1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

EN BÜYÜK TÜRKÇÜ ATATÜRK'TEN BİR HATIRA..

Konusu 'Hayatından Kesitler' forumundadır ve Çirkin Kral tarafından 25 Eylül 2006 başlatılmıştır.

  1. Çirkin Kral

    Çirkin Kral Forum Tutkunu

    Katılım:
    4 Eylül 2006
    Mesajlar:
    1.948
    Beğenileri:
    23
    Ödül Puanları:
    1.880
    Meslek:
    Gümrükçü
    Yer:
    istanbul
    Banka:
    62 ÇTL
    Mustafa Kemal 5. Ordu'da Arap ırkından olan askerlere özel muamele yapıldığını ve Türk çocuklarından üstün tutulduklarını gördükçe üzülüyordu.

    - Osmanlılığın telkin ettiği bu aşağılık duygusundan ne zaman kurtulacağız? Diyordu.

    Yafa'da Mustafa Kemal'in bölüğünde alaydan yetişmiş, Makedonya Türklerinden yaşlı bir yüzbaşı vardı. Bu yüzbaşı Türk çavuşlara kötü davranıyor, yeni Arap erlere karşı ise gereğinden fazla tolerans gösteriyordu. Onların azarlanmasına, hırpalanmasına gönlü razı olmuyordu.

    Mustafa Kemal başından geçen bir olayı şöyle anlattı:

    - Bir gün Makedonyalı yüzbaşı, kıt'a çavuşlarından birini bölük komutanı Odasına çağırdı. Müfit'le ben de orada idik. Çavuş sağlam yapılı ve yakışıklı bir Türk genci idi. Yüzbaşı, gencin onurunu kıracak şekilde azarlamaya başladı. Delikanlıdan çok mensup olduğu ırka hücum ediyordu:

    - Sen, diyordu, nasıl olur da yüce Arap ırkına mensup peygamber efendimizin Mübarek soyundan gelen bu çocuklara sert davranır, ağır sözler söylersin? Kendini iyi bil, sen onların ayağına su bile dökemezsin...

    Gibi gittikçe manasızlaşan sözlerle hakaret ediyordu. Sesi yükseldikçe Yükseliyordu. Çavuşun yüzündeki ifadeye baktım. Önce bir babaya duyulan Saygının samimiyeti okunan çizgiler sertleşmeye, içten gelen bir isyanın Ateşleri gözlerinden okunmaya başladı, fakat gerçek itaatin sembolü olan Türk Askeri gibi iç duygularını gemlemeye çalıştı. Göz pınarlarından tanelenen yaşlar Yanaklarından döküldü.

    Dayanamadım.

    - Yüzbaşı efendi susunuz! diye bağırdım.

    Birden şaşırdı, sözlerinin bizden onay görmesini beklediği anlaşılıyordu.

    - Yoksa fena bir şey mi söyledim? dedi. Ben de:

    - Evet, çok fena hakaret ettiniz, buna hakkınız yok. Bu erlerin bağlı bulunduğu Arap kavmi size göre yüce olabilir, fakat biz Türklerin en büyük ve en asil Millet olduğu, asla inkar edilemez bir gerçektir.

    Yüzbaşı başını önüne eğdi, utanmıştı.

    Yıllar sonra, bir gün Ankara'da anlattığı bu gerçek olay karşısında görüşü şu idi:

    "Bu ve buna benzer olaylar, Türk aydınlarının kendi kendisini bilmemesinden ve Başka milletlerde şu veya bu sebeple üstünlük olduğunu sanarak, kendini Onlardan aşağı görmesinden doğmaktadır. Bu yanlış görüşe son vermek için Türklüğümüzü bütün asaleti ve tarihi ile tanımak ve tanıtmak şarttır."

    Mustafa Kemal'in, Türk Tarih Kurumu'nu kurmasının en büyük nedeni bu asil Düşüncede aranmalıdır. Atatürk, Türk Milleti'nin asaletine, büyüklüğüne bütün Türklerin inanmasını ve bunu iftiharla savunmasını hayatı boyunca amaç Edinmiştir, milletine:

    "Ne mutlu Türk'üm diyene"

    Hitabıyla seslendiği zaman, buna tüm varlığı ve içtenliği ile inanmıştı.
     

Sayfayı Paylaş