1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Hüzün kokan soluklar, ağlayan lahzalar!

Konusu 'Mustafa CİLASUN' forumundadır ve MustafaCİLASUN tarafından 13 Ekim 2011 başlatılmıştır.

  1. MustafaCİLASUN

    MustafaCİLASUN Twitter:@mustafacilasun Özel üye

    Katılım:
    20 Temmuz 2011
    Mesajlar:
    2.164
    Beğenileri:
    729
    Ödül Puanları:
    3.830
    Cinsiyet:
    Bay
    Meslek:
    Kamuda yönetici- http//www.facebook.com/mcilasun
    Yer:
    Kayseri
    Banka:
    0 ÇTL
    Ne zaman bir mahzun görsem
    İçine düştüğü vaktin şahitliğinde nefeslensem
    Bin bir halin deruniliğinde gezinsem, o an umutla dirilsem
    Yüreğimin gözyaşlarını avuçlarına versem, tebessüm etmeyi becersem


    Gezinirim sokakların hicranında
    Meskun kalmış masumların dinmeyen umutlarında
    Vakt-i saatin sabır zerkeden devranında, içimde ki buruklukla
    İçimi titreten buğunun efkarıyla, lal olmuş bir vicdanın figan eden ahıyla


    Ruhum ne kadar sessiz ve hissiz
    Kalbim şehretmeye muktedir olmayan aşk-ı kimsesiz
    Arifin zikri neden fikretmeye kapı aralamayan sahipsiz, feyzsiz
    Açılmayan kapılar lahzalara inat nefessiz, bin hüzün ile neden dirliksiz


    Yapmacık edalar kuşattı etrafı
    İlm-i siyaset diye atfediliyor şadanı ve hezeyanları
    Menfaat uğruna ruhundan vazgeçen insanı, kalbine ilişmeyen efkarı
    Sual etmekteyim fikreden ve dirilmeye umutla bakan ulvi aşk inkılabın


    Bir vakit nezarete atmışlardı
    Ne kadar uğraşsamda dinlememek adına karar vardı
    O yıllar ne kadar acı zerkeden muamma estiren zavallı bir vicdandı
    Yargısız hüküm vardı, darp etmek ne kadar kolaydı, eşkıya yanımdaydı


    Kime baksam, öyle yakınlaşsam
    Zemherinin yansıyan ahını içimde sessizce taşısam
    İnsan denen canın meramını hiç anlamadan, zanla mahkun bıraksam
    Sonra arlanmadan yüzüne bakmaya fırsatlar arasam, ruhumu unutsam


    Hakim, şöyle bir yüzüme baktı
    Pek yaşlı olan bir nefesti, sanki talkatin hasretindeydi
    Bir el hareketiyle hükmünü verdi, hiç dinlemeye lüzüm dahi görmedi
    Polis, haydi gidiyoruz dedi, evinizden yatak, yordan almalıyız ı zikretti


    Nedense birden şaşırmıştım
    Yüzümün kızardığını hissederek susmak zorunda kaldım
    Polislerin nezaretinde anne ve babama kelam etmekten çok utandım
    Bir zanlıydım, hiç suçu olmayan candım, lakin kimseye anlatamadım


    Otuzdörtgün sonra çıktım
    Başka bir hakim karşısına çıktım,sual etti ve ayrıldım
    İdamlık ve müebbetlik mahkumlarla aynı kısımda zor şartlardaydım
    Demek ki yaşanacakmış diye Rabbime sığındım, bahtım için sınavdaydım




    Mustafa CİLASUN
     

Sayfayı Paylaş