1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

İşte Türk Kadını!

Konusu 'Kurtuluş Savaşımız ve Kahramanları' forumundadır ve ZeyNoO tarafından 8 Kasım 2008 başlatılmıştır.

  1. ZeyNoO
    Melek

    ZeyNoO ٠•●♥ KuŞ YüreKLi ♥●•٠ AdminE

    Katılım:
    5 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    58.480
    Beğenileri:
    5.784
    Ödül Puanları:
    12.080
    Cinsiyet:
    Bayan
    Meslek:
    Muhasebe
    Yer:
    ❤ Şehr-i İstanbul ❤
    Banka:
    3.064 ÇTL
    İşte Türk Kadını!

    Şair bu destanı yazsın diye vuruldu belki Elif.Hanife bacı bu yüzden bebesinin üzerini değilde Mehmedin mermisinin üzerini örttü yaşlı babasından aldığı battaniyeyle. Bu memleket bizim olsun diye toprağa düştü herbiri.Düştüde bir karış torağınıda vermedi bugün biz özgürce yaşayalım diye.Genelkurmay arşivinden alınan ve izleyen herkesi ağlatan gerçek görüntüler gözlerimizi yaşartmakla kalmadı; bugün üzerinde oturduğumuz toprakların nasıl kahramanca savunulduğunu da gösterdi.Türk kadının cephede verdiği mücadele dayanılır gibi değildi.Ayşeler, Fatmalar, Gülsümler, Azizeler akın akın gidiyordu cepheye...Herbirinin sırtında gülle gibi ağır mermiler, hepsi gücü yettiğince vurmuş yükünü dimdik yürüyor cepheye doğru. Zeynep mermi yerine bebesini vurmuş sırtına,geride kise yok çünkü bıraktığı.Babası şehit düşmüş Çanakkale de,kocasını inönüde yitirmiş. Birbaşına kalınca almış bebesini sırtına doğru Memede yardıma.Yürüyebilen çocuk inmiş anasının sırtından peşine takılmış. Babasının vurulduğu yere gidermiş mermi olup düşmanın üstüne koşmak için.Mermi bulamayan suyla doldurmuş bakracını,su götüreyim demiş yüreği yanmış Memede.Hatta cephenin içine kadar girmiş analar. Kurşun sıkan Memedin yanında ekmek olmuş su olmuş.Ve işte burada tüm Türkiyenin yüreğini yakan görüntüler.Kahpe kurşun bakraç elindeyken vurdu Elif kadını...Önce bakraç düştü yere, sonra o koca yürekli Elif kadın. Düştüde bir ah olsun dedimi Elif ?Demedi elbet. Bakracın suyu saçılırken sağa sola, bir yudum ses çıkmadı Eliften.Önce göğsüne bastırdı elini,sonra ağır ağır bıraktı kendini yere...Son nefesini verirken bile aklında vatanı vardı.Elif şehadet şerbetini içerken yanıbaşında hala kurşun sıkıyordu Memed. Ölene ağlanacak vakit yoktu çünkü... zaten Elifte onun için yürek acısını içinde tutmuştuya.Sadece Elifmiydi acıyı yüreğine gömen, önce vatan diyen? Değildi tabii.Şerife bacı da top mermisinin üzerine giderken aklında hep Türkiye vardı.Öyle olmasa birinci bomba yanında patlayınca kaçmazmıydı? Kaçmadı... Yürüdü yine.Elinde mermimi, bebesimi olduğu anlaşılamayan yüküyle. Yürüdü de, ikinci bombadan fırlayan şarapnel düşürüverdi Şerife bacıyı yere. Onuda kaybettik... Vatan sağolsun.Ya Hanife bacıya ne demeli. Yavrusunuda almış kağnısıyla düşmüştü yola.Minik bebesi Mustafa hastaydı, battaniyeye sarılı yatıyordu ama komadı battaniyeyi üzerine.Aldığı mermilerin üzerini örttü. Onlar da evlatlarıydı çünkü onlarla kurtaracaktı vatanı.Ağlamadı Mustafa, şöyle bir elini kaldırdı, "ne durursun ana gidek" dedi sanki.Akın akın gidiyor cepheye Türk kadını. Gece gündüz yürümekten yüzü kararmış artık.Bahtı kara Anadolumun bağrı yanık anası durmamış ama. Yürümüş bebesinin torununun yüzü ağrsın göğsü kabarsın diye.
     

Sayfayı Paylaş