1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Dost Kalmak...

Konusu 'Aşk' forumundadır ve yaren* tarafından 26 Haziran 2011 başlatılmıştır.

  1. yaren*
    Neşeli

    yaren* Herşey olması gerektiği gibi ;) Özel üye

    Katılım:
    24 Haziran 2011
    Mesajlar:
    8.204
    Beğenileri:
    108
    Ödül Puanları:
    4.480
    Yer:
    Kimseye ihtiyacım yok ben kendime bile fazlayım...
    Banka:
    416 ÇTL


    Dost kalalım ne olur? dedi gözlerimin içine bakarak..
    Ses çıkaramadım, çünkü boğazıma düğümlenmişti kelimelerim..
    oturduğumuz banktan kalkıp sahile doğru ilerledi.. bakakaldım arkasından.. ve onu ne kadar çok sevdiğimi düşündüm.. ama o bana dost kalmamız gerektiğini söylüyordu.. düşündüm sonra, dost kalabilir miyim diye? "hayır, dost falan olamayız" dersem bir daha göremeyecektim, "peki dost kalalım" dersem bundan sonra yine görme şansım vardı.. denizi izledi biraz, gün batıyordu, güneşin kızıllığı o kadar güzeldi ki.. ama yine de içimi aydınlatamıyordu.. sonra döndü yanıma..


    Çok iyisin ve ben seni kaybetmek istemiyorum! dedi o içimi parçalayacak kadar güzel sesiyle.. ben de onu kaybetmek istemiyordum, dost kalmayı kabul edecektim mecburen.. ne olursa olsun onu görebilmek pahasına içime gömecektim aşkımı..

    İki dost olarak ayrıldık deniz kenarından.. sonra birkaç kez aradı beni.. her telefon çalışında kalbim yerinden fırlayacak gibi oluyordu.. önceleri ben telefonu açıp alo deyişimde karşıdan "aşkıııım" diye bir ses duyardım.. ama artık sıradan, kupkuru bir "alo" duyuyordum sadece..

    Çünkü artık arkadaştık.. havadan sudan konuşuyorduk, bana arkadaşlarını anlatıyordu.. hep konuşmanın arasında "aşkım" diyesim geliyordu ama diyemiyordum.. ondan bekliyordum hep o lafı, ama sonra sevgili değil, arkadaş olduğumuzu hatırlıyordum.. insanın kalbi acır mı hiç? evet, benim işte o anda kalbim acıyordu.. soyut değil, somut, fiziksel bir acı.. böyle konuştuk birkaç kez.. sonra bir gün bir cafede buluştuk sohbet etmek için.. her zamanki gibi yine o aramıştı, dertleşmek istiyordu.. sıkıntılıymış biraz..


    - Nasılsın? dedim..
    - İyi sayılır, kafam karışık biraz..
    - Neden? baktı yüzüme..
    - Aşık oluyorum galiba, dedi..
    İşte o anda kendimi dünyanın en mutlu kadını sanmıştım.. evet, bana yeniden aşık oluyordu.. "iyi ki kabul etmişim dost kalmayı" diye geçirdim aklımdan.. işe yaramıştı, yeniden sevmişti beni.. çocuklar gibi sevinçliydim, yerimde duramıyordum.. farkında olmadan bir gülümseme yayılmıştı yüzüme..
    - hayırdır, pek sevindin galiba, dedi gülümseyerek..
    - tabi ki sevindim.. senin mutluluğun aynı zamanda benim mutluluğum.. tabii farkettirmemem lazımdı anladığımı, sanki başkasına aşık olduğunu sanmışım gibi davranmalıydım..
    - ee, kim bu şanslı kadın? kafasını önüne eğmesine bir anlam verememiştim.. gözlerini benden saklıyordu sanki.. sonra kaldırdı kafasını, boş gözlerle baktı bana..
    - aslında sana bunu anlatmamam lazım ama beni senden başka dinleyen, anlayan dostum yok! sana içimi dökmek istedim, dedi.. bu dostluk muhabbeti iyice canımı sıkmaya başlamıştı artık, ama sabretmeliydim yine de..
    - dinliyorum..
    - bizim iş yerindekiNalan var ya, işte ondan hoşlanıyorum.. ne yapacağımı da bilmiyorum, bana yardım et.. gözlerim kararmaya başladı.. yeniden o kalp acısı nüksetti göğsümde.. anlatılamayacak bir acıydı bu.. kafamı dışarı çevirdim.. oturduğumuz cafeden sahil gözüküyordu.. sahildeki bankta bir çift oturuyordu, birbirlerine sarılmış öylece duruyorlardı.. sonra iki damla yaş damladı gözlerimden.. yüzüm ateş gibi yanıyordu, sırtımdan soğuk terler akıyordu.. gözlerimden yaşlar süzülürken baktım son kez sevdiğimin güzel yüzüne.. o ise bana boş gözlerle bakıyordu.. yavaşça kalkıp sahile indim.. ve ağladım.....
     
    Kin tutmaz, LâL ve alemdar bunu beğendi.
  2. MeRciMeK
    Masum

    MeRciMeK V.I.P V.I.P

    Katılım:
    20 Mayıs 2009
    Mesajlar:
    9.071
    Beğenileri:
    1.871
    Ödül Puanları:
    7.230
    Banka:
    427 ÇTL
    Eğer taraflardan birinin aşkı bittiyse dost kalmaya falan gerek yok.. Medeni bir tavır ise bu bana göre fazla medeni ben bu kadar medeni olmam.
     
    LâL bunu beğendi.
  3. ZeyNoO
    Melek

    ZeyNoO ٠•●♥ KuŞ YüreKLi ♥●•٠ AdminE

    Katılım:
    5 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    58.480
    Beğenileri:
    5.784
    Ödül Puanları:
    12.080
    Cinsiyet:
    Bayan
    Meslek:
    Muhasebe
    Yer:
    ❤ Şehr-i İstanbul ❤
    Banka:
    3.064 ÇTL
    Dost kalmak çok kötü.. tavsiye etmem yaşadım çünkü :)
    Hele dost kaldıktan sonra ona dair ne varsa canınızı yakıyor..
    Hayatındaki kişilerden herşeyden haberdar olup dahada yıkılıyorsun.
    Ama dostlukta bi kaç yıl sonra bitince dost kalmamam gerektiğinin farkına vardım.
    Değmezdi :) Sadece hayatındaki yeni sevgililerini kıskandırmak için maşa oluyorsunuz..
    Yoksa dostluk bahane :)

     
    alemdar ve nestling_ bunu beğendi.
  4. nestling_
    Haylaz

    nestling_ NESTY-nest Özel üye

    Katılım:
    22 Aralık 2014
    Mesajlar:
    384
    Beğenileri:
    678
    Ödül Puanları:
    2.330
    Cinsiyet:
    Bayan
    Banka:
    3 ÇTL
    eskisinden dost olmaz
     
  5. LâL
    Melek

    LâL ღ GALATASARAY ღ

    Katılım:
    20 Ağustos 2013
    Mesajlar:
    3.445
    Beğenileri:
    2.440
    Ödül Puanları:
    7.330
    Cinsiyet:
    Bayan
    Meslek:
    Hafız & Hoca
    Yer:
    Ankara
    Banka:
    123 ÇTL
    O An Yutkunamazsın Sanki Haram Lokma Yemişsinde Boğazında Kalmış Gibi Düşünürsün Göz Yaşlarını İçine Dök ve Sus Daha Ötesi Yok . Artık Aşk Seni Sakat Bıraktı
     

Sayfayı Paylaş