1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

David Fernandez CHERICIAN - Bir Barış Şarkısı..

Konusu 'Şairlerden' forumundadır ve ...SAKLI CeNNeT__ tarafından 12 Haziran 2012 başlatılmıştır.

  1. ...SAKLI CeNNeT__

    ...SAKLI CeNNeT__ ♥ Pєяναηє Döηєя Aşk ♥

    Katılım:
    6 Temmuz 2011
    Mesajlar:
    16.250
    Beğenileri:
    81
    Ödül Puanları:
    4.980
    Yer:
    ♥ Bєη Hєp Sєηdєyim ♥
    Banka:
    110 ÇTL





    Dedenin başka dedelerden çaldığı
    o çiçekli California' nın portakal ağaçları altında
    düşlemiştin belki bir zamanlar
    başkanı olmayı ulusunun,
    onurlu bir yurttaş olmayı ya da.
    Dedenin dedesi İtalya' dan
    bir düş yüzünden kaçmıştı belki,
    bir ev, bir yuva ve yeni umutlar kurmuştu
    yeni bir ülkede, Kuzey Amerika' da.

    (Varsayım olabilir bunlar,
    ama sayfalarını okumaya çalışıyorum tarihinin,
    düşlerin gerçekleşmeyecek,
    o ülke mezarını kazdı çünkü
    portakal ağaçlarının çok uzaklarında.)

    Bilmiyordun belki de
    nerede olduğunu Vietnam' ın,
    şimdi her öldüğün yerin,
    yarıda kalmış çocukluğun orada yitirdi
    sağduyu adına ne varsa,
    -bilmiyorum neden, sen de bilmiyorsun-
    orada sarıldın sahici bir silaha,
    gölgelerle, ağaçlarla savaşıyorsun,
    yollar, kayalar, taşlar ve rüzgar
    ve tüten dumanı kendi ateşinin
    ve senin olmayan bir ormanın sessizliği,
    su, sıcak, yağmur ve kurşunlar,
    kendi getirdiğin kurşunlar senin karşında şimdi.

    Olamaz sanmıştın bütün bunlar,
    düş görmüyordun oysa,
    içinde bir şeyler kırılmıştı
    bir şeyler kırmıştı dallarını
    dedenin diktiği portakal ağaçlarının,
    orada olmak isterdin, uzaklarda,
    bir barış şarkısının gölgesinde,
    ama o şarkı kesildi şimdi,
    gelip yıktılar evlerini, yuvalarını, yeni umutlarını
    Vietnam adı verilen ülkenin,
    bu adı hiç duymamıştın belki
    seni yolladıkları o acı güne kadar
    dostlarında birlikte, hiç bir şey söylemeden,
    açıklamadan nedenlerini;
    yolladığın o topraklardasın yine
    ölüyorsun, ölüyorsun, her gün ölüyorsun
    kendi getirdiğin silahların altında.


    David Fernandez CHERICIAN..
     

Sayfayı Paylaş