1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Güneş Kızı

Konusu 'Çocuk Masalları' forumundadır ve ZeyNoO tarafından 11 Ağustos 2011 başlatılmıştır.

  1. ZeyNoO
    Melek

    ZeyNoO ٠•●♥ KuŞ YüreKLi ♥●•٠ AdminE

    Katılım:
    5 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    58.480
    Beğenileri:
    5.784
    Ödül Puanları:
    12.080
    Cinsiyet:
    Bayan
    Meslek:
    Muhasebe
    Yer:
    ❤ Şehr-i İstanbul ❤
    Banka:
    3.064 ÇTL
    Vakti zamanında çok zengin bir adamın üç oğlu varmış. Adam büyük oğlunu bir vezirin kızıyla evlendirmiş. İkinci oğlu ise fakir bir kız almış. En küçük oğlu ağabeylerine demiş ki :

    Babama söyleyin ben evlenmek istemiyorum! O şehirde de bir ailenin üç kızı varmış. Bunlar bir gün su bakraçlarıyla çeşmeden su alıyorlarmış. Küçük oğlan da o sırada atını sulamak için çeşmeye gelmiş. Üç kız kardeş oğlana aldırmadan aralarında konuşurlarken en büyükleri demiş ki :

    Ben zengin bir adama varsam da şöyle bir rahat hayat yaşasam uşaklar etrafımda dolaşsalar ne iyi olur.

    Ablasının bu sözü üzerine . ortanca kız :

    Ben de zengin bir adamla evlenmek isterim doğrusu demiş. Aşçılara her gün güzel yemekler yaptırıp can beslerdim.

    En küçük kız :

    Evleneceğim adamda zenginlik aramam demiş. Bir kız bir de oğlan anası olsam yavrularımın saçları ipek dişleri inci olsa benim için . en büyük mutluluk bu olurdu.

    Konuşulanları dinleyen oğlan atına atlayıp evine dönmüş. Hemen anasının yanına çıkarak :

    Anacığım demiş senden bir dileğim ver. Kardeşlerim evlendiler. Beni de evlendirmek istemiştiniz de o zaman razı olmamıştım. Şimdi kararım değişti. Şuracıkta bir çoban oturuyor. Onun üç kızı var. Küçük kızıyla evlenmek istiyorum.

    O zaman annesi :

    Oğlum demiş zaten senin de evlenme zamanın geldi geçiyor. Mademki kararını değiştirdin hemen babanla konuşur sana cevap veririm.

    Kadın küçük oğlunun dileğini babasına anlatmış. Oğullarının bu dileğini baba da uygun karşılamış. Çobanın evine giderek küçük kızı oğluna istemiş. Her iki aile de gençlerin evlenmelerini uygun gördüklerinden kısa zamanda düğün yapılması kararlaştırılmış. Söz kesilmiş nişan yapılmış. Hazırlıklar tamamlandıktan sonra da sıra düğüne gelmiş.

    Kız nişanlısına demiş ki :

    Sizden bir dileğim var : Biz fakir bir aileyiz. Babamın kazancı bizi geçindirmiyor. Eğer kabul ederseniz ablalarım da bizimle birlikte otursunlar. Hem ev işlerine yardım ederler hem de ben yalnız kalmamış olurum.

    Nişanlısı bu teklife razı olmuş. Nikâh ve düğünden sonra küçük kız ablalarını da yanına alarak beraber yaşamaya başlamışlar.

    Haftalar aylar geçmiş. Delikanlı bir gün eşine demiş ki :

    Hani senin bir sözün vardı hatırladın mı? Çeşmenin başında kardeşlerinle su doldururken benim için en büyük mutluluk biri kız biri oğlan iki evlat anası olmaktır demiştin. Sözünde durmadın. Karısı cevap olarak :

    Vakitsiz gül açıldığını nerede gördün ki demiş ben de zamanı gelmeden çocuk anası olayım?

    Eşinin cevabını haklı bulan delikanlı anlamış ki o da her kadın gibi çocuk sahibi olmayı çok istiyor. Amazamanını bekliyor.

    Aradan uzunca bir zaman geçtikten sonra genç kadın günün birinde biri kız biri oğlan iki çocuk doğurmuş. Bu sevimli yavruların dişleri inciden saçları da ipektenmiş. Lakin ne yazık . ki evde bu genç kadını kıskananlar varmış. Hem de kendi kardeşleri. Ablaları kardeşlerinin mutluluğunu iki de çocuk sahibi olmasını bir türlü çekemiyorlarmış. Hemen ebenin eline birkaç altın vererek çocukları henüz kimse görmeden yok etmesini istemişler.

