1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Edebiyat Edimi

Konusu 'Edebiyat / Kitap' forumundadır ve ZeyNoO tarafından 3 Mart 2014 başlatılmıştır.

  1. ZeyNoO
    Melek

    ZeyNoO ٠•●♥ KuŞ YüreKLi ♥●•٠ AdminE

    Katılım:
    5 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    58.480
    Beğenileri:
    5.784
    Ödül Puanları:
    12.080
    Cinsiyet:
    Bayan
    Meslek:
    Muhasebe
    Yer:
    ❤ Şehr-i İstanbul ❤
    Banka:
    3.064 ÇTL
    Edebiyat Edimi

    Edebiyatın genellikle, bir bireyin inandığını, düşündüğünü, duyduğunu dile getirmesinin bir aracı olduğu düşünülür. Gerçekten, her kitap, bir okuru varsayar, her yazılı söz de, bir "okur imgesini" (Sartre) gerekli kılar. Yazar, kendini beğendirmek (ya da hoşnutsuzluğunu uyandırmamak) istediği bir topluluğa seslense de, başkalarına, gelecek yüzyıllara seslendiği düşü içinde yaşasa da (Stendhal, 1935 yılının okurları için yazdığını ileri sürüyordu), onun "yazma eylemi" bir toplumsal edimdir (yoksa yazmaz, susardı), bir insanın bir çağla doğrudan kurduğu diyalogdur.

    Bununla birlikte, yazarın sözü, çevresinde hazır bulduğu söz olmadığı gibi, çevresindeki dünyanın yansıması da değildir; ama bunların taşıdığı bir olabilirliktir ve ancak, yazarın az ya da çok bir şey "dediği", dil, anlatı ve dilsel akış üstünde, sözünün özerk, niyetininse özgürleşmiş olduğu sanısını yaratan bir otorite gösterdiği zaman geçerlik kazanıp varlığını sürdürebilir. Birçok yazar, işte bu yönde kötü bir etki yapmıştır; çünkü "özgürleşmiş söz" de okurlara seslenir ve böylece, dil aracılığıyla yazarı okur kitlesine bağlayan iletişim ağı kurulmuş olur.

    "Edebiyat önce, icat ve heyecanlandırma güçlerini en büyük özgürlük içinde geliştirmenin bir yoludur; çünkü, edebiyatın özü ve aracı, dolaysız yarar gücünden bütünüyle sıyrılmış dildir..." (Valery).
     

Sayfayı Paylaş