1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Gelll

Konusu 'Şiir' forumundadır ve ~meLek~ tarafından 16 Temmuz 2013 başlatılmıştır.

  1. ~meLek~
    Cadı

    ~meLek~ GalataSaray'ım

    Katılım:
    15 Temmuz 2013
    Mesajlar:
    3.052
    Beğenileri:
    188
    Ödül Puanları:
    3.330
    Cinsiyet:
    Bayan
    Meslek:
    Öğrenci (:
    Yer:
    Napcan geLcenmi ki?
    Banka:
    109 ÇTL
    Gel

    Ümit Rençber:
    Biz seninle çok 'genç' ayrıldık.
    Zar tutuyorduk oysa ki gerçeksizliğe
    Sallamadan atıyorduk düşlerimizi.
    Cahil ölmüştüm senin son gidişinde.
    Güneş çırılçıplak yıkanırken istasyonun rayında
    Ve koyarken o demirlere kulağımızı çocukça
    Birbirimize körlüğü izlemek ne güzeldi.
    O el sallamalı ayrılıkları izlemek ne güzeldi.
    Öküz oturuyordu içimize
    Kaçırdığımız trenlere gülerken.
    Biz de içimize bakıyorduk..
    Gençliğimize ortak olan ağaç bile 'yaş'landı.
    Sen hala gittiğin yerdesin!
    Baş parmağımla işaret parmağımı
    Bir izmaritin dudaklarına dikmeden
    Çok geçe kalma
    Bu akşamüstü çıkıp gel...

    Merve Ceylan:
    Biz seninle hep ayrıydık.
    Senin aklıkların vardı
    Benimse sana yakışan karalıklarım.
    Uzanırdık boylu boyunca güneşin ahengine
    İçimizi yakmasına izin verirdik.
    Rengini kaybeden bütün yeşillikleri
    Matemimizle kirletirdik.
    Ah aşkın kahpe şehri
    Senin yüzünden bizi kimse sevmedi!
    Ve senin sayende körelttik kalplerimizi!
    Bir akşam üstü çıkıp gel sen
    Eğer istersen
    Şehri yakarım sevgili...

    Ümit Rençber:
    Biz seninle çok 'genç' ayrıldık.
    Geç'leri kovalardık hatırlar mısın?
    Erken kalkardık aşkın taa körüne
    Ve sen beni göz bebeğin yapıp
    Tekrar uyuturdun yeşilliğinde.
    Çok olmadı aslında gidişin
    Kaç kahve öldürdüm uykuma bilmiyorum.
    Ama
    Başlagıcında yoklaşırken biz ayrılığın
    Günlerden kıyametti.
    Hatırlıyorum
    Öylece adım adım koptun yüreğimden.
    Ve ben ağlamaya doğmak için yeniden
    Çok geçe kalma
    Bu akşamüstü çıkıp gel...

    Merve Ceylan:
    Ayrı ayrı dolaşan biz'dik aslında.
    Ellerin vardı senin
    Ellerimde yatıya kalan.
    Ve gözlerim vardı benim
    Gözlerinde pusuya yatan.
    Ellerinde uyuttun beni be adam!
    Olsun
    Kızmıyorum sana ki uyanmadım hala..
    Biraz çabuk ol ama
    Mumlar sönmek üzere..
    Adam
    Gel de mumları ser üzerime...

    Ümit Rençber:
    Ya gelecek'tin
    Ya da geçmiş'im.
    İki seçenek sunuldu zaten bana
    Bütün yaşamımı itip
    Seni seçtim ben.
    Bana gelmedin be kadın!
    Bari 'kendine' gel...

    Merve Ceylan:
    Ah be adam
    Sen 'gelmeydin'
    Ben de 'gelmedim'
    Şimdi hiç olmadığım kadar
    'kendimdeyim'...
    Özür dilerim...


    Merve Ceylan & Ümit Rençber
     

Sayfayı Paylaş