    Ebe hemen dışarı çıkmış. Yeni doğmuş iki köpek yavrusu bularak eve dönmüş. Köpekleri sarıp sarmalayarak genç kadının yanına getirmiş o uyurken çocukları yanından almış bir sandığa koyarak dereye atmış.

    Bu işleri bitirdikten sonra ebe delikanlının yanına giderek karısının aylarca bekledikten sonra iki köpek yavrusu doğurduğunu söylemiş. Hiç beklemediği pek fena bir haberle karşılaşan delikanlı önce bir duralamış. Kendi kendine şöyle düşünmüş: İnsan köpek doğurabilir mi? doğurmaz ama Allah'ın işine de karışılmaz ya.

    Tam o sırada bir sepetin içinde köpek yavrularını önüne getirmişler. Delikanlı ebenin sözlerine inanmak zorunda kalmış. Gördüğü manzara karşısında büyük bir üzüntüye kapılmış. Uşakları çağırarak:

    Alın o kadını demiş yedi yol ağzına götürüp beline kadar toprağa gömün! Gelen geçen köpek yavrusu doğuran bu kadının yüzüne tükürsün!

    Adamlar kadını yatağından alıp yedi yol ağzına götürmüşler. Kadının ağlamasına sızlamasınayalvarmasına aldırmadan onu yarı beline kadar toprağa gömmüşler. Bir tahtanın üzerine de “bu kadın köpek doğurdu” diyerek yazarak yanında bir yere sırıkla dikmişler. Gelip geçen yazıyı okudukça kadının yüzüne tükürmeye başlamış.

    O memlekette ihtiyar bir karı kocanın bir koyunu varmış. Kadın koyunun sütünü satar onunla geçinirlermiş. Son günlerde koyun otlatmaya gittiği yerden sütsüz gelmeye başlamış. O zaman kadınçobana demiş ki :
     
  2. ZeyNoO
    Melek

    ZeyNoO ٠•●♥ KuŞ YüreKLi ♥●•٠ AdminE

    Katılım:
    5 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    58.480
    Beğenileri:
    5.784
    Ödül Puanları:
    12.080
    Cinsiyet:
    Bayan
    Meslek:
    Muhasebe
    Yer:
    ❤ Şehr-i İstanbul ❤
    Banka:
    3.064 ÇTL
    Sen benim koyunumun sütünü niçin sağıyorsun? Biz süt satarak geçiniyoruz bilmiyor musun?

    Çoban kadının bu sözlerine şaşmış. Çünkü o hiçbir koyunun sütüne dokunmuyormuş:

    Abla demiş inan ki ben otlattığım koyunlardan hiç birinin sütüne elimi sürmem. Kimsenin malında gözüm yoktur. Bu işe başka bir el karışmış olabilir. Bugün senin koyuna dikkat edeceğim.

    Kadıncağız inanmış. Akşam beklemeye başlamış. Çoban da sürüsünü alıp her zamanki gibi çayıra gitmiş. Hayvanlar otlarken bir aralık görmüş ki o kadıncağızın koyunu sürüden ayrılıp dere kenarına doğru gidiyor. Koyun gitmiş çoban gitmiş koyun gitmiş çoban gitmiş. Nihayet koyun derenin kuytu bir yerine girerek orada durmuş. Çobanda arkasından yavaşça yaklaşarak bakmış. Bir de ne görsün? Derede yüzerken çalılara takılıp orada kalan bir sandığı içinde iki tane yeni doğmuş çocuk var. Hem dişleri inciden saçları ipekten.

    Koyun bunları emziriyor.

    Çoban hemen sandıktaki çocukları kucağına alıp koyunun ipinden çekerek sürüsü ile birlikte şehre dönmüş. İhtiyar kadına koyunu ile beraber çocukları götürüp:

    İşte abla demiş senin koyunun sütünü bu çocuklar emiyormuş. Bunları dere kenarından bir sandık içinde buldum.

    Kadın çocukları görünce hem şaşırmış hem de sevinmiş. Koyunun sütünü unutuvermiş. Akşam olup kocası eve gelince çocukları ona göstermiş. Kendi kendine gelen bu çocuklara ihtiyar adam da pek sevinmiş. Bize uğur getirmişlerdir diye onları bağrına basmış.

    Günler haftalar geçiyor çocuklar da büyüyorlarmış. Aradan yıllar geçmiş. İhtiyar kadınla kocası bunlara öz evlatları gibi baktıkları için çocuklar da bu iki ihtiyarı ana baba biliyorlarmış.

    Fakat kendi geçimini güç halde sağlayabilen adam yıllar geçip çocuklar büyüdükçe evi idarede güçlük çekmeye başlamış. Artık iyice büyümüş olan çocuklar da evde analarına dışarıda da babalarına yardımcı olmaya başlamışlar.

