1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Düşünürken Ölüyorum, En İntihar Yerindeyim Aklımın...

Konusu 'Şiir' forumundadır ve Tuba tarafından 1 Ağustos 2013 başlatılmıştır.

  1. Tuba

    Tuba Özel üye

    Katılım:
    30 Ağustos 2012
    Mesajlar:
    2.587
    Beğenileri:
    194
    Ödül Puanları:
    2.230
    Meslek:
    okullu
    Yer:
    kumdan kaleler
    Banka:
    57 ÇTL
    Düşünürken Ölüyorum, En İntihar Yerindeyim Aklımın...


    Yürürken yokluga…
    Gecenin en yetim saatleri….
    Ve şehir tüm ışıklarını yok oluşa kapatıyor dirhem dirhem,
    Ben siyaha birazda geceye çalan odamda,
    düşüncelerimin korsan yürüyüşündeyim, hüznün sessizliğinde..
    Baştan aşagı kelimler dökülürken bedenimden,
    beynim düşünür tüm acizligiyle

    Ve

    ayaklarım yürümeye başlar, griye birazda siyaha çalan daracık odamda…..
    Yüzümü tırmalarken suskularımın ezikliği,
    Sırtlanır aciz bedenim küçük intiharlarımı tüm soğukluğuyla
    ve baştan aşagı kırmızılıklar dökülür damarlarımdan,
    soğukluğunda kalırım hayatın, tam ortasında…..

    düşüyorum

    Yeşile birazda maviye çalan odamda….
    Adım adım çırılçıplak (d)üşüyorum
    ciğerim nikotin tutukluğunda
    biliyorum bu

    son

    duman kırmızıya çalacak belkide orda kalacak…
    Düşünürken ölüyorum, en intihar yerindeyim aklımın…
    sonradan gelen beş para etmez mutluluklar gibi, sonradan gidiyorum….
    Bir oda dolusu çığlık içersinde..
    ah!! bir uzansam şu pencereye, haykıracak ne çok şeyim var oysa…
    ah bir kalksam…
    Hayat artık sana susuzluğunda susuyorum ve şimdi çok

    (t)uzağım…

    Artık kalem avare kağıdın üstünde, kağıt kaleme soğuk, kalem kağıda
    ve bende bu savaşın tam orta yerinde,
    can çekişiyorum kimin umurunda…
    dipteyim ve artık suya yazıyorum..
    Bulanıklığında bölüyorum hayatı
    ’’Ve o an gelir…. paldır küldür yıkılır tüm bulutlar’’ göz uçlarımda
    ve uzaktan o çok sevdigim şarkı gelir konar dilimin ucuna;
    odam kireç tutmuyor..
    odam ellerimden de tutmuyor düşlerimden de..
    klasik bir film şeridi eskiliginde kalıyorum yaşamın,

    yavaş, yavaş...


    beynim iflas etmeden gözlerim kapanmaya başlıyor
    Ölen pişman ölürmüş ama çok geç….
    (d)üşüyorum ve burda (b)ölüyorum, hayatın tam orta yerinde

    ölüyorum....

    Gecenin kör saatinde ölüme beş kala yazıldı….
    Ölmedi (hükümsüzdür)…
     

Sayfayı Paylaş