1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Bir Deliye Aşık Oldum...

Konusu 'İtiraflar' forumundadır ve Çirkin Kral tarafından 29 Eylül 2006 başlatılmıştır.

  1. Çirkin Kral

    Çirkin Kral Forum Tutkunu

    Katılım:
    4 Eylül 2006
    Mesajlar:
    1.949
    Beğenileri:
    23
    Ödül Puanları:
    1.880
    Meslek:
    Gümrükçü
    Yer:
    istanbul
    Banka:
    62 ÇTL
    Onu ilk Gördüğümde 17 Yaşındaydım. O ise 20. Akıl Hastanesine Ziyarete Gitmiştim. Arkadaşım Zorla Götürmüştü. Bahçedeydi... Kıştı. Onun Üzerinde Sadece Tişört Vardı. Dikkatimi Çekmişti. Herksin Yanında Birileri Vardı o Yalnızdı. Yanına Gidip Adını Sordum, Sohbet Etmeye Başladım. Konuşmuyordu, Benimle Hiç ilgilenmiyordu. Bu Daha da Dikkatimi Çekmişti. Üzerine Gidiyordum Ama Boşunaydı. Hiç Konuşmuyordu. Çok Etkilemişti Beni...

    Daha Sonra Her Gün Yanına Gitmeye Başladım. Benimle Az da Olsa Konuşmaya Başlamıştı. Doktoru Onun Durumunun Hiçte İyi Olmadığını, Ailesini Trafik Kazasında Kaybettikten Bu Hale Geldiğini Anlattı Ve Onla Bu Kadar İlgilendiğimi Sordu. Cevap Veremedim. Sanırım Beni Etkilemişti Ve Seviyordum Onu.

    Onu Etkilemeyi Sonunda Başarmıştım. Okul Çıkış Saatimi Sabırsızlıkla Beklediğini Söylemişti. Beni Görmeden Mutlu Olmadığını Anlatmıştı. 1 Yılda Gülümsetmeyi Barıştırmıştım onu. Bana ilk “ Seni Seviyorum” Dediğinde de Tanışmışlığımızın Üzerinden 1,5 Sene Geçmişti. Gülüyorduk el Ele Dolaşıyorduk Bahçede. Doktoru Bile Şaşırmıştı Bu Duruma. Artık Psikoloji Tedavisi Bitmiş Sadece İlaç Tedavisi Uygulanıyordu. Buda Bizi Çok Mutlu Ediyordu. Ailemin Ondan Haberi Vardı. Ama Onu Sadece Benim İlgilendiğim Bir Hasta Olarak Görüyorlardı. Oysa Biz Sevgiliydik. Sözlendik. Yüzüklerimizi Doktoru Taktı. 2 Yıl Sonra Ailem Her Şeyi Öğrendi. Ondan Ayrılmamı İstediler. Çünkü o Hastaydı. Bir Hafta Beni Eve Kapattılar. Artık Mavişimin Yanına Gidemiyordum. Günün Birinde Evden Kaçıp Yanına Gittim. Hastanede Yoktu. Beni İki Gün Beklemiş Ben Gelmeyince de Kendi İsteğiyle Hastaneden Ayrılmış

    Bir Ay Boyunca Eve Kapandım. Kimseyle Konuşmuyordum Yemek Bile Yemiyordum. Bir Arkadaşım Mavişimi Yolda Görmüş Oda Benim Ev Adresimi Almış. Bir Gün Mavişim Ellerinde Çiçeklerle Evimizin Önüne Geldi. Annemi Kandırıp Bir Hafta Birlikte Tatile Çıktık. Artık Onundum. Tüm Kalbimle Ve Bedenimle...

    Ailem Ne Yazık Ki Kararından Vazgeçmiyor Ve Onu İstemiyor. Şu An o Yanımda Yok. Ailem Beni Antalya’ ya Gönderdi. O da İstanbul’ da. Buraya Gelmesi İmkansız. Üçüncü Senemizdeyiz ve 4 Aydır Ayrıyız. Haberini Arkadaşlarımdan Alıyorum. Yine Hastaneye Düşmesinden Korkuyorum. Ne Yapacağımı Bilmiyorum. Ama Bildiğim Tek Şey Var. Onu Çok Seviyorum...
     

Sayfayı Paylaş