    Bir gün kız anasına demiş ki:

    Anacığım bari pazardan bez alsam da ben peşkir yapıp üzerine iş işlesem babam da satsa. Ekmek parasına yardımcı olur.

    Kadın kalkıp pazara gitmiş. Birkaç arşın bez alıp gelmiş kızına vermiş. Kız bu bezden güzel peşkirler yapmış üzerlerine iş işlemiş. Babaları da kızın yaptığı bu güzel peşkirleri pazara götürmüş. Halk bunları o kadar beğenmiş ki ihtiyar adam peşkirleri bir anda satmış. Sevinerek eve dönmüş. Böylece ailenin idaresi de düzelmeye başlamış.

    Günlerden . bir gün kızın kardeşi çarşıya gitmiş. Meydanda birkaç kişinin toplanıp bir şeyler yaptıklarını görmüş. Merakla yanlarına yaklaşarak bakmış ki bunlar ellerindeki okları atarak karşıdaki kavak ağacının tepesinden aşırmaya çalışıyorlar. Fakat hiç biri de okunu kavaktan aşıramıyormuş.

    Oğlan bunlardan birinin yanına yanaşarak:

    Arkadaş demiş şu okunu ver . de şansımı bir de ben deneyeyim. Oku vermişler. Oğlan ilk atışta oku kavaktan aşırmış. O zaman adamlardan biri:

    Yazık bize be demiş şu piç kadar olamadık.

    Bu söze canı fena sıkılan oğlan demiş ki:

    Arkadaş sözünü geri al! Ben piç değilim. Benim anam da . var babam da.

    O vakit adam gülmüş:

    Seni kardeşinle beraber bir çoban derede bir sandıkta buldu demiş. Siz dere kenarında babanız sandığınız o adamın koyunundan süt emmişsiniz. Çoban sizi alıp koyunun sahibine teslim etmiş. Onlar da sizi büyütmüşler. Anamız babanız bunlar değil şimdi anladın mı?

    Bunları öğrenince çocuk çok üzülmüş. Düşüne düşüne eve gelip kardeşine:

    Kardeşim demiş bunlar bizim öz anamız babamız değilmiş. Gel biz buradan gidelim!

    Oğlan kalkıp hazırlanmış. Okunu almış. Kardeşiyle beraber adamla kadının yanına gelerek:

    Bugün öğrendiğimize göre demişler siz bizim öz anamız babamız değilmişsiniz. Halbuki bizi bugüne kadar siz yetiştirdiniz. Bize yaptığınız iyilik çok büyük bunu biliyoruz. Hiçbir zaman da unutmayacağız. Eğer izin verirseniz sizi daha fazla rahatsız etmeden yola düşüp anamızı babamızı arayalım! Belki bir gün tekrar görüşürüz.

    Sözleri bittikten sonra iki kardeş gözleri yaşlı adamla kadının ellerini öpüp oradan ayrılmışlar. Yola koyulup az gitmişler uz gitmişler dere tepe düz gitmişler. Konarak göçerek lale sümbül biçerek tam bir güz gitmişler. Bir dağ başında küçük bir kulübenin önünde durmuşlar. Kulübenin açık kapısından içeri girmişler. Ortalarda kimseleri görememişler. Bu duruma çok sevinen oğlan kardeşine:

    İşte kardeşim demiş hazır bir ev. Bizim . yuvamız bundan sonra burası. Haydi sen ortalığa bir çekidüzen ver. Ben de ava çıkayım yiyecek bir şeyler bulmaya çalışayım.

    Oğlan kulübeden uzaklaşmış. Çok geçmeden okla vurduğu koca bir geyiği sırtlanarak kulübeye dönmüş. Kolları sıvayıp bir güzel karınlarını doyurmuşlar.

    Ertesi gün oğlan tekrar ava çıkmış. Ormanda dolaşırken . uzaklarda birçok avcının bir geyiği avlamaya çalıştıklarını fakat onu ellerinden kaçırdıklarını görmüş. Hemen bir ağacı siper alarak okunu atmış avcıların kaçırdığı geyiği yere sermiş. Bir atışta geyiği seren bu yaman avcıyı görmek için diğer avcılar oğlanın yanına gelmişler. Avcıların başı oğlanın inci dişlerine ipek saçlarına hayran olmuş.

    Bu sırada da geyiği kesen oğlan hayvanın başını yanında alıkoyup gövdesini avcılara uzatarak:

    Buyurun demiş bu da sizin olsun! evinize boş dönmeyin.

    Avcılar geyiğin gövdesini alıp gitmişler.

