1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

İlk'o'kulla ögrendim sevmeyi..

Konusu 'Aşk' forumundadır ve -araz- tarafından 30 Ekim 2012 başlatılmıştır.

  1. -araz-
    Ayyaş

    -araz- EYVALLAH... V.I.P

    Katılım:
    24 Aralık 2011
    Mesajlar:
    5.287
    Beğenileri:
    1.203
    Ödül Puanları:
    7.230
    Banka:
    4.951 ÇTL
    İlk okula başlayan çocuğun heyecanı gibi sevdim o'nu..
    Mutluluk,endişe ve birazda korku ile..Okumayı yeni sökmüşken
    hayat yaptı sürprizini ,ayırdı o'kuldan beni..
    Verdi elime kalemi henüz söz yaşlarım darağacına asılıp kurumamışken,
    boğazımda düğümken yaz dedi içindekileri..
    O gittiğinden beri devamlı yazıyorum..
    Hiç kurutmadan gözyaşlarımı..
    Belki de O'kulun hayatıma kattığı en güzel şey bu..
    Duygularımı ifade edebilmek...

    İlk'o'kulu sevdim ve ilk'o'kul beni terketti..Değdi mi..?
    Değdi.Şimdi dönüp gelse yine severim..Çünkü beni sevsin diye sevmemiştim..Tamam, gözleri güzeldi sevilmeyecek gibi değildi. Benim de değildi,benim için ışıldamıyordu ama yine de sevdim..
    Sevmek bu değil miydi.?..Sevmek için şart mıydı senin olması..?

    Tamam, kabul ediyorum gülüşü örtüyordu yüreğimdeki tüm kederleri..
    Biliyorum, benim için gülmüyordu ama gülüyordu..
    O zaman dudak aralarından sızan ışıltı kaplıyordu tüm dünyamı..
    Elleri o kadar güzeldi ki..Parmak aralarındaki boşluğa başka bir hayat sığmıştı sanki...Kavrayınca aslında yaşamadığımı anlıyordum..

    Rüzgar o'nu bekliyor gibiydi saçlarını dalgalandırmak için..
    Kıskanıyordum rüzgarı benim dokunamadığım saçlarını okşadığı için..
    Ama ne kadar kıskansam da ,bir yanımda severdi rüzgarı,kokusunu burnuma bıraktığı için...

    Konuştuğunda tüm sözcükler gülümsüyordu..
    Acıydı sözler belki ama konuşan oydu..
    O'nun yakınımda olması,aynı sokagı paylaşmamız bile sokağımızn hep güneşli olmasına yetiyordu.. O'nın yokluğunda ara sıra espiri yapıyor güneş uğruyor sokağa ama onun gibi aydınlatmıyor.. Isıtmıyor..


    İlk'o'kulla ögrendim sevmeyi..
    Okumayı ,yazmayı yeni öğrenmiş bir çocugun saflığıyla kağıda döktüm cümlelerimi..Çünkü boğazımda düğümdü sözlerim..
    Tuttum O'na 'Seni seviyorum' dedim..
    Sevmenin kaybetmek oldugunu bilemedim..
    O günden beri görmüyorum kendisini..Yazıyorum..
    Biliyorum bir gün okuyacak o'nun için kurduğum cümleleri..
    Belki de bir tebessüm oluşacak yüzünde..
    Dudak aralarında sızan ışıltı, benim o'nun için kurduğum cümlelere olacak..
    İşte o zaman ben de gülümseyeceğim o'nu ben gülümsettiğim için..

    Hem sevmek bu değil miydi...?
     
  2. Sürgün Sevdam

    Sürgün Sevdam Özel Üye Özel üye

    Katılım:
    1 Kasım 2011
    Mesajlar:
    1.261
    Beğenileri:
    41
    Ödül Puanları:
    1.580
    Cinsiyet:
    Erkek
    Yer:
    Almanya
    Banka:
    1.397 ÇTL
    cok ama cok tesekkürler bu satirlar icin yüregine saglik
     
Benzer Konular
  1. YoRuMSuZ
    Mesaj:
    3
    Görüntüleme:
    632
  2. Hazangülü
    Mesaj:
    6
    Görüntüleme:
    1.000
  3. Hazangülü
    Mesaj:
    2
    Görüntüleme:
    557
  4. ÇağanCan
    Mesaj:
    2
    Görüntüleme:
    455
  5. ÇağanCan
    Mesaj:
    0
    Görüntüleme:
    346
Yüklüyor...

Sayfayı Paylaş