1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

İstiklal Marşının Kabulü ve Mehmet Akif Ersoy'u Anma Günü

Konusu 'Belirli Gün Ve Haftalar - Yazılar' forumundadır ve HEREDOT tarafından 6 Ekim 2006 başlatılmıştır.

  1. HEREDOT

    HEREDOT Katılımcı

    Katılım:
    12 Eylül 2006
    Mesajlar:
    121
    Beğenileri:
    6
    Ödül Puanları:
    630
    Banka:
    2 ÇTL
    EĞİLMEYEN İNSAN

    Akif sadece şiirler yazan bir şair veya düşüncelerini söyleyen bir düşünür değildir. O yazdıklarını ve düşündüklerini hayatında aynen uygulamış, konuşması ile hareketlerinde hiçbir ayrılık görülmemiş bir kimsedir. Mevlana’nın türbesinde yazılı olan “Ya olduğun gibi görün, ya da göründüğün gibi ol” sözünün toplum içinde pek az görülen canlı örneklerinden biridir.
    İkinci vasfı ise şudur: Çelik kadar sağlam bir mizaca sahip olan Mehmet Akif hiç eğilmemiş, hiçbir kuvvet ve menfaat karşısında bir kere bile taviz vermemiş, hayatı boyunca doğru bir yolda yürümüştür. Bu son derece önemli bir vasıftır. Zira her türlü kötülük hep “Bir kerecikten ne çıkar” demekle başlar ve devam eder.
    Akif, daima çok çalışmak gerektiğini ve Kur’an-ı Kerimin buyruğu veçhile insanın çalışmasından başka bir kazancı olmayacağını belirtmiştir. “Kimin bu dünyada gözü kapalı ise ahirette de kapalı, hatta oradaki şaşkınlığı daha ziyadedir” mealindeki ayet’i kerimeyi şerh ederken Müslümanlara da nasihat etmekte.

    Çalış dünyada insan ol, elindeyken henüz dünya
    Öbür dünyada insanlık değilmiş yağma, gördün ya.

    Akif sözüne son derece bağlı bir kimse idi. Bir kere söz, ya ölüm ya da ona yakın bir felaketle yerine getirilmezse insan ancak o zaman mağzur görülebilir derdi.
    M. Cemal anlatıyor: ”Meşrutiyetin ilk seneleri bir Cuma günü adam boyu kar yağdı. Çapa’daki bizim eve o gün sütçü, ekmekçi gibi adamlar bile gelmediler. Öğlen yemeğinden biraz sonra biz halâ ekmekçiyi beklerken kapı çaldı, fakat... Akif bey gelmişti! Bıyığının yarısı donmuştu. Şaşırdım. Nasıl geldiğini merak ettim: beylerbeyi’nden nasılsa Beşiktaş’a bir vapur işlemişti. “Bu kadar mı?” dedim. Tabi ki bu kadardı. Ve tabi ki Beşiktaş’tan Çapa’ya işleyen bir şey yoktu. Ancak bunu sormaya da lüzum yoktu. Çünkü Beşiktaş’tan Çapa’ya insanlar yürüyerek de gelirdi. Bu karda, tipide yaya yürünülen mesafeye ben şaştıkça Akif’te benim hayretime şaşıyordu.
    “Gelmemem için kar, tipi kafi değil, vefat etmem lazımdı. Çünkü geleceğim diye söz vermiştim.”
    Onun şiarı fazilet, vatanperverlik ve ilimdi. Ömrü boyunca bu prensipleri hakim kılmak için çalışmış, şiirlerinde, makalelerinde hep bunları söylemiş ve bizzat yaşayarak da örnek olmuştur.
     
