1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Felsefe Niçin Gereklidir?

Konusu 'Felsefe / Psikoloji' forumundadır ve Suskun tarafından 22 Ocak 2010 başlatılmıştır.

  1. Suskun

    Suskun V.I.P V.I.P

    Katılım:
    16 Mart 2009
    Mesajlar:
    23.242
    Beğenileri:
    276
    Ödül Puanları:
    6.230
    Yer:
    Türkiye
    Banka:
    2.052 ÇTL
    [​IMG]
    “İlim ilim bilmektir

    İlim kendini bilmektir

    Sen kendini bilmezsin

    Ya nice okumaktır”

    Yunus Emre




    Felsefe bilgi sevgisi, bilgi dostluğu demektir. İnsanlığın ilkçağlarından başlayarak, doğaya egemenlik kurmak, dolayısıyla bilgilenmek önemli olmuştur. İnsan, kişi, toplum, tarih, devlet, Tanrı, ahlak (etik), erdem, iyilik, kötülük, güzellik, çirkinlik, sanat, varlık, yokluk, özgürlük, sorumluluk, bilgelik, dostluk, sevgi, evren, kozmos gibi kavramlara ilişkin soruların ardında, gerçeğe ulaşmanın yolları aranmıştır, aranmaktadır. Yol denince bir menzile varmak anlaşılmamalı. Düşünce öyle boyutlu, öyle sınırsız bir olgu ki, felsefede önemli olan yolculuktur, varmak değil; soru sormaktır, ille de yanıtlar vermek değil. İşin güzelliği de burada zaten, her zaman yanıtı olmayan, çözümü bulunamamış soru(n)ların olmasında… Ama bu durum ilerlemeyi de içeriyor. Diğer söyleyişle, içinde olunan zaman ve uzam (mekân) koşullarında, yeniliklerin ortaya çıkışına kadar birtakım çözümlerle birlikte oluşuyor yeni sorular, yeni bilinmeyenler.

    İnsanlığın düşünsel serüveni çok genel olarak, metafizik ve materyalist yaklaşımlar biçiminde ayrılmıştır. Metafizik yaklaşıma göre, düşünce madde dünyasındaki ilişkiler üzerinde belirleyici etkendir. Temel olan, bütünsel anlamda, duyularla (fizik) kavranan bilginin üstünde / dışında olan, bu nedenle usla kavranan bilgidir. Materyalizm ise doğayı, olayları, olguları belirleyenin, açıklayanın maddi özellikler ve maddi ilişkiler olduğu düşüncesini benimser. Gerçekten de birey olarak düşünce eğilimimiz bu iki yaklaşımdan birine doğrudur. Ancak bu ayrım kuşku yok ki, ak-kara benzeri bir kesinlik taşımaz. Yaklaşımlardan birine yakın duran karşı uçtaki yaklaşımdan da yararlanabilir, beslenebilir. İnsanın doğası, karmaşık yapısı, çokyönlülüğü gereğidir bu durum.

    Felsefe uğraşı mutlaka “yararlı” karşılığı bulunan sorularla ilgilenmez. Yaklaşık da olsa yanıtın bulunmasının şu kadar kazanç, şu kadar ürün, verim gibi sıradan bir karşılığı yoktur. Genellikle benzersiz bir hazdır elde edilen. Düşünsel arayışın, sonsuz ve özgür yolculuğun, biri diğerini türeten soruların, insanlığın düşünsel gelişiminin ulaştığı uç noktanın verdiği haz…

    Düşünmek nasıl bir süreçtir? Rastgele düşünmek insanı (özne) gerçeğe götürür mü? Gerçeğe yaklaşabilmek öne sürülen önermeler arasında mantıksal ilişkilerin kurulmasını, iç tutarlılığı gerektirir. Önerme ilerleme dizgesi içinde bir öncekiyle uyumlu olmalıdır. Bunun tersi “ben yaptım oldu”dur. İşte felsefenin önemi bu noktada da ortaya çıkar. Düşünmenin yollarını, yöntemlerini öğretir, doğru analizlerle düşünülmesini sağlar.

