1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Dağ lalesi...

Konusu 'Şiir' forumundadır ve Çağlayağmur tarafından 9 Şubat 2013 başlatılmıştır.

  1. Çağlayağmur
    Hoşgörülü

    Çağlayağmur ... Süper Moderatör

    Katılım:
    15 Aralık 2010
    Mesajlar:
    15.094
    Beğenileri:
    4.419
    Ödül Puanları:
    11.080
    Cinsiyet:
    Bayan
    Yer:
    Ankara
    Banka:
    813 ÇTL
    [​IMG]

    Bir kırmızı dağ lalesiydi.
    Can evimde gizlenen.
    Bir sevgin vardı içimde.
    Dağ oldu, deniz oldu.
    Söylenmez anlatılmaz.
    Sen yoktun ak elleri kınalım.
    Ben ağlıyordum yalnızlığıma hep.

    Durup, durup
    Savururdun sarı saçlarını.
    Bir saçlarının güzelliği vardı.
    Ben yüzünün o tatlı gülmesine hasrettim.
    Söylemedim bu acımı kimselere.
    Ama hiç kimselere.

    Bir kırmızı dağ lalesiydi.
    Yüreğimde gizlenen.
    Dal yaprağa bulut yağmura
    Gebe kaldı.
    Sancı çekiyordu
    O kara toprak.
    Dualar ediyordum.
    O yüce Mevlaya hep.

    Durup durup
    Bir hoş gülümserdin.
    Bir tatlı gülmsemen vardı.
    Ben ellerinin kınasına hasrettim.
    Söylemedim derdimi kimselere.
    Ama hiç kimselere.

    Bir kırmızı dağ lalesiydi.
    Canbağımda gizlenen
    Bu onulmaz sevdamı
    Anlatmadım kimselere
    Ama! hiç kimselere.
    Bir sır gibi sakladım.
    Umdu katık ettim ekmeğime.

    Durup, durup
    Güller takardın
    Bir beyaz gül takardın sarı saçlarına.
    Ben ellerinin sıcaklığına hasrettim.
    Söylemedim kederimi kimselere.
    Ama hiç kimselere.

    Bir kırmızı dağ lalesiydi.
    Şu gönlümde gizlenen.
    İçimde yüce bir sevgin vardı.
    Kaç denizi geçtim.
    Kaç yangından kurtuldum.
    Sancı çekiyordu dalında yaprak.
    Ben ağlıyordum yalnızlığıma hep.

    Durup, durup
    Ocakbeyim,Canbeyim derdin bana.
    Bir pembe gül takardın saçlarına.
    Ben saçlarının örgüsüne hasrettim.
    Anlatmadım söylemedim kimselere.
    Ama! hiç kimselere.

    Arif ocakçı
     
Benzer Konular:
Yüklüyor...

Sayfayı Paylaş