1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

İbrahim Soylu - Dikkat Şiir..

Konusu 'Şairlerden' forumundadır ve ...SAKLI CeNNeT__ tarafından 4 Nisan 2012 başlatılmıştır.

  1. ...SAKLI CeNNeT__

    ...SAKLI CeNNeT__ ♥ Pєяναηє Döηєя Aşk ♥

    Katılım:
    6 Temmuz 2011
    Mesajlar:
    16.250
    Beğenileri:
    81
    Ödül Puanları:
    4.980
    Yer:
    ♥ Bєη Hєp Sєηdєyim ♥
    Banka:
    110 ÇTL







    Yüzü çevrilmiş olmaya yakın zannedilen ilgisiz ama kendince bırakılmış sözlere uzak cesaretinde son bakış

    ben - “yeni bir harf buldum ama söylemem
    konuşacak kadar göremedik
    ki bakamadık bile kendimize”

    kahramanlara özenip çektim kınlarından gözlerimi
    renklerce yağmalanmış kapalı gök gibi
    elimi bıraktığım yer kayboldu
    ne desem üşüdü parmaklarım sırayla
    sağdan sayarak eğdim
    eğdim eğildiği kadar kafatasımı
    kuşlar düştü sokaklara, buzlar çatladı bir bir
    çocuklar uyandı
    çocuklar üstünü örttü annelerin toprakla
    - çocuklar ki yarının cesetleri-

    kör – “derisine güvenen kadınlar gerçek sanıyor denizden yansıyan şehri
    Görüyorum oysa bir ben görüyorum karanlığı iliklerine kadar”

    boynumu kırıp baktım boşluğa
    bir gün geldi aklıma
    korktum ışıklar gitmez diye erkenden uyudum
    uyandım erkenden
    silinmek üzere yazılmış telefonları aradım
    buldum eski kitap kapaklarında
    ölüm oniki punto
    ve rahatlık
    unutmak intiharında bir kadındı
    sen sandım gül üstü yağmur ıslaklığını
    - gül ki dillerce kurutulmuş bir kelime

    sağır –”kimse dağıtmasın beynini
    ben duyuyorum uzaktan geliyor bu leş kokusu kaf dağının ardından”

    düşler anlatılasılığını yitirdi
    yitirdi saydamlığını kış yetmedi yaza
    cesetler çözüldü sızdı sızlanarak toprağa
    aç kalmak gibiydim kırılmak gibi yada
    yarasına sinirli terk edilmiş aslan gibi
    yaşamak dedi kadın utandım
    unutulmuş mezar kadar çöktüm içime
    yüzümü tuttum serdim alnımı yere
    sere serpe serdim avuçlarımı kuzeye
    çok küstüm kendime çok kızdım ayrı yattım
    - kendim ki kendim kendimden üzgün -

    deli –”bak bu deniz benim ben ağladım bu kadar küçüktüm kedim vardı Büyüdüm
    benim olmadığını öğrendim sevindim öldüğüne”

    küçüktüm işte eski zamandı
    zaman çok eskiydi siyah beyazdı gökkuşağı
    kekeme yağmurlar geldi ölüm geldi
    sonra bahar falan geldi yaz geldi
    mermer kokusu sindi havaya
    zehir kuyusuna düştü bilyem ütüldüm
    bi üzüldüm önlüğüm arkadan beyazladı
    kafayı yedim çiçeklere isim verdim su verdim
    ne aldıysam böldüm verdim
    azığım azaldı annem girmez oldu çantama
    - anne ki Kudüs’ü kutsal şehri gövdemin -

    aşık -”dilsiz dilencilerin kelebek göğsü sandığı
    dilden dile dolanan tehlikeli bir alışkanlıktır aşk”

    eğri konsollarından epridi karanlık
    esnek yapraklı takvimler büyüdü
    geldi ölüm giderek yaklaştı
    kaybolmak emniyetinde sordum cevapları
    meraklı bir müzik sarktı pencereden
    hasretten griye döndü soluk borum
    üç kere büktüm sesimi
    büktüm büktüm büktüm
    gözlerini benzetmedim inatla
    benzetmedim göğe ne denize ne bir hayvan gözüne
    -”sen”ki kime sorsam başkası -

    yalnız -”bizi bir şey öldürecek kaçmayın
    bir şey bulacak bizi sığınmalarımızdan vuracak”

    bakılası yerleri sustum su sandım ne varsa
    avurtlarımı şişire şişire yürüdüm
    yürüdüm herkesi üzerek
    kalmayı üzerek yürüdüm
    yalan söyledim yalan söylediğime dair
    kadınlar sevdim çocuklar sevdim
    sevimliydiler
    kelebekler kediler köpekler sevdim
    kollarımı da sevdim
    sarıldım sarılması gibi bir ağacın sarmaşığa
    - yalnızlık ki bıraktığı kadar herkesin -




    İbrahim Soylu
     

Sayfayı Paylaş