1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Ey edebin banisi, kalbin sevgi saiki!

Konusu 'Mustafa CİLASUN' forumundadır ve MustafaCİLASUN tarafından 3 Haziran 2013 başlatılmıştır.

  1. MustafaCİLASUN

    MustafaCİLASUN Özel Üye Özel üye

    Katılım:
    20 Temmuz 2011
    Mesajlar:
    2.164
    Beğenileri:
    729
    Ödül Puanları:
    3.830
    Cinsiyet:
    Erkek
    Meslek:
    Kamuda yönetici
    Yer:
    Kayseri
    Banka:
    165 ÇTL
    Ey sevgiliseni öyle düşündükçe
    Bir hüzün doluyor halimin suskun bendine
    Ötelerin kadrince makbul olan akide dirliğimde
    Ne yapsamda olmuyor, sensizliğin mahzunluğu çöküyor bu sineme

    Ne sen sor nede ben sual edeyim
    Ben sensizliğin kederiyle her vakit dertliyim
    Ne o renkleriyle mümtaz ve masum bir laleyim
    Ne de en güzide kokunun sahibi olan naif ve zarif bir gülüm

    Hüznün bahtının bir yumağı oldum
    Halin kahreden sancısını sensizlikte soludum
    Ben bilmem ki bu cihanda ne kadar mahzunum
    Biliyordum aciz bir kuldum, senin özleminle yoğruldum

    Arz seninle şeref buldu aşk kokundu
    Sevdalar bu manada sineme ülfetlerini sundu
    Ten mefkûreler için yıllara sari hazırda tutuldu
    Kan paklığını seninle bulur, feyzinle kitabı celil okunurdu




    Şimdilerde dillenen aşkın sevda şevki
    Renklerin ayazını yaşatan, gam salan bir kurşuni
    Sahralarda anlatılan muhayyile hasreti
    Sensiz olmuyor bir bereketi, alınmıyor edebi lezzeti

    Artık yaşamak ne haz verecek dimağa
    Ulaşılmaz oldu artık, senden kalan kutlu sırlara
    Seninle anlamlaşan övdüğün insanlığa
    Sadık kalmadan, unutulan sayfalara senden kalanlara

    Ne analar ne de yarlar vefa bilmiyorlar
    Sabileri nedense senin özleminle yetiştirmiyorlar
    Nefs heveslerini zorluyor, aşkı mizanı unutturuyorlar
    Seni seviyorlar vefakat, gereğince anlamadan da düşlüyorlar

    Varlığın en mücerret olan bir sebebiyken
    Nesillerin en baki emniyeti, o payitahtın şevkiyken
    Sen şimdi sensiz iklimlerden haberdarsın, hicran içinde arsın
    Sen şimdi yanı başımızda olmasan da iyi ki varsın, kutlu sevdasın

    Kalbin sahibini en güzel anlatan bir karsın
    Yüreğimize düşen her damlanın ibretine akan bir nazarsın
    Sen insanlığa bahşedilen en nadide bağsın, ne latif sedasın
    Sen bir aşk, sen bir sevda pınarı olan bulunmaz firkati ummansın

    Seninle bakınca sinem coşuyor bir hoş oluyor
    Hücrelerim dirliğin içinde yeniden kucaklaşıyor
    Âlemi hakikat mana içinde kokuyor, azmi koşturuyor
    Varlığınla mübariz olan hakikat yeniden umut içinde kalbi çoşturuyor

    Yoksa çekilir mi bu nahoş olan bir hayatı cebir
    Mezarlar içinde işleniyor her türlü çirkeflik evet, ne rezil
    İnsanlık bu hallerde düşününce değil mi akıl ve ahlak ne kadarda zelil
    Ey ruhu tenine kefil, ey vicdanıyla âleme meyil, seninle bir anda olsa hüzünlü seyir

    Mustafa CİLASUN
     

Sayfayı Paylaş