    Meğer avcıbaşı bu iki kardeşin özbabaları değil miymiş?

    Adam evine döndüğü zaman geyiği vermiş. Güzel yemekler yaptırmış. Sofrada yemek yerlerken:

    Bu geyiği bana bir delikanlı verdi demiş. O kadar güzeldi ki hayran oldum. Dişleri inciden saçları ipektendi. Ah onu bir daha görebilsem kanım çok ısındı ona.

    Bu sözler üzerine adamın karısı telaşlanmış. Kardeşine yavaşça:

    Aman kardeşim demiş bu çocuklar yaşıyor galiba. Ne yapsak da onları yok etsek?

    Adam ilk karısını köpek yavruları doğurdu diye yarı beline kadar yedi yolun ağzında toprağa gömdürdükten sonra kadının küçük ablası yani çocukların teyzesi ile evlenmişmiş.

    İki kız kardeş hemen bir kocakarı bulmuşlar. Ona birçok para vererek çocukları ele geçirip yok . etmesini söylemişler.

    Kocakarı sihirli küpüne binmiş. Gökyüzünde dolaşarak çocukları aramaya başlamış. Nihayet bunların oturdukları kulübeyi görmüş. Hemen aşağıya inerek sihirli küpünü çalılar arasına saklamış. Kulübenin kapısından içeriye girmiş. Kız içerde yalnızmış. Kardeşi avda imiş. Kocakarı kıza yaklaşınca:

    Güzel yavrum cici evladım demiş sana yazık değil mi? Böyle yalnız dağ başında korkmuyor musun?

    Kız:

    Neden korkayım diye cevap vermiş yalnız değilim ki. Erkek kardeşimle beraber oturuyoruz burada. O ava çıktı. Şimdi nerede ise gelir.

    Kızı kandırmaya çalışan kocakarı bu sefer :

    Mademki kardeşin gündüzleri hep ava çıkıyor demiş senin evde yalnız canın sıkılır. Halbuki gençsin güzelsin. Gönlünce eğlenmen lâzım.

    Kız:

    İyi ama demiş ne yapabilirim ki?

    Bunun üzerine kocakarı demiş ki:

    Kafdağında hint yaprakları vardır. Bu yapraklardan birkaç tanesi getirilir de odanın tavanına asılırsa kendi kendine çalgılar çalar türlü sesler çıkarırsen de oyalarsın!

    Kocakarı oradan uzaklaşıp kaybolmuş.

    Akşamüzeri kardeşi avdan döndüğü zaman kız ona:

    Kardeşim demiş sen ava çıktığın zaman benim evde yalnız başıma canım sıkılıyor. Gönlümü eğlendirmem lâzım. Kafdağının ardında hint yaprakları varmış. Bana onlardan birkaç tane getirirsen tavana asar çıkardığı çalgı sesleriyle hoşça vakit geçiririm.
     
  3. ZeyNoO
    Melek

    ZeyNoO ٠•●♥ KuŞ YüreKLi ♥●•٠ AdminE

    Katılım:
    5 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    58.480
    Beğenileri:
    5.784
    Ödül Puanları:
    12.080
    Cinsiyet:
    Bayan
    Meslek:
    Muhasebe
    Yer:
    ❤ Şehr-i İstanbul ❤
    Banka:
    3.064 ÇTL
    Kız kardeşinin isteğini her ne pahasına olursa olsun yerine getirmek isteyen oğlan hemen hazırlanıp yola çıkmış. Gide gide yorulmuş oturmuş. Biraz dinlendikten sonra tekrar yola koyulmuş. Bir çeşmeye rastlamış. Çeşmenin yalağında sahipsiz bir at su içiyormuş. O da çeşmeye yanaşarak kana kana su içmiş. Sonra . bir taşın üzerine oturarak atın güzelliğini seyre dalmış. Biraz kendi kendine:

    Ne kadar da yorulmuşum demiş. Ah benim de şöyle yağız bir atım olsaydı çoktan Kafdağının ardına varır hint yapraklarından alarak kulübemize dönerdim.

    Kendisinden bahsedildiğini hisseden yağız at başını kaldırıp oğlana bakmış. Dile gelip insan gibi konuşmaya başlamış:

    İnsanoğlu demiş madem ki beni çok sevdin ben de sana acıdım. Seninle arkadaş olalım. İstediğin yere seni gözünü kapayıp açıncaya kadar götürürüm. Haydi atla sırtıma!

    Sevincinden uçacak gibi oğlan hemen ata binmiş. At rüzgâr gibi koşmaya başlamış. Bir anda Kafdağının ardına varmışlar.

