1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Hakan Can Öztürk - İmgesi Fakir Mavilik..

Konusu 'Şairlerden' forumundadır ve ...SAKLI CeNNeT__ tarafından 19 Mart 2012 başlatılmıştır.

  1. ...SAKLI CeNNeT__

    ...SAKLI CeNNeT__ ♥ Pєяναηє Döηєя Aşk ♥

    Katılım:
    6 Temmuz 2011
    Mesajlar:
    16.250
    Beğenileri:
    81
    Ödül Puanları:
    4.980
    Yer:
    ♥ Bєη Hєp Sєηdєyim ♥
    Banka:
    110 ÇTL



    I-
    Geleceği beklerken düşlerim çekingen, ürkek,
    Ceplerime sığınmış dövünüyorlar.
    -Mimiklerimde morarmış gözyaşlarım-
    Kurşunların hayallerime sarılarak açtığı yaralarla
    Yüreğimde biriken tonlarca ağırlıkta vagon yükü,
    Bakışlarım takılı sallanıyor istasyonlarda.
    Lacivert bulutlar çökünce omuzlarıma
    Eğilip babamın nefesine sokulmak istiyorum usulca,
    Öpmek istiyorum sakalından -son defa-
    Enseme tokat gibi sesler çarpıyor o an
    ‘’Tren raylarına dokunma baban uyuyor!’’
    Ah Tanrı’m bunlar ne diyor?
    Kollarımdan annemi de koparıyorlar
    Saçlarımda yağmurlar ağlarken,
    G ö z l e r i m d e k ı y a m e t k o p u y o r…
    Ve olası acılara göğüs gerecek kadar gövdem büyümedi
    -Bilmiyorlar mı?-
    Her Enkazın altında kalbini ezip
    Leş kargalarına atıyor
    Kayıplarım özümden dökülürken,
    Dünyanın ayakları altında ufalanıyorum
    Gelen, geçen, yüzüme tükürüyor.
    II-
    Kayan yıldızlarımın ardından
    Karanlığın ellerinde
    Eğitilmiş köpek gibiyim şimdi,
    Uysalca itaat ediyorum mayın tarlası yalnızlığa.
    Yosunlara sarılı bedenimi soyup
    Damarlarımda süzülerek kanıma girdikçe,
    –Y a p m a-
    diye çırpınıyorum,
    Feryatlarım intihara sürüklüyor hücrelerimi.
    Çukurların ortasında iblisler çullanıyor üzerime
    -Korkuyorum anne-
    Serçe parmağımdan hayat sağıp,
    İtiyorlar gözlerimdeki uçurumlardan aşağıya.

    Kelimelerim her dilde yalvardığım dualara düşman,
    Dilimden sökülüyorlar piç damgası vurarak ruhuma.
    Dünyayla tutuştuğum her savaşta
    Bir rengimi kurban veriyorum,
    Tanrı’ların bile baş edemediği insanlığa…
    III-
    -Yüreğini nefesime daya
    Bir sır vereceğim sevgilim sana-
    Güneşe âşık gece gibiydim
    Tutkulu adımlarımın sana geç kalışı,
    Yalpalayıp toprağın üzerinde kül olmam bu yüzden.
    Karanlığa mahkûm günlerim darağaçlarında paslanırken,
    Susku nöbetlerinde gülüşlerimi vuruyorum.
    Ve… Biliyor musun?
    Daha doğarken,
    Annesinin acıları üstüne kuma gelip
    Tenine barut kokusu sürülerek,
    Yaşamın göbeğinde zincirlerle
    Dudaklarında şiirleri dövülen benim.
    Ve hala ensesinde çürük seslerin mührünü taşıyıp,
    Kurtlanmış etindeki sancıları çeken de.
    İmgesi fakir maviliğimle, yalvarıyorum sana
    Ölmek istemiyorum artık nefes alarak aranızda.



    Hakan Can Öztürk
     

Sayfayı Paylaş