1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Ey Hayat!! Kırgınım Sana...

Konusu 'Şiir' forumundadır ve ZeyNoO tarafından 20 Aralık 2009 başlatılmıştır.

  1. ZeyNoO
    Melek

    ZeyNoO ٠•●♥ KuŞ YüreKLi ♥●•٠ AdminE

    Katılım:
    5 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    58.480
    Beğenileri:
    5.784
    Ödül Puanları:
    12.080
    Cinsiyet:
    Bayan
    Meslek:
    Muhasebe
    Yer:
    ❤ Şehr-i İstanbul ❤
    Banka:
    3.064 ÇTL
    Ne zaman akşam olsa dağlı bir çiçek
    ve yaralı bir kelebek
    gelip hüznünü döker sancılı yüreğimin üstüne...
    bir yıldız kayar ömrümün hazan defterinden
    sonbahar rüzgarları eser yaralarımda
    buğulu gözlerimde dağ dağ duman
    boğazımda düğüm, başımda gam
    yanık türkülerle hicranını dağlar sinem oy
    alıp götürür beni uzak diyarlara....

    Ben ki, yolunu yitirmiş seyyah, yükü ezgili ah
    veda istasyonlarında titreyen en acılı gözyaşıyım
    hangi yana dönsem ihanet
    hangi yola gitsem acılar keser önümü...
    oy sevdasına, belasına yandığım hayat
    hangi uçurum kaderim benim, hangi dağbaşıyım
    hangi uçurumun başında gözyaşıyım

    Ben ki, hicran ağlarında bülbül,
    hazan bağlarında gözü yaşlı gülüm
    ah çeken bir kızın gözlerinde mendil
    bütün mevsimlere ağlayan eylülüm
    kar yağdı gönül şehrime
    cemrenin toprağa vurduğu,
    gülün yaprağa durduğu zaman geçti ömrümden
    sızılı bir bedendir artık yaşamak
    ateşin koruna, gülün dikenine değdi elim...

    Ben ki, her kuyuda bin Yusuf...
    her hasrette Züleyha'ya yangınım...
    her sahrada bir Mecnun
    her çölde bir Leyla'ya dargınım...
    yürek enkazımın altında kaldı yaslandığım duvar
    yenildim işte ey hayat, kırgınım, dargınım!
    yere çaldım kara bahtımı...

    varsın menekşe gözlü çiçekler boyun eğsin yenik sevdama
    umurumda değil artık dağlı çocukların karbeyaz gülüşleri
    ben ki, kırık hayallerle
    bir uçurumun kenarından yuvarladım umutlarımı
    çıkışı olmayan kuyulara savurdu beni rüzgar
    varsın bütün iklimlerin bulutları gözlerimde biriksin
    düşmesin bir damla çağlayanlara

    Yeniğim işte ey hayat kırgınım, dargınım!
    zalimlere de kalmaz bu dünya bilirim
    gözlerimde avuç avuç şiir yaraları
    bileklerimde kelepçe
    kıramadım zincirin son halkasını ne deyim
    ahh! gül yürekli çocuklar çok uzakta kaldı…

    Kırıldı duygu ağacımın ince dalları
    bıraktım yapraklarını savrulsun kendince
    anladım ki, bastığım bütün topraklarda silinmiş ayak izim
    hangi taşa dokundum kanadı, hangi pınara baktım ağladı
    gözlerimle öptüm geçtiğim bütün uçurumları bir bir
    ihanet yüreğe saplanmış bir hançer ey hayat bilirim

    İçimde kaynayan bir mahşer var yitirdiğimden beri
    gamdan dağlar kurmuşum yüreğimin üstünde ah!
    zaman defterini kapattı dört mevsim kış oldu ömrüm…
    dünyanın bütün acılarına gözlerim ağlıyor şimdi
    ah ben ki,.
    öylesine perişan, çaresiz, öylesine kimsesiz yaşıyorum
    karanlıklarda, fırtınalarda, boranlarda kaldı hayallerim
    içimi açacak, elimi uzatacak hiç kimsem yok derdimden başka!...


    ALınTıdır!
     

Sayfayı Paylaş