1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Halil Kocaman - Bozuldu Bu Sevda

Konusu 'Şairlerden' forumundadır ve Hazangülü tarafından 22 Temmuz 2006 başlatılmıştır.

  1. Hazangülü

    Hazangülü Forum Onuru

    Katılım:
    7 Haziran 2006
    Mesajlar:
    9.885
    Beğenileri:
    117
    Ödül Puanları:
    4.480
    Banka:
    976 ÇTL
    Gönül hep zora tutsak idi, hep uzaklara bağlı
    Bir suret çizmiştim yüreğimin ortasına
    Bir “sen” vardı içimde senden öte
    Bir “sen” vardı içimde hep ulaşılmaz
    Acı, keder, elemle beslenen bir “sen”
    Sen geldin, öldürdün içimdeki “sen”i
    Öldürdün benim öldüremediğim ölmeyeni
    Artık ne nakış kaldı ne sevda
    Seni gönlüme bağladığım ilmikler çözüldü
    Bilmeceler cevabını buldu artık
    Sen geldin çözüldü bu sevda.

    Yirmi dokuz harfin anlatmaya yetmediği
    Kelimelerin, şiirlerin, destanların bile
    Anlatmada aciz kaldığı
    O el değmemiş, o ulaşılmaz sevda
    Dolaşıyor şimdi dillerde
    Artık ne sır kaldı ne sevda
    Sen geldin; eridi, yok oldu, öldü bu sevda
    Dışarıdaki sen girmeye çalıştın içime
    İçimdeki “sen”in mahremiyeti yok oldu,çıktı dışıma
    Duydu artık herkes.Ne sır kaldı ne sevda
    Baharlara güz, dillere söz oldu bu sevda

    Sığmazdın türkülere.Oysa şimdi türkü misali dillerdesin
    Şarkılarda hep sen varsın
    Öyle basit anlatıyorlar ki artık seni…
    Artık ne sır kaldı ne sevda
    Bak her dilde sen her dilde biz
    Her telde sen ve her telde biz
    Ceylan gibi yoz oldu
    Rüzgarlara toz oldu
    Her ele bir saz oldu bu sevda

    Bir kural vardı: mahremiyet, sır ve sevda
    Ve bunların kanunu-yüreğimin kanunu-
    Artık ne kural kaldı ne kanun
    Ne sır ne de sevda
    Yalnız ölü bir suret:içimde ölen “sen”
    Dışarıdaki sen çiğnedin kuralı
    İçimdeki mahrem “sen”
    Öldürdüler de çıkardılar seni dışıma
    Artık ne kural kaldı ne kanun
    Ne sır ne de sevda
    Sen geldin bozuldu bu sevda

    Çatık kara kaş yok artık karşımda
    Öfken yok,zorluk, ulaşılmazlık yok
    Dağlar yok,karanlıklar,ıstıraplar
    Kederler,acılar, elemler yok
    Nerdeler şimdi aaah! Nerdeler?
    Söyle.öldürdün de nereye attın
    Yüreğimin “sen”ini besleyen çileleri
    Artık hepsi yok oldu hiçbiri kalmadı
    Artık ne kural kaldı ne kanun
    Ne sır ne de sevda
    İçimdeki “sen” öldü ve
    Mezar taşıma yazıldı bu sevda.

    Halil Kocaman
     

Sayfayı Paylaş