    Thales, Sokrates, Platon (Eflatun), Aristoteles, Epiktetos, Stoalılar, Sofistler, İbn-i Haldun, Machiavelli, Farabi, Hallac-ı Mansur, İbn Arabi, İbn-i Sina, Kopernik, İbn-i Rüşt, Mevlana, Hacı Bektaş Veli, Hacı Bayram Veli, Katip Çelebi, Bacon, Descartes, Pascal, Spinoza, Leibniz, Hume, Voltaire, Kant, Hegel, Comte, Marx, Nietzsche, Popper, Wittgenstein, Camus, Derrida… adları, insanın insan olma çabasındaki en erdemli uğraşın anımsattığı önemli duraklardan yalnızca birkaçıdır.

    Thales’le yaşamın kaynağı, varlığın özü nedir sorusu sorulmaya başlanmıştır. Sokrates anında mantık yürütme yoluyla, konuşmalar biçiminde bilgi, erdem, ahlak üzerine düşünceler geliştirmiş, hiç kitap yazmamıştır. Konuşmalarını öğrencisi Platon kitaplaştırmıştır. Gençleri varolan toplum ve devlet yapısına ilişkin olarak kuşkuya düşürmek, gençliği baştan çıkarmak ve Atina’ya yeni Tanrılar getirmeye kalkışmak gibi bir savla ölüme mahkûm edilmiş, az bir cezayla kurtulmak olanağı da varken onurundan ödün vermemiş, zehir içirilerek öldürülmüştür, ya da ölümsüzleştirilmiş. (Yani felsefe bir yerde de can pahasına yapılan bir iş.) Platon ünlü yapıtı “Devlet”te ideal toplumun ve devletin ne olması gerektiğinin kuramını yapmış, ardından gelen dönemleri çok etkileyecek “ideler” teorisini ortaya atmıştır. İbn-i Haldun ve Machiavelli devlet yönetiminin ilkelerini belirlemeye çalışmışlardır. İbn-i Sina tıp dalının, Kopernik astronominin temellerini atmışlardır. Descartes, Hume, Voltaire, Kant, Diderot Rönesans’ın düşünsel altyapısını kurmuşlardır.

    Batı’sıyla, Doğu’suyla düşünce insanlığın ortak birikimidir. Felsefe evrenseldir. Çünkü kaygıları insanlığın ortak kaygıları, acıları ortak acılarıdır.

    Ne var ki, sanatta olduğu gibi felsefede de gerçek etkinlik, yerel kültürle kurulan doğru bağlar yoluyla gerçekleşir. Yani felsefe anadille, öz, arı duruma kavuşturulmuş anadille, yalın bir söyleyişle yapılır. Dil ile düşünce arasındaki güçlü ilişkidir bu gerekliliğin nedeni.

    Türk düşüncesi, içerdiği büyük birikimle insanlık düşüncesi içinde önemli bir alanı oluşturur. Dünyanın antik çağ Yunan felsefesine ait bildiği pekçok düşünür Anadolu kökenlidir. Dünyanın ilk filozofu olan Thales Anadoluludur. Ve diğer Anadolulular: Anaksimandros, Anaksimenes, Heraklitus… İlyada ve Odysseia’nın âma şairi, şairlerin atası, Troya’nın destancısı Homeros da Anadoluludur.

    İdealist – materyalist bileşimi düşüncenin tasavvufi temellerini oluşturan Ahmet Yesevi, Simavnalı Şeyh Bedrettin, Hacı Bektaş Veli, Yunus Emre ve Mevlana’yla birlikte, Orta Asya mitolojik kaynaklı Türk felsefesi, koca bir çınar benzeri, Anadolu’da kökleşmiştir.