    At oğlana demiş ki:

    Hint yaprakları şu gördüğün bahçedeki en küçük ağaçtadır. Bahçeye girip ağacın yanına vardığın zaman gözlerini kapar yapraklarını koparırsın. Sonra onları torbaya koyup arkana hiç bakmadan gelirsin geri döneriz.

    Oğlan atın sözlerini tutarak yaprakları koparmış geri gelmiş. Ata atladığı gibi rüzgâr hızıyla yola koyulmuşlar.

    Kız kardeşini kapıda sevinçle karşılamış. Yaprakları odanın tavanına asmışlar. Ertesi sabah ava çıkan oğlan gene avcılara rastlamış. Vurduğu kuşların en güzelini avcı başıya hediye etmiş. Avcı başı bilmeyerek oğlundan aldığı bu kuşu da akşam evde pişirtmiş. Sonra da hep beraber yemek yerlerken:

    Bu kuşu a . bana gene o güzel delikanlı verdi demiş. Görseniz inciden dişleri ipekten saçları var.

    Adamın karışı gene telaşlanmış. Bu sefer de çocukların ölmediklerini anlayınca ablası ile beraber hemen kocakarıya başvuracak bu işe artık bir çare bulmasını istemişler.

    O gün oğlan kulübeye döndüğü zaman hint yapraklarını bahçeye atılmış . görünce kardeşine sormuş:

    Yaprakları neden dışarıya attın?

    Kız:

    Aman kardeşim demiş bunlar beni az daha boğacaklardı. Ben de hemen oradan koparıp attım da ellerinden kurtuldum.

    Oğlan kardeşine iyi yaptığını söyleyerek yemek yedikten sonra atına atlayıp ava gitmiş.

    Kocakarı küpünü binip tekrar kulübeye gelmiş. Kız karşısında ihtiyarı görünce hint yapraklarının çalgı çalmadıklarını tersine kendisini boğmak istediklerini onun için bunları koparıp dışarıya attığını söylemiş.

    Kocakarı kızın hemen sözünü kesip:

    Kardeşin yanlış koparmış demiş. Esas hint yaprakları bunlar değil ki. Ama sen hiç üzülme. Kardeşine söyle gidip Hint memleketinde Güneş Kızı’nı getirsin. Sana arkadaş olur. Onunla çok güzel vakit geçirirsin!

    Halbuki Hint memleketindeki Güneş Kızı’nı almak için oraya kim gittiyse taş olur kızı alamadan orada kalırmış.

    Kocakarı sihirli küpüne binip memleketine döndükten sonra kızın kardeşi avdan gelmiş. Yemek yedikten sonra kız:

    Kardeşim demiş san ava gittiğin vakit benim evde canım sıkılıyor. Buna bir çare bulamadım. Bari Hint memleketindeki Güneş Kızı’nı alıp buraya getir de bana arkadaşlık etsin!

    Bir tanecik kardeşi can yoldaşını çok seven oğlan onun dileğini her ne suretle olursa olsun yerine getirmek için kulübeden çıkmış atına bindiği gibi oralardan . rüzgâr hızıyla uzaklaşmış.

    Günlerce yol aldıktan sonra dağ başında bir konağa misafir olmuş. Meğer orası dev konağı imiş. Devin kızı oğlanın yanına gelerek:

    İnsanoğlu demiş sen buraya nereden geldin? Bu konağın bir dev konağı olduğunu sana söylemediler mi? Anam nerede ise gelir. Seni görürse sağ kalmazsın. Haydi gel ben senin karnını doyurup şu dolaba saklayayım.

    Devin kızı karnını doyurup oğlanı dolaba saklamış. Çok geçmeden dev anası konağa dönmüş. Etrafı koklaya koklaya içeriye girdikten sonra kızına:

    Burada insan eti kokuyor; demiş. Kim varsa çabuk onu göreyim!

    Kız hiçbir şey olmadığı söylemişse . de anasını inandıramamış.

    Dev anası bu sefer:

    Getir çabuk nerede ise şu insanoğlunu demiş. Sana söz veriyorum. Ona bir şey yapmayacağım.

    Kız kalkıp dolabın kapağını açmış. Oğlan koşarak dev anasının ellerine sarılıp öpmüş. Oğlanın gösterdiği bu saygıya pek memnun kalan dev anası:

    İnsanoğlu demiş sen buralarda ne arıyorsun?

    Oğlan Güneş Kızı’nı almak için Hint memleketine gittiğini söyleyince dev anası:

    Seni gönderenin gözü kör olsun demiş. Oraya giden taş olur kalır. Sana fenalık yapmışlar.

