1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Isimsiz…

Konusu 'Şiir' forumundadır ve UmuT ÇiÇeĞİ tarafından 18 Temmuz 2011 başlatılmıştır.

  1. UmuT ÇiÇeĞİ

    UmuT ÇiÇeĞİ Usta

    Katılım:
    16 Temmuz 2011
    Mesajlar:
    500
    Beğenileri:
    3
    Ödül Puanları:
    630
    Meslek:
    Öğrenci
    Yer:
    ERZURUM
    Banka:
    0 ÇTL
    Kentler korkaklık için vardır sevgilim
    Paslı bir maymuncukla açmaya geldim
    Kilitledikçe çoğalan kapılarını
    Utanç içeri kaçacak şimdi ceplerimden
    Gizsel zamanların odandadır hep bilirim
    Ve her akşam
    Şehirlerarası bir yolculuk başlar evine
    Sayamayacağım kadar çok
    Otobüs durağı vardır yolunda

    Ansızın bastırır karanlık korkaklık için
    Çünkü korkaklık bir şehirdir ölmeden
    Ağlanmayan

    Herkes geç kaldığı kadar varır hayata
    Ve kavgadan tehirli bir hayat
    Iskalanmış bir sevdadan çarpık bir
    Hüzünle aşka bulanmaktır oralarda
    Her şey yeniden konumlanır
    En kanadığın yerden başlarsın
    Kendini onarmaya
    Ki unutmaktır kendini onarmak
    Yeni yaralar açarak içine
    Bütün bulvarları bu şehrin
    Korkaklığa durur öylece

    İrem işi bir bozgun getirebildim ancak sana
    Şimdi bir ağlasam
    Kahkahası olurum bütün şehrin
    Bana sakın bağırma
    Do minör bir çığlık yutkunurum
    Sahipli bir bakış ekleyerek kimliğime çıkarım
    Bu kentten
    Bir çarşı kalabalığına dağılır yüzüm
    Ben İstanbul ağlarım
    Asırlardır içimdeki karanlığa düşüyorum
    Perçemine tutunabilir miyim bu sefer?
    Hüzünlü çocukluğuna uzattığın
    Saçlarını kesmişler bu şehirde
    Şimdilerde kısaymış saçların, acıların

    Ama düşlerini çalıyorlar çekmecenden
    Sen uyanmıyorsun
    Gerçeğe uyutup, yalana uyandırıyorlar bizi
    İnançların coplandığı bir ülkede yaşıyoruz
    Kaypak ve mürteci şehirlerden geçiyoruz
    Korkaklık bir anıt buralarda
    Her veda bir infilak

    Yüzünün tek yarısını alıyor
    Kalanını marmarada yüzdürüyorum
    Oysa senle hiç vapura binmedik

    O son sözü itirafım olan şiirim
    Severek kaçışımdır senden
    Şaşırma ve acı çekme ne olur

    En sustuğun yerde sen oldum, sen kaldım ben
    Sana dokunmak
    Sana dokunmak yasak benim dinimde
    Korkaklık hep büyütecektir bu şehri
    Korkma ve sen sana gözlerimden bak
    Gör nasıl seveceksin kendini…

    KAHRAMAN TAZEOĞLU
     

Sayfayı Paylaş