    Bu o kadar benzersiz ve sağlam bir felsefedir ki, ne tümüyle tekilcidir, ne de teknikten ibarettir. Uygarlıkların hem beşiği, hem de kavşağı olan Anadolu coğrafyasında, her uygarlığın damıtılmış olan en zarif, insancıl, güzel, erdemli, akılcı yanları birleşmiş, somut bir bütün durumuna ulaşmıştır. Olumlu nitelikteki hiçbir uygarlık katmanı buharlaşıp yok olmaz. Bir sonrakine, ya da yanıbaşındakine karışır, etkileşir, orada içten içe sürer.

    Anadolu’da kök salan Türk tasavvuf felsefesi, günümüzde Batı’nın yana yana açlığını çektiği, sevgiyi, erdemi, dostluğu, barışı, insanı, dayanışmayı yüceltmiştir. Bu öyle sınırsız bir sevgidir ki, canlı – cansız her varlıkta yaratıcı bütünün izlerini görür, bulur (Vahdet-i Vücut). Allah’ın yarattığı en güzel varlığın “erdemli-gelişen (tekâmül eden)-kendine emek veren insan” olması nedeniyle, Allah’ın sevgisinin de böyle bir insan olmakla hak edilebileceği belirtilir bu felsefenin özünde. Bu nitelikleri kazanan bir insan aynı zamanda kendini de bilen, iyi tanıyan biri olacaktır. Söz konusu sürecin bir diğer sonucu da bireysel akıl yürütme, aklı önemseme, eleştirellik ve yargılama yeteneklerinin gelişmesidir ki, belirtilen sonuç bilimsel insan tipini ifade eder.

    Bu noktada Alman düşünür Nietzsche’de de izleri bulunan, insanın/kişinin sorumlu kılınması düşüncesine varılabilir. Kişi, eylemlerinin sonuçlarından sorumludur. Dolayısıyla sürü insanı değil, “üstün insan” olunmalıdır.

    Üstün insan olmak, grup değerlerini sorgulayabilen, gerçek anlamda “birey” olmayı da gerekli kılar. Bu nedenle, Türk felsefesi modern anlamda asıl varlık ve gelişme koşullarına Cumhuriyet’le kavuşmuştur.

    Felsefe, düşüncenin, bilincin, aklın önünde engellerin olmadığı ortamlara gereksinim duyar. Aksi durumda gerçeklere yaklaşma olanağı kalmaz. Daha doğrusu yapılan iş felsefe olmaktan çıkar, başka bir şey olur.

    Türkiye’de 1940’lı yıllarda Batı ve Doğu Klasiklerinin çevrilmesi Türk kültürü için büyük önem taşır. Temel yapıtların Türkçeye kazandırılmasını sağlayan bu gelişme kapsamlı bir kültür programının uygulanması sonucunda gerçekleşmiştir. Bu programın amacına ulaştığı, yüzeysel kalmadığı, o dönemde, başta gençlik olmak üzere, köydeki insanın heybesinde bile söz konusu çeviri klasiklerin çıkmasından anlaşılmaktadır.

    Belirtilen kültür atağının diğer bir yanını oluşturan Köy Enstitüleri’nde de felsefe tartışmaları yapılmış, eleştirel yaklaşım benimsenmiş, halk bilgilendirmenin yolları aranmış, bununla ilişkili olarak demokratik bir okul yapısı oluşturulmuştur. Bu okullar aynı zamanda tarım ve halk eğitimi anlamında; öz gereksinimlerden, kendi dilimizden doğan ve gelişen bir felsefi yapının, ulusal yararlar doğrultusunda kararlar ve çözümler üretebildiğinin de çarpıcı bir kanıtıdır. Tersi durumda ulusal yararlar gerektiren sorunlar karşısında başkasının gözlüğüyle bakarak, çözüm adına başkasının düşüncelerinden ve ihtiyaçlarından hareket eden yöntemler kullanmak gibi bir büyük riskle yüz yüze gelinebilir.

