1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

..::hayat::..

Konusu 'Şiir' forumundadır ve __nUrAy__ tarafından 4 Mart 2008 başlatılmıştır.

  1. __nUrAy__

    __nUrAy__ Usta

    Katılım:
    8 Ocak 2008
    Mesajlar:
    523
    Beğenileri:
    12
    Ödül Puanları:
    630
    Yer:
    Dünyanın Merkezindeyim...
    Banka:
    28 ÇTL
    ..::HAYAT::..


    Bir adım atsam, yakınmış hayat...
    İki adım atsam uzak,
    Kilitlendi ayaklarım.
    Sağıma baktım önce,soluma sonra,
    Ya kapatmıslardı ısıkları, ya da elektrikler ke¤¤¤¤¤,
    Veya görmemem gerekiyordu sadece yolumu, bilmiyorum.
    Bir kelebeğin kanadındaydı umut, onu gördüm sadece,
    Ağırdı bir de.
    Kovaladım önce bir süre ardından,
    Kelebeklerin ömrü kısa olurmus,
    Sonradan öğrendim.
    Göremedim telasımdan, öldü sonra kelebek.
    Umut düstü yere, parçalandı, sesi bile cıkmadı,
    Yıldızlar dedim, vazgectim,
    Elimi atsam dağılırdı hepsi biliyorum,
    Öylesine durdum ben de.
    Gülmek geldi içimden oracıkta,
    Güldüm, ağlamaklı hafiften...
    Baktım ardıma sonra,
    Göremedim cakıl taslarımı yerinde,
    Ekmek kırıntılarım farklı ağızlardaydı.
    Dönsem dönemedim, bosverdim sonra,
    Dolandım dolanbaclı yollardan,
    Önce karlı dostluklar astım,
    Üsüdüm. Ve üsümeli insan, farkettim,
    Kimliği belirsiz benler astım sonra,
    Tanıstım hepsiyle tek tek,
    Cinayetler isledim zaman zaman...
    En son, yalnızlık kösesini döndüm,
    Gözlerim karardı, uyandım sonra
    Basladığım yerdeydi ayaklarım
    Ayna vardı yerde bir tane,
    Sol kösesi kırıktı, ortası bir de
    Yüzüm kırısmıs sanırım biraz,
    Ve iki tel beyazım var saclarımda,
    Ruhum desen..O konuyu hiç açmayalım..
    Bos yollarda gecti ömrüm, onu anladım,
    Hayattan bıkmak değildi garip olan,
    Doğduğumuz gün mecburduk nasılsa yasamaya,
    Olmasaydık...
    Beni ilgilendirmez.
    Umut, bos bir umutmus bir de,
    Cünkü bir kelebeğin kanatlarında bulunurmus sadece,
    Ağırmıs, tasımazmıs her yürek,
    Bir kelebek yeterince umut edermis sadece,
    O da ölür gidermis aksam vaktine..
     

Sayfayı Paylaş