1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Dilde Vurgu

Konusu 'Türkçe & Dilbilgisi & İmla Kuralları' forumundadır ve ZeyNoO tarafından 22 Mart 2012 başlatılmıştır.

  1. ZeyNoO
    Melek

    ZeyNoO ٠•●♥ KuŞ YüreKLi ♥●•٠ AdminE

    Katılım:
    5 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    58.480
    Beğenileri:
    5.784
    Ödül Puanları:
    12.080
    Cinsiyet:
    Bayan
    Meslek:
    Muhasebe
    Yer:
    ❤ Şehr-i İstanbul ❤
    Banka:
    3.064 ÇTL
    Dilde Vurgu

    Konuşurken veya okurken, bazı hecelerin veya sözcük gruplarının diğerlerinden daha baskılı, şiddetli ve yüksek sesle söylenmesine vurgu adı verilir.

    - Söze duygu değeri katar.
    - Dinleyicinin dikkatini uyandırmak anlamın kavlanmasını kolaylaştırır.
    - Sesi, söyleyişi, sözdeki ezgiyi canlandırır.

    Vurgular çeşitlidir; başlıcaları şunlardır:
    • Cümle vurgusu
    • Sözcük vurgusu

    Cümlede anlamca en önemli sözcük, vurgu ile belirtilir. Cümlede vurgunun kaynağı yüklemdir. Bu yüzden yükleme en yakın sözcük vurguludur. Konuşmada ise istediğimiz öğeyi vurgulamak kolaydır. Ancak yazarken vurgulanması gereken sözcükleri yüklemin yanma yazmalıyız. Çünkü yazıda, yüklemden uzak bir kelimeyi vurgulu okutacak hiçbir belirti ve kural yoktur. Sadece uzun cümlelerde özne yüklemden uzak ise vurgulanır çünkü fiilden sonraki en önemli unsur öznedir.


    Cümledeki Vurguyu Belirleme

    Dayıma o kitabı ben verdim.
    "Ben" sözcüğü cümlenin vurgusudur.

    İlk yağmur damlası dün düştü bu çorak topraklara.

    "Dün" sözcüğü cümlenin vurgusudur.

    Yürüyorum gurbeti gönlümde duya duya.
    Yüklem başta olursa cümlenin vurgusu kendisi olur.

    Koca Ali, bu kararı duyunca ömründe ilk defa olarak sarsıldı.
    "Koca Ali" cümlenin vurgusudur.



    Sözcük Vurgusu
    Türkçede kural olarak vurgu genellikle sözcüğün son hecesindedir. İstisnalar hariç, sözcüğe ekler getirildikçe vurgu son heceye doğru kayar.

    Çiçek, çiçekçi
    Bu örnekte çiçek sözcüğünün vurgusu son hecesindeyken ek alınca vurgu eke kaymıştır.
    Bazen vurgu sondan önceki hecelerden birinde olur. Bu tür istisna durumlar şunlardır:

    • Yer adlarında vurgu ilk hecededir. Ankara, Samsun, İzmir...
    • Sonu -ya ile biten yer adlarında vurgu sondan bir' önceki hecededir. Sakarya, Sibirya...
    • Zarf ve bağlaçlarda vurgu ilk hecede olur. Önce, yalnız, ayrıca...
    • Ön sesle pekiştirilmiş sözcüklerde vurgu baştadır. Sımsıkı, koskoca...
    • Dilimizdeki Arapça ve Farsça kökenli bazı sözcüklerde uzun heceler vardır. Bu sözcüklerde vurgu uzatılan hece üzerindedir. Katil, mukabil, zekî...
    • Türkçede bazı ekler vurgusuzdur ve vurguyu önlerindeki heceye atarlar. Bekleme, insanca, konuşmadan...
     

Sayfayı Paylaş