba Ziyaretçi.

"BENİM DÜNYAM" konulu resim yarışması başladı. İlgili konuya BURADAN ulaşabilirsiniz.

Sizi de bu yarışmaya katılıma davet ediyoruz...

Bahanelere İnanmıyorum!

Konusu 'Aşk' forumundadır ve İLkİm* tarafından 10 Nisan 2010 başlatılmıştır.

  1. İLkİm*
    Avare

    İLkİm* MaviKuş ~ Özel üye

    Katılım:
    22 Kasım 2009
    Mesajlar:
    3.476
    Beğenileri:
    167
    Ödül Puanları:
    3.480
    Banka:
    196 ÇTL
    Bahanelere İnanmıyorum!
    Bir sigara içimlik vakitlere sığdıramazsın aşkı, uzun bir yolculuğa çıkmayı göze alacaksın. Her gördüğün sarı tabelada durmak zorunda kalacağın, varılacak şehir adı olmayan bir seyahattir aşk!

    Aşk dediğin nazlıdır, özensizliğe gelmez, basar gider. Laftan da anlamaz, halinden de, hep ilgi ister. Herkesin ve her şeyin önünde durmak, varlığını değerli kılmak derdindedir.

    Önce, aşkın kendine aşık olacaksın. Hayatında birisi olmadan, tek başına yaşarken bile, ona sadık kalacaksın. İnsanlara güvenmezsin, inanamazsın, o durum aşkı bağlamaz. Aşka sonuna kadar inanıp savunacaksın.

    Her şeyden öte, alışkanlığın olacak. Kalbin kimseyi sevmemişse, aşkın kendini sevecek. Yorulmayı, bıkmayı, vazgeçmeyi aklından geçirmeyeceksin.

    Kalp dediğin mideye benzer. İçine ne kadar sevgi doldurursan, o kadar genişler, büyür. Boş bıraktıkça küçülür, büzülür; sonra bir gün gelir, kocaman bir sevdaya çarparsın ama kalbinde yer yoktur, sığdıramazsın.

    Ne zaman biri aşka inanmadığını söylese, benim içim sızlar. Aklım almaz, bir gönlün çöl gibi yaşamak isteyişini. Öyle susuz, öyle kuru, içinde hiçbir canlının var olamayacağı bir kum yığını gibi devam etmek isteyişini hayata insanın, anlayamam!

    Neden en çabuk aşktan vazgeçeriz? Neden bu kadar çabuk yıkılır inanç duvarlarımız? Neyi feda etmek bize zor gelir, aşkın varlığına inanmaya devam etmek için?

    Her sabah kalkıp işe gidiyoruz, yaşamak için para kazanıyoruz. Aldığımız maaşı, kiraya, faturaya, yemeğe ve diğer zevklerimize harcıyoruz. İş hayatında ayakta durabilmek için nitelikli olmamız lazım. Kurslara gidiyoruz, rakiplerimizin arasından sıyrılmak için daha fazla şey öğrenmeye çalışıyoruz. Sevmediğimiz bir patrona veya müdüre tahammül ediyoruz. Maaşımızı eksik alsak, idare ederiz diye düşünüyoruz. Sevmediğimiz işi yapıyoruz. Kıyasıya süren savaşın ortasında, ayakta durmak için her gün mücadele ediyoruz. Ama iş aşka gelince, iki sevgiliden darbe aldık diye pes ediyoruz.

    Biliyorum, gönül acısına dayanmak zordur ama büyük ekran televizyon sahibi olmak için, her ay maaşının bir kısmını vermeye razı olan, o paranın yokluğunun bedelini ödemeye hazır olan bizler, neden konu sevgiye gelince fedakar olamıyoruz? Birkaç kötü deneyim yaşadık diye, inancımızı yere bırakmaya ne kadar da hazırız. Üstelik kendimizce haklı sebeplerimiz var; terk edildik, ihanete uğradık, zaten hiç mutlu olamadık….

    Hayat hiçbirimiz için güllük gülistanlık değil. İniş ve çıkışlarla dolu bir serüveni yaşıyoruz. Dünyaya bir çocuk getirip, onu büyütecek kadar güçlü olan; iş hayatında ayakta kalmayı başaran, sahip olduğu şeyler için para, emek ve zaman harcayan bunca insan; o kadar sıkıntıyı göze alıyor da, aşk yolunda ayağına takılan iki taş yüzünden mi inanmaktan vazgeçiyor? Hadi canım!...

    Candan Ünal
     
Benzer Konular
  1. sherry
    Mesaj:
    1
    Görüntüleme:
    417
  2. Papatya
    Mesaj:
    0
    Görüntüleme:
    408
  3. Ninova
    Mesaj:
    4
    Görüntüleme:
    303
Yüklüyor...

Sayfayı Paylaş