1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Bir Yitik Yaşam

Konusu 'Şiir' forumundadır ve MDK60 tarafından 30 Aralık 2011 başlatılmıştır.

  1. MDK60

    MDK60 Üye

    Katılım:
    20 Aralık 2011
    Mesajlar:
    27
    Beğenileri:
    0
    Ödül Puanları:
    20
    Banka:
    0 ÇTL
    Kader değildi yaşadıklarımız bence
    Kendi kaderimizi kendimiz çizdik ellerimizle

    Sonu hüsran değildi kurduğumuz hayallerin
    Çiçek açıyordu baktığımız her yerde
    Güneş bir başka doğuyordu gözlerimizde
    Aşka uzanmıştı ellerimiz hüzne değildi
    Bir sen vardın sevgili birde sen
    Koşuşuyorduk sevda bahçelerinde

    Artık ne sen varsın nede ben
    Nede leyla mecnun misali aşkımız
    Seni düşünmek var şimdi hüzünlü gecelerde
    Dudağımda ikimizin dediğimiz şarkımız
    Oysa hayatımın vazgeçilmeziydin sen
    Sen vardın el açıpta yalvardığım dualarımda
    Acılaramı hazin bitişleremi avuç açmış ellerim
    Yazık dünde mi kaldı şimdi senli düşlerim

    Ne zamanki sonbahar yağmurları yağsa aklıma hep sen gelirsin
    Ne çok severdin el ele yağmurda yürümeyi
    Ve birde eminönünde ekmek arası balık yemeği
    Gözlerin marmaraya eş değerdi o deniz gözlerin
    Kıskandırırdı sanki tabiatı buğday sarısı saçların
    Ve o pamauksu ellerin

    Ahh ahh bu sensizliğin iç çekişleri sen duymuyorsun
    Boşa giden bu ömür benim benimdir bu yitik yaşam
    Kar yağdı saçlarıma çığ düştü düşlerime gelipte bir görsen
    Artık sobamda geçti üşüyorum
    Isıtmıyor üstüme örttüğüm battaniyem
    Titrek bir mum ışığı eşliğinde yazıyorum bu şiiri sana
    Işıklarım sönmüş zifiri karanlık şimdi heryer
    Ve paketimde kalmış son birdal sigaram

    Kanar gecelerim sabahlar olmaz çok uzak
    Cellat kırmızısı gözlerim yaş değil hep kan damlar
    Gönülde mevsim hazan açmazmı çiçeklerim
    Açmazmı papatyalar açmazmı laleler yada güller
    Bir bozkır ayazında üşüyor hayallerim
    Sessiz bir vedayamı avuç açmış ellerim

    Kanatıyor yokluğun paramparça olmuş kalbim bir görsen
    Bir çocuk misaliyim daha büyümemişti hayallerim
    Doymamıştım sevmelere seni ben
    Görüyorum ki gökyüzüm karanlık sel sağnak yağmurlarım
    Eser deli rüzgarlar kasırgalar kopar yüreğimde
    Sonu gelmezmi hiç kederin dinmezmi yağışlarım

    Artık titriyor sana yazan ellerim kalemim yaazmaz
    Dilimde söz kalmadı gönül artık sevmelere kanmaz
    Vuslata erecekmi hayallerim benimde sabahlarım olacak mı
    Yada ötüşecekmi gönül bahçemde kuşlarım çiçeklerim açacakmı
    Bakıyorum gökkubbem mavi değilmi mavi değilmi denizlerim
    Yoksa yoksa yönünü kaybetmiş meçhule giden bu yol benim mi
    Yoksa son nefesimdemiyim

    Ne varsa seninle gitti herşey kurduğum hayaller ve düşler
    Sana aitti sevmelerim sana aitti gülüşler
    Yerimde yeller esiyor artık o eski ben değilim
    Ben değilim bu resimdeki gördüğün hep hazinmi gidişler

    Demek ki bitti herşey herşey buraya kadarmış meğer
    Bir uzun yolculuk görüyorum gözlerimde
    Gidiyorum şimdi senden çok uzaklara
    Yatağım boş şimdi sen yoksunya
    Değmedi bir başka tene ellerim
    Bedende değil odamda sensizliğin kokusu
    Ateşi sönmüş bak ocağımın
    Duvardaki resmindir şimdi bana senden kalanın

    Şimdi tarifin zor bende kelimeler kifayetsiz
    Söndümü yıldızlarım güneşim doğmazmı
    Kaldım mı şimdi bir başıma sensiz
    Ne ümidim kaldı aşktan artık herşey yalan
    Bana bakarken o gözlerin
    Seviyorum deme bana ne yazık ki
    Sende kaldı gülüşlerim...

    Sedat Kesim
     

Sayfayı Paylaş