1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Ben Seni Bir Romana Konu Ederken / Sen Beni Kendine Bağışla..

Konusu 'Şiir' forumundadır ve ...SAKLI CeNNeT__ tarafından 1 Nisan 2012 başlatılmıştır.

  1. ...SAKLI CeNNeT__

    ...SAKLI CeNNeT__ ♥ Pєяναηє Döηєя Aşk ♥

    Katılım:
    6 Temmuz 2011
    Mesajlar:
    16.250
    Beğenileri:
    81
    Ödül Puanları:
    4.980
    Yer:
    ♥ Bєη Hєp Sєηdєyim ♥
    Banka:
    110 ÇTL









    “ Yine uyanamadım masalına.
    Uykularımdan uyanıp
    Sesimle örtemedim üzerini..
    Bağışla beni..
    Bağışla ey sevgili ”

    Kayıptı düşlerim.
    Hain pusuda şehit verdim yüreğimin yarısını.
    Uzaktı mesafelerim.
    Kalabalık sanırken etrafımı
    Hep yalnızlığa çıkıyordu adımlarım.
    Rolleri çalınmış bir hayatın içinde
    Unuttum sevdadan umduklarımı.
    Karanlıktı perdelerim.
    Umudun bir penceresine yıldız kümelerini serdim.
    Nefes aldıkça,
    Hayatlandım acının en dar safında..

    Yalnızlıktı rolüm.
    Adıma istiflenmiş tüm rolleri
    Ustaca oynadım ben.
    Acının repliklerini hiçbir zaman es geçmedim.
    Hüzne koynumu açıp
    Yataklığına soyundum sonbahar sancılarının.
    Tüm cephelerde tek başıma ben savaştım.
    Kazanır zannederken
    Bir siyah’a bulandı hükmüm.

    Sonra sen geldin.
    Bir Mayıs gecesi düştün içime.
    Yıldızları şahit bildik sevdamıza.
    Orta yaş sancılarımı susturamadıkça
    Sen taze ömrünü sürüyordun acılarıma.
    Eriyordum takvimlerin gölgesine.
    Bana istinad edilmiş tüm suçlarını kabullenip
    Kan ter içinde sana koştum.
    Gecenin en karanlık yerinde
    Gözlerinin aydınlığına boyadım beyaz duvağımı.
    Sen bana hayat derken,
    Ben senin şiirlerinden acıya düşüyordum.

    Kadehime düşen nihavent sesimden
    Geçiyordum taze çocukluğuna.
    Islak mektuplarına işlenmiş
    Özlemlerin düğümlerini çözüp
    Yağıyordum içine sağnak sağnak.
    Ve dua dua içinde sen oluyordum sevgili.

    Sesimi kapayıp
    Çantamın içinde sakladıkça seni,
    Daha da büyüyordun içimde
    Oysa sen bana ait değildin.
    Bir ömür kadar uzaktı dudakların.
    Yüreğinin en eyvallah’ından öpsem
    Islak bir günaha kazınacaktı adım.
    Oysa senin ölümünü görüp
    Yokluğunda ölmektense
    Varlığında ölmeyi diledim gözlerime.
    Ve sen bir romana konu olurken
    Ben sana bir hayatı bağışladım..
    Gel dudaklarıma,
    Kana kana iç beni sevgili.

    Uykundan feragat edip
    En güzel masalını istemiştim senden.
    Uyanamadım yine.
    Sesimle gelemedim.
    Üstünü örtemedim nihavent nefesimle.
    Ölü gibiyim sevgili.
    Kütük gibi bedenim..
    Sancılarım revaçta.
    Acılarımı yüreğimden ayıklayıp
    Bir dinlensem
    Söz verdiğin en güzel masalı dinleyeceğim sesinden.
    Ne olur üzme kendini,
    Sesimle yüreğini uyandıramadım diye
    Sen beni “ kendine “ bağışla ne olur.

    Bilirim ki;
    Suskunluğum sende koca bi ömür.
    Ve bil ki ey sevgili;
    Seni konuş(a)madığım,
    Adını an(a)madığım her bir an,
    Benim ölüme senden önce kavuşmamdır.

    Eyvallah yüreğine.
    Eyvallah en güzel masalın sahibi sesine..

    “ Her bir harfin bende bir Cennet sayfası.
    Her nefesin acılarıma bağışlanmış yüreğimin en büyük duası..”




    ALINTI..

     

Sayfayı Paylaş