    Dev anasının bu sözlerine rağmen oğlan kararından caymamış. Dev anası oğlanın ısrarını görünce:

    Madem ki gitmek istiyorsun demiş ben sana yardım edeyim. Al şu yüzüğü parmağına tak! Güneş Kızı’nın bekçisi benim büyük ablamdır. Oraya varınca yüzüğü gösterirsin benim oğlum olduğunu söylersin. O sana yardım eder. Haydi yolun açık olsun!

    Oğlan dev konağından ayrıldıktan sonra gene günlerce yol alıp Hint memleketine varmış. Güneş Kızı’nın konağının önünde durmuş. Konağın bekçisi devi bulup yüzüğü göstermiş. Pek sevinen dev:

    Gel bakalım sevgili yeğenim demiş. Seni buralara kim gönderdi?

    Oğlan dev anasının elini öptükten sonra:

    Güneş Kızı’nı almaya geldim teyzeciğim demiş.

    Dev anası bu işin hem çok güçlü hem de tehlikeli olduğunu söyledikten sonra:

    Yarın sabah erkenden bahçedeki havuzun kenarında bir siper kazıp içine saklanırsın demiş. Biraz sonra otuz dokuz güvercin kanat çırparak oraya gelir. Bunlar silkinip elbiselerini havuz başına bırakarak ayın on dördü gibi güzel birer kız olurlar. Birer birer havuza girerler. Çok geçmeden başka bir güvercin daha gelir. O da ötekiler gibi elbiselerini bırakıp havuza girer. İşte o zaman birdenbire siperden çıkıp onun elbiselerini alarak bahçe duvarından atlarsan kurtulursun yoksa oracıkta taş kesilirsin. Duvardan aşınca Güneş Kızı elbiselerini senden üç defa ister. Üçüncüsünde elbiseleri verir yanıma dönersin. Haydi talihin açık olsun!

    Oğlan ertesi sabah erkenden kalkıp bahçeye girmiş havuzun kenarında bir siper kazıp içine saklanmış. Birkaç dakika sonra otuz dokuz güvercin gelip elbiselerini soyunarak suya girmişler. Biraz sonra arkalarından bir güvercin daha gelmiş. O da elbiselerini soyunmuş ayın o beşi gibi bir kız olmuş. Elbisesini ayrı bir yere koyup suya atlamış.

    İlk gelen otuz dokuz kızın sonra da Güneş Kızı’nın güzelliğine hayran kalan oğlan siperden fırladığı gibi elbiseyi kapmış. Fakat bahçeden dışarıya atlayamadan Güneş Kızı ona bir değnek vurarak taş haline getirmiş.

    Yeğeninin taş olmasına çok üzülen dev anası hemen gelip Güneş Kızı’nın ayaklarına kapanmış:

    Sen bunun kusuruna bakma sultanı demiş. O delidir. Kardeşimin oğludur. Onu bana bağışla yazıktır!

    Güneş Kızı emektar bekçisini çok sevdiğinden onu kıramamış. Dileğini kabul ederek değnekle taşa vurmuş. Oğlan hemen canlanmış. Teyzesinin yanına koşmuş.

    Ertesi sabah gene sipere saklanan oğlan Güneş Kızı’nı her ne pahasına olursa olsun elde etmek için çok dikkatle etrafı gözlüyormuş. Evvela otuz dokuz güvercin gelip soyunarak suya girmişler. Arkalarından öteki güvercin gelmiş. Soyunup suya girdiği sırada oğlan onun elbisesini kaptığı gibi bahçe duvarından atlamış. Öteki güvercinler sudan çıkıp hemen giyinerek uçmuşlar.

    Güneş Kızı yalvarmaya başlamış. Oğlan üçüncü isteğinde elbiselerini . Güneş Kızı’na vermiş. Kız gene güvercin olup uçmuş. Oğlan da teyzesinin yanına dönmüş yaptıklarını ona anlatmış.

    Dev anası oğlana bu sefer şu aklı vermiş:

    Yarın sabah bahçe kapısının önündeki taşa oturursun. Otuz dokuz tane kız karşına dizilerek sana “bizi alır mısın” diyecekler. Hiç birini isteme! En son ihtiyar bir kadın gelir. O da sana “beni alır mısın” diye soracak. Ona “seni alırım” dersin. Ondan sonrasını sen düşün artık.
     
