Fatma Betül Topkaya - Sûkut..

...SAKLI CeNNeT__

♥ Pєяναηє Döηєя Aşk ♥
Katılım
6 Tem 2011
Mesajlar
16,299
Beğeniler
84
Şehir
♥ Bєη Hєp Sєηdєyim ♥
#1









"İçime attığım dipsiz karanlık!
Tüm ışıklar söndü, özgürsün artık..."

I.

Dökülen saçlarına ağlayan kanserli gibi,
Ağlıyor velûr yatağında, mimlenen biri.

Heyhât ki heyhât!
Ne ölüdür, ne diri.

**Anne!
Ölüm "Geliyorum" demez!
Ve bir türlü gelmez...

II.

Ve Dünya, özlendiği kadar küçük değil.
Öyle kaybolunacak kadar büyük de değil.
Ve'l hâsıl yaş/l/anılası bir yer değil işte, değil!
Her nefse itina ile yerleştirilmiş tanrılar.

Dev binalar...
Küçük insanlar...
Devleştikce binalar; küçülüyor insanlar.

**Anne!
Ben ölmezdim bu kadar;
Ölmeseydi saçlarımda beslediğim martılar...

III.

Ve Kapanmayan yara gibidir gözlerim.
Ve kendimden koşarak kaçmaları özlerim,
Ve sinsice, kaçacak ufak bir an gözlerim...

Yolumun üzerinde etten örülü duvar;
Yarınlar hebâ, yarınlar ağyâr!
Bugün özlenecek, bir tek dünüm var...

**Anne!
Bilincindeyim ölmüşlüğümün,
En az ölüme doğmuş bir bebek kadar!

IV.
Ve Yaşam...
Üzerine titrenmiş bir umut,
Boşa çekilmiş kürek,
Üç boyutlu acziyet...

Umut ki; Gramajından çalınmış fakir ekmeği!
Kürek ki; Tek hamlede batıracak tekneyi!
Acziyet ki; Derûnuma kondurulmuş ağır yük!
Derdim ondan da büyük...

**Anne!
Fettan bir dilencidir şimdi vakit.
Ağzında ölüm pıhtısı, gözlerinde o akit...

V.

Ve Cinayet...
Gittikçe serpilip, güzelleşen bir afet.
Gecenin koynunda filizlenen izâfet.
Bir kaşık su,
Biraz cinnet,
Ve aldığı kadar ihanet...

**Anne!
Sükût et!
Ki;
Konuşuversin ölüm.
Ki;

En az yaşamım kadar, konuşkandır ölümüm...




Fatma Betül Topkaya
 

Benzer konular

Top