1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

İnsanlıkta Buluşalım

Konusu 'Okunası Yazılar' forumundadır ve ÇağanCan tarafından 27 Nisan 2014 başlatılmıştır.

  1. ÇağanCan

    ÇağanCan Aktif

    Katılım:
    2 Kasım 2012
    Mesajlar:
    334
    Beğenileri:
    88
    Ödül Puanları:
    830
    Cinsiyet:
    Bay
    Meslek:
    Turizm
    Yer:
    Ankara-Antalya
    Banka:
    33 ÇTL
    İnsanın insana ettiğini insan insana etmez demiş eskiler. Ne hoş ne boş ama ne anlamlı söz . Bütün anlam “insan” sözünde kilitlenip kalıyor. Her şey insana verdiğimiz anlamda düğümleniyor. İnsanın insana bakışı çok önemli.
    Hepimiz insanlığımızla övünür Tanrının yarattığı diğer mahlûkatlar arasında en seçkin varlık olmakla onur duyarız. Birisine öfkelendik mi ağzımızdan çıkan ilk hakaret sözü “hayvan” dır. Dozajına göre onu “eşşek” köpek” domuz” iltifatları izler.
    Bazen övgü ve sövgü birbirine karışır. Çok çalışkan ve başarılı bir insanın ardından söylenen “Vay inek vay!” sözlerinde biraz imrenme de sezilir.
    Bazı hayvansal nitelemeler yöreden yöreye farklı algılanır. Sözgelimi “çakal” sözü Anadolu'nun kimi yöresinde iltifat kimi yörelerinde hakaret olarak kabul edilebilmektedir.
    Yalnızca kara hayvanları değildir dilimize dolanan. Görgüsüzlüğü ve aptallığı vurgulamak istediğimiz zaman uçucu hayvan adlarına da baş vururuz: “kuş kafalı” “angut ” “leylek”...
    Balık adlarıyla ilgili benzetmelerle ender karşılaşırız. Seyrek de olsa akılsızlara “sazan” aşırı kilolulara “balina” nitelemeleri yakıştırılır.
    İnsanın insana yönelttiği eğretileme ve benzetmelerde zaman zaman bitkilerden de yararlanıldığı görülüyor: “ot” “hıyar” “kelek” “kabak kafalı” “patlıcan suratlı” ..
    İyi hoş yukarda saydığım sözler insanlığımıza dokunuyor da yine hayvanlar familyasından kimi nitelemeler neden çok hoşumuza gidiyor: “aslanım” “koçum” “şahinim” “kanaryam” ... Ya da bitkilerle kurulan eğretilemeler: “çiçeğim” ”gülüm” “papatyam” ...
    ”Hayvan " nitelemesine darılanın “aslan” nitelemesiyle övünmesini ”gül” nitelemesinden hoşlanın “ot” denilmesine kızmasını hiç anlamıyorum.
    Bırakalım kendi yanlış davranışlarımızı hayvanlara bitkilere mal etmeyi de gelin sevgi barış dostluk gibi insanlığın temel ilkelerinde birleşelim buluşalım konuşalım söyleşelim görüşelim...
    Yollarımıza çıkan dikenleri kaba sövgü ve şiddetle değil zekâyla akıl gücüyle ayıklayalım.
     

Sayfayı Paylaş