  4. ZeyNoO
    Melek

    ZeyNoO ٠•●♥ KuŞ YüreKLi ♥●•٠ AdminE

    Katılım:
    5 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    58.480
    Beğenileri:
    5.784
    Ödül Puanları:
    12.080
    Cinsiyet:
    Bayan
    Meslek:
    Muhasebe
    Yer:
    ❤ Şehr-i İstanbul ❤
    Banka:
    3.064 ÇTL
    O gece gözlerine uyku girmeyen oğlan sabahı dar etmiş. Erkenden kalkıp bahçe kapısının taşına oturmuş. Oğlanın karşısına dizilmişler. Sıra ile oğlana “beni alır mısın” diye sormuşlar. Oğlan hepsine de “seni beğenmedim” diye cevap vermiş. Otuz dokuz kız da çekilip gitmişler. Arkalarından değneğine dayana dayana ihtiyar bir kadın gelip oğlana “beni alır mısın” diye sorunca oğlan “seni alırım” diye cevap vermiş.

    Bu sözler üzerine ihtiyar kadın elinden tutarak oğlanı bir köşke götürmüş. İçeri girdikten sonra . ihtiyar kadın elbiselerini üzerinden çıkarmış. Oğlanbirden karşısında Güneş Kızı’nı görünce sevinçten uçacak gibi olmuş. O zaman Güneş Kızı oğlana demiş ki:

    Sen köşkümde taşınabilecek değerli ne bulursan al! Ben gidip değneği kızlardan birine vereyim. Havuzun etrafında gördüğün taşların her biri insandır. Onları canlandırıp evlerine göndersinler.

    Güneş Kızı köşkten çıkıp arkadaşlarının yanına gitmiş. Değneğini onlara bırakmış. Hepsi ile vedalaşıp ağlayarak oradan ayrılmış köşke dönmüş. Bazı değerli şeyleri beraberlerine alıp biraz sonra oğlanla birlikte köşkten ayrılmışlar. Dev anasının yanına gelmişler. Eline öpüp veda etmişler. Dev anası gözyaşları içinde bunları kapıya kadar geçirmiş. Oğlanla Güneş Kızı kapıda bekleyen yağız ata binerek rüzgâr gibi gitmeye başlamışlar.

    Az gitmişler uz gitmişler dere tepe düz gitmişler. Akşam olmadan oğlanın kulübesine varmışlar. Oğlanın kardeşi bunları güler yüzle karşılamış. Misafiri içeri almış.

    Artık üç kişi olmuşlar. Güneş Kızı ben sizden küçüğüm diyerek kulübenin işlerini görmeye başlamış.

    Bir gün gene ava çıkan oğlan her zamanki avcılara rastlamış. Onları eve kahve içmeye çağırmış. Hep beraber kulübeye gelmişler. Avcı başı dişleri inciden saçları ipekten delikanlının bir de kız kardeşi olduğunu görünce bunlara hayran kalmış. Kahveler içildikten sonra avcılar daha fazla kalmadan gitmişler.

    Dişleri inciden saçları ipekten çocukların öz babaları olan avcı başı akşam yemeğini yedikten sonra evdekilere:

    Bugün avda yine o dişleri inci saçları ipek delikanlıya rastladım demiş. Bizi kulübesine götürerek kahve ikram etti. Meğer onun bir de kendisi gibi kız kardeşe varmış. Doğrusu bu iki kardeşin güzelliğine hayran oldum. Onlara kanım çok ısındı. Böyle güzel . iki çocuk babası olamadığıma çok üzgünüm.

    Bu haberi alan kadınlar çocukların hâlâ yaşamakta olmasına kızmışlar.

    Gene koşup kocakarıyı bulmuşlar. Kocakarı bunlara:

    Güzel yemekler yapın demiş bir tarafına zehir atın! Oğlanı yemeğe çağırır yemekleri zehirli tarafını onun önüne koyarsınız. O zehirli yemekleri yer yemez ölür siz de kurtulursunuz. Başka çare kalmadı.

    Gene bir gün av yaptıkları sırada oğlanla avcılar ormanda karşılaşmışlar. Avcı başı oğlanı yemeğe davet etmiş. Akşama geleceğine söz vererek kulübesine dönen oğlan yemeğe davet edildiğini kardeşi ile Güneş Kızı’na söylemiş.

    Güneş Kızı O zaman:

    Şu su dolu altın ibriği al demiş. Şu gümüş tası da heybene koy. Şu torbadaki leblebiyi de cebinde sakla!

