1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Didem Madak - Paragraf Başı..

Konusu 'Şairlerden' forumundadır ve ...SAKLI CeNNeT__ tarafından 5 Kasım 2012 başlatılmıştır.

  1. ...SAKLI CeNNeT__

    ...SAKLI CeNNeT__ ♥ Pєяναηє Döηєя Aşk ♥

    Katılım:
    6 Temmuz 2011
    Mesajlar:
    16.250
    Beğenileri:
    81
    Ödül Puanları:
    4.980
    Yer:
    ♥ Bєη Hєp Sєηdєyim ♥
    Banka:
    110 ÇTL







    Bir roman yazmaya başladığım o gece için.....


    Yalnız bırakma beni bu paragrafın başında
    Bu boşluğu bir masal doldurmaz
    Kanalizasyondan fırlar bir cadı,
    Başını engizisyona çarpar.
    Ölürüz belki ikimiz de ucuz bir aşk romanının sonunda.
    Patlamış mısıra benzerdi senin mısraların
    Isınır ve patlardı
    Beyaz çiçekler açardın sonunda
    Bahar dallarının hatırına beni anla.

    Küçük bir tırtıl gibi büzüştüm yatağımda
    Hep böyle uyudum yıllarca
    Sanırdım,
    Bir gün doğuracak beni bu yatak
    Son ve o en büyük sancıyla
    Sanırdım
    Tanrı bırakmış beni kocaman parmağıyla
    Bir yumuşak çiçeğin ortasına
    İçimde bir kedi durmadan oynardı
    Parmak kızın DNA sarmalıyla
    Alice’den çalıntı gözyaşlarım
    Çiğ taneleri olurdu sabahları yastığımda.
    Ömrüm geçti bir çiçeğe benzemekle
    Hangi hayat süslendi senin için bu kadar.
    Su getirdim perilerine küçücük avuçlarımla
    Beni anla.

    Kurşun kalemin hatırına beni anla
    Razıyım uçsun bu şiir silgi tozlarının kanatlarında.
    Toprağın seviyesine ineceğim
    Anlamalı beni mezarım da
    Bir uyağa takıldım, düşmeye razıyım
    Artık beni anla.

    Annemin bir şiir defteri vardı
    Yaprakları gitgide sarardı
    Hep sararan bir şey olarak kalmışsın aklımda.
    Sanırdım
    Bu dünya karaciğerinden hastadır
    Sanırdım
    Boyama sarışın bir kadındır zaman
    Hep hayatını anlatır.
    Eski bir şiirsin sen, unutulursun, unutma
    Dekolten fazla kaçmasın aman,
    Ayıplar sonra Anadolu yakanı kapa
    Konuşma, konuşmak istemezsen
    Ben konuşurum tavanda koşuşan ışıklarla
    Hep aynı şeyi söylerim
    Beni anla.

    Yeni bir şarkıya başla
    Hem şarkı dediğin şarttır yaşamaya
    Şarka gittin geldim ardından
    Hatırla orada fıskiyesi dönen havuzlar vardı.
    Kalabalık avlular, yüksek duvarlar
    Başımız döndüydü hatırla
    Sürmeleri ne karaydı kadınların
    Herkesi bir yere sürer ya dünya
    Gözlerine sürülmüştü orda kadınlar.
    Belki sen yoktun orda
    Güller vardı.
    Ben bir şair olarak güllerden bıkmamıştım daha,
    Ba ‘su ba’del mevt
    Hayata daha çok vardı
    Beni anla.
    Hatırla tavus kuşları vardı
    Aşık olunca kanatlarından mavi güneşler doğardı.
    Ben doğmamıştım daha hatırla.
    Bak, işte burada.
    Susan kadınlar vardı
    Ben susamamıştım
    Ama herkes içmişti.
    Belki sen yoktun orada.

    Aklımın taş kaldırımlarında dolaşırdı adamlar
    Ayak seslerini dinlerdim
    Perdem aralıktı, ışığım açık
    Nedendir diyordum durmadan
    İnsanın derisine bu kadar güzel bir resim çizmiş Allah
    Sanırdım
    Allah olmasa çöpten adamlar gibi yakışıksız çıkardık
    fotoğraflarda.
    Ağlamıştık
    Boyalarımız aktıkça ferahlamıştık hatırla
    Gözyaşlarımız simsiyahtı
    Sanırdım
    Yanağımın sıcağına göç ediyor kırlangıçlar
    Beni anla.
    Geçti ömrüm iklimden iklime
    Yuva yaptım kaç paket cigaranın bacasına
    Yorgunum, kahvem çamur gibi
    Batmaya da razıyım, artık beni anla
    Yeter ki sen beni
    Hiç yazamayacağım bir romanın kollarına atma.




    Didem Madak
     

Sayfayı Paylaş