    Günümüz Türk felsefesi çok düzeyli bir noktadadır, önemli bir birikimi ifade etmektedir. Son Dünya Felsefe Kongre’si İstanbul’da yapılmış, dünyanın en etkili düşünürleri bu Kongre’de bildiri sunmuşlardır. Hilmi Ziya Ülken, İsmail Baltacıoğlu, Sabri Ülgener, İonna Kuçuradi, Arslan Kaynardağ, Nermi Uygur, Macit Gökberk, Teo Grünberg, Ahmet İnam gibi adlar, Türk düşüncesinin bu düzeyli yeri edinmesini sağlayan yüzakımız değerlerimizdir.
     
  2. Suskun

    Suskun V.I.P V.I.P

    Katılım:
    16 Mart 2009
    Mesajlar:
    23.242
    Beğenileri:
    276
    Ödül Puanları:
    6.230
    Yer:
    Türkiye
    Banka:
    2.052 ÇTL
    [​IMG]

    Felsefe Niçin Gereklidir?
    Bir insan etkinliği olarak felsefe, insan için bir ihtiyaçtır. Soru sormadan, merak etmeden, düşünmeden yaşayamayan insan, felsefeye her zaman ihtiyaç duyacaktır.
    Felsefe, insana her şeyden önce disiplinli düşünmeyi öğretir. Çevresinde olan bitenlere eleştirel gözle bakabilmeyi öğretir. Bunun yanında, neyin, nasıl, niçin değerlendirilebileceğ i konusunda sistemli çalışma ve araştırma yapma yollarını da gösterebilir.
    Felsefe insana düşünmeyi öğreten bir sanattır. İnsanı insan yapan ve onu diğer varlıklardan ayıran en önemli özelliği düşünebilmesidir. insanın diğer varlıklara göre değerini artıran düşünebilmesi ve düşündüğünü diğer insanlara çeşitli şekillerde aktarabilmesidir. Düşünme özelliği insana, diğer varlıklardan farklı olarak sürekli kendini yenileme, geliştirme ve diğer varlıklardan üstün olma gücünü sağlamıştır. İnsan bu güç sayesinde medeniyetler kurmuş, bilimsel buluşlar ve icatlar yapmış, evreni tanıma ve anlama çabası içerisine girmiştir. Evreni anlama ve yorumlama çabası ancak felsefeyle olanaklıdır. Bu yönüyle felsefi inceleme, fikirler dünyasına bir çağrıdır.
    Felsefe Niçin Yapılır?
    Felsefe, "düşünme üzerine düşünmedir" diye tanımlanabilir. Düşünme, insanın doğasında vardır. Felsefe, insan aklını veya diğer düşünme yetilerini kullanarak var olanı kavramaya ve açıklamaya çalışır. Felsefe bu açıklama çabasını var olanlara soru sorup cevaplamaya çalışarak giderir. Soru sormak ise merakla başlar. İnsan kendisi, çevresi ve yaşadığı hakkında merak duymaya başladığında soruyla başlar:
    - Ben kimim?
    - Dünya nedir, neden vardır?
    - Varlık nedir, nasıl oluşmuştur?
    - Evren sonlu mu?, sonsuz mu?
    felsefeyi başlatan bu sorulardır. Sıradan anlamakla yetinmeyen insan, zihinsel sorgulamaya başlayarak felsefe yapmaya başlar. Sokrates'in söylediği gibi, "Sorgulanmamış, yaşam yaşanmaya değmez."
    Bireyin iç dünyasında oluşan, çelişkili ve sorunlu durumları, karışıklığı, bulanıklığı, kavranılmayan durum felsefi düşünce ile meydan okuyarak ve karşı çıkarak ortadan kaldırmak ister. insanoğlu sadece ekonomik güvence sağlamak peşinde değildir. O, evrenin yapı ve düzenini, yaşamın değer ve amacını, madde ve ruh ilişkisini, bilgilerimizin güvenirlik derecesini, iyi, güzel ve doğrunun niteliklerini bilmek ister. felsefe, bu isteği karşılama çabasındadır. Felsefe, insanı insan yapan ve onu bir hiç olmaktan kurtaran araştırma, anlamlandırma, yorumlama ve değerlendirme etkinliğidir.
    felsefe bir düşünme etkinliği olarak bilgelik veya bilgi peşinde koşmaktır. Kültürümüze yerleşmiş olan felsefe işe yaramaz" düşüncesi felsefenin maddi kazanç sağlamada pek katkısı olmadığını ifade eder. Bir annenin çocuğu için veya bir insanın vatanı için kendi hayatından bazı şeyleri veya hayatını feda etmesinin arkasında maddi bir kazanç aramak boşunadır. Felsefe çoğu zaman insana maddi bir kazanç sağlamaz; ancak insana düşünme çeşitliliği verir. Felsefe, ruh güzelliği sağlar, mutluluğu amaçlar, Kısaca yaşama sanatını öğretir
     