    Avcı başı seni karşılayıp köşküne götürürken yediyol ağzında beline kadar toprağa gömülmüş yıllardan beri orada inleyen bir kadın göreceksin. Adam sana “şunun yüzüne tükür” diyecek. Sözünü duymazlıktan gel. Atından inip altın ibrikten gümüş tasa su koyarak o kadının yüzünü yıka. Leblebiyi de torbası ile yanına bırak. Çünkü o kadın senin öz anandır. O adam da öz babam. Teyzelerin siz doğduğunuz vakit bir sandıkta ikinizi de dereye attılar. Ananızı da köpek yavrusu doğurdu diye yarı beline kadar toprağa gömdüler. Şimdi de teyzelerin seninle kardeşini ortadan kaldırmak istiyorlar. Yemeklere zehir koydular. Sakın o yemeklerden yeme! Köşkte bir kedi yavrusu var. Önce yemeklerden ona ver. O yiyince ölecek. İşte o zaman babana bütün bu anlattıklarımı söylersin. Haydi yolun izin aydın olsun! Oğlan hemen yola çıkmış. Ormanda giderken babası ile karşılaşmış. Hiç belli etmeden konuşa konuşa yola devam etmişler. Yedi yol ağzında anasına toprağa gömülü görünce içi sızlamış yüreği parça parça olmuş. Ama hiç belli etmemiş. Hemen atından inerek anasının yanına doğru giderken babası:

    Bana bak delikanlı demiş o kadına hiçbir şey verme! Onun yüzüne tükür! Çünkü o benim eşimdi; sizin gibi dişleri inciden saçları ipekten çocuklar doğuracağını söylediği halde iki köpek yavrusu doğurdu. Ben de ona ceza olsun diye yıllarca önce buraya gömdürdüm. Gelen geçen herkes onun yüzüne tükürür. Haydi sen de tükür de gidelim. Yemek zamanı geldi.

    Oğlan bu sözleri duymamış gibi yaparak anasının yanına çömelmiş. Gözyaşlarını göstermeden altın ibrikten gümüş taşa su koyup onun yüzünü gözünü iyice yıkamış. Biraz da su içirerek leblebi torbasını yanına bırakmış. Sonra kalkıp atına binmiş. Yola devam etmişler.

    Köşke vardıkları zaman oğlanı türlü yemeklerle donatılmış bir sofraya oturtmuşlar. Teyzeleri belli etmeden hep buna bakıyorlarmış. O ise bir lokma yemek alıp yer gibi yaparak yanına gelen kedi yavrusuna vermiş. Kedi lokmayı yer yemez ölünce oğlan başka lokma almamış.

    Misafirinin yemek yemediğini gören adam sormuş :

    Yavrum niçin yemek yemiyorsun?

    Oğlan artık dayanamamış. Ölü kediyi göstererek :

    Nasıl yiyeyim demiş önüme konan yemeklerde hep zehir var. İlk lokmayı kediye verdim. Yer yemez öldü.

    Oğlanın bu sözlerine fena halde kızan adam !

    Yemekte hiç zehir olur mu demiş.

    Oğlan da :

    Bir kadın köpek yavrusu doğurursa yemekte de zehir olur elbet demiş. İlk eşin sana dişleri inciden saçları ipekten biri kız diğeri oğlan iki çocuk doğuracağını söylemişti. Onları doğurdu. Oğlan benim. Kız da bizim kulübede gördüğün kardeşim. Sen de babamızsın. Fakat teyzelerim annemi kıskanarak bizi doğar doğmaz sana bile göstermeden bir sandıkla dereye attılar. İki köpek yavrusu buldurup onları anamın yanına koyarak işte bunları doğurdu diye seni aldattılar. Sen de inandın. Anamı yedi yol ağzında toprağa gömdürdün. Yıllardan beri onu haksız yere inletiyorsun. Vicdanın nasıl razı oldu bu büyük kötülüğü yapmaya?

    Oğlunun sözleri karşısında şaşkına dönen adam hem sevinmiş hem de çok kızmış. Hemen oğluna sarılarak yanaklarından öptükten sonra adamlarını çağırarak :

    Atın bu kadınları . çabuk zindana! diye bağırmış.

    Sonra oğlu ile beraber arabaya atlayıp doğruca yedi yol ağzına gitmişler. Toprağı elleriyle açıp zavallı kadıncağızı oradan kurtarmışlar. İyice temizlenip kendine gelmesi için köşkün hamamına göndermişler.


    Daha sonra üç katır buldurmuşlar. Adam ikinci karısı ile kardeşine birer katırın kuyruğuna bağlatmış. Sonra koca . karıyı getirtmiş. Onu da diğer katırın kuyruğuna bağlatıp üçünü birden dağlara sürdürmüş. Onlar yaptıkları kötülüklerin cezasını çeke dursunlar kadın hamamda iyice temizlenip dinlendikten kendine geldikten sonra hamamdan çıkmış. Adam dağ başındaki kulübede oturan kızı ile güneş Kızı`’ı da köşküne getirtmiş. Kırk gün kırk gece düğün yapıp oğlu ile güneş Kızı’nı evlendirmiş. Hepsi birlikte mutlu bir hayat yaşamaya başlamışlar.

    Gökten üç elma düştü. İkisi sizin birisi benim.
     

Sayfayı Paylaş