Hakan Can Öztürk - İmgesi Fakir Mavilik..

...SAKLI CeNNeT__

♥ Pєяναηє Döηєя Aşk ♥
Katılım
6 Tem 2011
Mesajlar
16,299
Beğeniler
84
Şehir
♥ Bєη Hєp Sєηdєyim ♥
#1



I-
Geleceği beklerken düşlerim çekingen, ürkek,
Ceplerime sığınmış dövünüyorlar.
-Mimiklerimde morarmış gözyaşlarım-
Kurşunların hayallerime sarılarak açtığı yaralarla
Yüreğimde biriken tonlarca ağırlıkta vagon yükü,
Bakışlarım takılı sallanıyor istasyonlarda.
Lacivert bulutlar çökünce omuzlarıma
Eğilip babamın nefesine sokulmak istiyorum usulca,
Öpmek istiyorum sakalından -son defa-
Enseme tokat gibi sesler çarpıyor o an
‘’Tren raylarına dokunma baban uyuyor!’’
Ah Tanrı’m bunlar ne diyor?
Kollarımdan annemi de koparıyorlar
Saçlarımda yağmurlar ağlarken,
G ö z l e r i m d e k ı y a m e t k o p u y o r…
Ve olası acılara göğüs gerecek kadar gövdem büyümedi
-Bilmiyorlar mı?-
Her Enkazın altında kalbini ezip
Leş kargalarına atıyor
Kayıplarım özümden dökülürken,
Dünyanın ayakları altında ufalanıyorum
Gelen, geçen, yüzüme tükürüyor.
II-
Kayan yıldızlarımın ardından
Karanlığın ellerinde
Eğitilmiş köpek gibiyim şimdi,
Uysalca itaat ediyorum mayın tarlası yalnızlığa.
Yosunlara sarılı bedenimi soyup
Damarlarımda süzülerek kanıma girdikçe,
–Y a p m a-
diye çırpınıyorum,
Feryatlarım intihara sürüklüyor hücrelerimi.
Çukurların ortasında iblisler çullanıyor üzerime
-Korkuyorum anne-
Serçe parmağımdan hayat sağıp,
İtiyorlar gözlerimdeki uçurumlardan aşağıya.

Kelimelerim her dilde yalvardığım dualara düşman,
Dilimden sökülüyorlar piç damgası vurarak ruhuma.
Dünyayla tutuştuğum her savaşta
Bir rengimi kurban veriyorum,
Tanrı’ların bile baş edemediği insanlığa…
III-
-Yüreğini nefesime daya
Bir sır vereceğim sevgilim sana-
Güneşe âşık gece gibiydim
Tutkulu adımlarımın sana geç kalışı,
Yalpalayıp toprağın üzerinde kül olmam bu yüzden.
Karanlığa mahkûm günlerim darağaçlarında paslanırken,
Susku nöbetlerinde gülüşlerimi vuruyorum.
Ve… Biliyor musun?
Daha doğarken,
Annesinin acıları üstüne kuma gelip
Tenine barut kokusu sürülerek,
Yaşamın göbeğinde zincirlerle
Dudaklarında şiirleri dövülen benim.
Ve hala ensesinde çürük seslerin mührünü taşıyıp,
Kurtlanmış etindeki sancıları çeken de.
İmgesi fakir maviliğimle, yalvarıyorum sana
Ölmek istemiyorum artık nefes alarak aranızda.



Hakan Can Öztürk
 

Benzer konular

Top