  3. Suskun

    Suskun V.I.P V.I.P

    Katılım:
    16 Mart 2009
    Mesajlar:
    23.242
    Beğenileri:
    276
    Ödül Puanları:
    6.230
    Yer:
    Türkiye
    Banka:
    2.052 ÇTL
    [​IMG]

    *Daha mutlu, umutlu, çağcıl, barış içinde bir dünya için felsefe

    *Kul insandan birey insana evrensel insana geçiş için felsefe

    *Evrensel dilin sevgi ve müzik olduğu savaşların sömürülerin olmadığı bir dünya için felsefe

    *İnsan için insanca olan için felsefe

    Niçin Fizik, niçin Kimya, niçin Biyoloji, niçin jeoloji sorularının yanıtı ne ise, niçin felsefe sorusunun yanıtı da en az odur. Bütün bu yanıtlara ek olarak felsefe, bilimlerden farklı olarak evreni bütünsel açıklamak ister. Pozitif ya da somut bilimlerin de felsefeye gereksinimi vardır. Sorgulayıcı ve eleştirisel düşünmeyen bilim adamı olamaz. Metodik şüphenin bilimlerin gelişmesine katkısı büyük olmuştur. Bilimler, bilimsel etkinliklerinin sonucuna bakarlar, sonuç, doğrulanabilir ve kanıtlanabilir ise bilimsel sayarlar. Aksi halde saymazlar. Oysa felsefe bilimsel olmanın ölçütünde paradigmayı da kullanır. Önemli olan yapılan etkinlikteki paradigmadır yani bakış açısıdır. Bunu somut örneklere indirgemek mümkündür. Üniversiteye hazırlanan öğrencilere sınav sonrasında tek soru sorarlar, ‘Kazandın mı?’ Nereyi kazandın sorusu bile sonradan gelecektir. Oysa sınav sonucu ile birlikte öğrencinin sınava hazırlanırken izlediği yol doğru ise yani öğrenci üzerine düşeni yapmış ise sonucun algılanmasında ve yorumlanmasında göz önüne alınması gerekir. Bu ancak felsefi bakış açısıyla ya da empatik düşünebilme ile mümkündür.

    *Bilimin bilimsel sonuçların değerlendirilmesi yorumlanması işinde felsefeye gereksinim vardır.

    *Teknolojinin hızla geliştiği toplumlarda insan ilişkileri de değişmekte buna bağlı olarak sosyal değerlerde değişmektedir. Bu durumda değer felsefesine ihtiyaç vardır. İyi – kötü kavramlarının içi ancak etik ile doldurulabilir.


    *En iyi toplum yönetim biçimi için siyaset felsefesine gereksinim var ütopya felsefenin işidir.

    *Güzel ve Çirkinin sorgulanması insanın yüceliği olan sanat için felsefeye gereksinim vardır.
     

Sayfayı Paylaş