1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

bence okunması gereken bir yazı.

Konusu 'İtiraflar' forumundadır ve Hazangülü tarafından 15 Haziran 2006 başlatılmıştır.

  1. Hazangülü

    Hazangülü Forum Onuru

    Katılım:
    7 Haziran 2006
    Mesajlar:
    9.885
    Beğenileri:
    117
    Ödül Puanları:
    4.480
    Banka:
    976 ÇTL
    selamlar. bu yazıyı 15.06.2006 tarihinde sabah gazetesi güzin abla köşesinde okudum ve oldugu gibi sizinle paylaşmak istedim
    merhaba güzin abla ben 22 yaşında dogu kökenli bir ailenin ilk kızlarıyım.
    Artık ne paymam gerektigini bilmiyorum.
    Cevap vermesen de sadece anlatmak sana içimi dökmek istiyorum.
    K üçük yaşlarda akrabalarımın kızları ve oğulları tarafından defalerce fiziksel tacize uğradım. Cok korkaktım ve bunu kimseye anlatamıyordum.
    Ailede şiddet gören biriydim.bu benim daha cok ürkek olmama yol actı.
    İlkokul yıllarımda 5 sene boyunca sınıfta kimseyle konuşmadım hiç arkadaş edinemdim.
    Hep insanlardan kactım. Her yerde aynı şey oluyordu ve ben kendimi koruyamadım hiç.
    Ta ki ortaokul yıllarıma kadar
    Bundan sonra açıldım ve cesaret verdi yeni bir dönem bana .Artık pek cok insanla konuşuyordum ve kimsenin bana zarar veremsine izin vermiyordum.Her tanıştıgım insan bana Hayat dolusun derdi. herkeze güvenirdim ki bunu asla degiştiremedim.
    Lise yıllarımda herkez bana hayrandı. Ailemin yoksul olması beni hiç etkilemdi.
    Hep kendime dikkat eden güzel diyemesemde dikkat ceken biriydim.Hayat benim için sanki gülmek demekti.
    Gülmedigim o yılların acısını cıkarmak ister gibiydim.
    Babam uzakta yazlık bir kasabada inşat işiyle uğraşıyordu.17 yaşındaydım onun yanına tatile gitdim.
    Herkese güvenmem başıma olmadık işler actı.
    Babamın işçisi babam yokken bana tecavüz etmeye calıştı yine yıkıldım ama kurtuldum elinden.
    Sadece dayak yedim ve koşarak denize acıldım attım kendimi mavilige.
    Suyun altında düşündüm sadece dayak yedim hiç bir şeyim yok benim dedim ve tekrar hayata döndüm kaldıgım yerden
    Üniversite sınavlarını kazandım ama olmadı.Bir kız tek başına gidemez ya sana para yetiştiremezsek dediler 19 yaşında biriyle tanıştım.
    Evlenmeye karar verdik ve tüm ailem akrabalarım herkezle tanıştırdım.
    O da bana sahip olmaya calıştı ve başardı.1 hafta sonra hayatımdan cıktı gitdi.
    Ölmek istedim bu kez ölüme cok yanaştım 1 hafta yogun bakımda kaldım ailem bana iyi davrandı ama hiç bir zaman gercegi söylemdim.
    Kendimi topladım ve şu an calışıyorum. bir hukuk burosunda sekreterim.430 YTL maaşım var bir de erkek arkadaşım var.
    Ona her şeyi anlatdım şimdi bana daha yakın duruyor. Yine de korkuyorum ama o bunu anlamıyor.
    Bazen ayrılmak istiyorum ama aileme söylemsinden korkuyorum. duyarlarsa beni öldürürler. bana akıl verecek insanlara ihtiyacım var............................................... ..


    işte buyurun yorum sizin arkadaşlar

    . not cok ilgimi cekti baska bir forumdan aldim .((
     
  2. Defne

    Defne Aktif

    Katılım:
    8 Haziran 2006
    Mesajlar:
    423
    Beğenileri:
    22
    Ödül Puanları:
    630
    Banka:
    18 ÇTL
    pişmiş tavuk ya.yazık
     

Sayfayı Paylaş