  2. HEREDOT

    HEREDOT Katılımcı

    Katılım:
    12 Eylül 2006
    Mesajlar:
    121
    Beğenileri:
    6
    Ödül Puanları:
    630
    Banka:
    2 ÇTL
    MEHMET AKİF ERSOY
    İstiklâl Marşı şâiri. 1877 yılında İstanbul’da doğdu. Annesi Emine Şerife Hanım, babası Tâhir Efendidir. İlk tahsiline Emir Buhârı Mahalle Mektebinde başladı. İlk ve orta öğrenimden sonra Mülkiye Mektebine devam etti. Babasının vefâtı ve evlerinin yanması üzerine mülkiyeyi bırakıp Baytar Mektebini birincilikle bitirdi. Tahsil hayâti boyunca yabancı dil derslerine ilgi duydu. Fransızca ve Farsça öğrendi. Babasından Arapça dersleri aldı.
    Zirâat nezâretinde baytar olarak vazife aldı. Üç dört sene Rumeli, Anadolu ve Arabistan'da bulaşıcı hayvan hastalıkları tedâvisi için bir hayli dolaştı. Bu müddet zarfında halkla temasta bulundu. Âkif'in memuriyet hayati 1893 yılında başlar ve 1913 târihine kadar devam eder. Memuriyetinin yanında Ziraat Mektebinde ve Dârulfünûn'da edebiyat dersleri veriyordu.
    1893 senesinde Tophâne-i Âmire veznedârı Emin Beyin kızı ismet Hanımla evlendi. Âkif okulda öğrendikleriyle yetinmeyerek, dışarıda kendi kendini yetiştirerek tahsilini tamamlamaya, bilgisini genişletmeye çalıştı. Memuriyet hayatına başladıktan sonra öğretmenlik yaparak ve şiir yazarak edebiyat sahasındaki çalışmalarına devam etti. Fakat onun neşriyat âlemine girişi daha fazla 1908'de İkinci Meşrutiyetin îlânıyla baslar. Bu târihten itibaren şiirlerini Sırât-i Müstakîmde neşretmeye başladı.
    Âkif, yazı ve şiirlerini hiçbir zaman geçim kaynağı olarak görmedi. Buna rağmen onu memlekete tanıtan, halka sevdiren asıl vasfı şâirliğidir.
    Cihan Harbi 1918'de imzâlanan Mondros Mütârekesi ile nihayete erdikten sonra, galip devletler Türk vatanini parçalamak ve paylaşmak için dört taraftan saldırmağa başlamışlardı. Harpten son derece bitkin bir halde çıkan Türk milleti, vatanini müdâfaa için silâha sarıldı. Âkif, vatan müdâfaasının ehemmiyetini anlatmak için hutbelerle halkı, istiklâlini muhâfaza etmek için savaşmaya çağırdı. Anadolu'da millî mücâdele rûhunun yayılması üzerine, Anadolu'ya iltihâka karar verdi.
    1920 târihinde Burdur Mebusu olarak Birinci Büyük Millet Meclisine seçildi. Meclisin bir İstiklâl Marşı güftesi için açtığı yarışmaya katılan 724 şiirin hiçbiri beklenen başarıya ulaşamayınca maarif vekilinin isteği üzerine 17 Şubat 1921'de İstiklâl Marşı’nı yazdı. Birinci Meclis tarafından 12 Martta İstiklâl Marşı olarak kabul edildi. Bu şiire karşılık kendisine verilen parayı almadı.
    27 Aralık 1936 târihinde vefat etti. Kabri Edirnekapı Mezarlığındadır.
     
  3. HEREDOT

    HEREDOT Katılımcı

    Katılım:
    12 Eylül 2006
    Mesajlar:
    121
    Beğenileri:
    6
    Ödül Puanları:
    630
    Banka:
    2 ÇTL
    ŞAHSİYETİ
    Âkif günümüzün hatta Türk târihinin en önde gelen destan şâirlerinden biridir. Şiirleri edebiyat târihimizde büyük önem taşır. Şiirlerinde bazen düşünce,
    bazen duygu ön plandadır. Şiirlerinde bir taraftan hürriyet, doğruluk, samimiyet, vatanseverlik, adâlet, istiklâl gibi ahlâkî kıymetleri telkin ederken, diğer taraftan cemiyetlerin çökme sebebi olan riyakârlık, münâfıklık, korkaklık, dalkavukluk, tembellik, zulüm gibi fenalıklara şiddetle hücûm eder.
    Mehmet Âkif yasadığı devri bütün genişlik ve derinliği ile Şiirlerinde yansıtmaya çalışmış bir Türk şâiridir. Yirminci yüzyılın ilk çeyreğinde Türk milletinin içinde bulunduğu acıları, sevinçleri, ümitleri ve hayal kırıklıklarını manzum bir târih, bir roman, bir hikâye, bir destan havası içinde anlatmaya çalışmıştır.
    Eserlerindeki kişiler de aydın, cahil, yobaz, züppe, şehirli, dinli, dinsiz, sarhoş, gariban, külhanbeyi vs. gibi cemiyetin hemen her kesiminden insanlardır. Çevre olarak da saray, konak, câmi, sokak, bayram yeri, mevlit cemiyeti, savaş yeri, mahalleler, köhne evlerin odaları, oteller vs. seklinde yaşadığı devrin bütün husûsiyetlerini aksettiren yerleri seçmiştir.
    Çalışma tarzı olarak, önce görüp incelemeyi, not ederek veya aklında tutarak ve sonra şiir taslakları kurup, onun üzerinde çalışmayı prensip edinmiştir. Müsâhade ve kompozisyona büyük önem vermiştir.
    Şiirlerinde kapalılık yok gibidir. Her şeyi açık açık yazmaya çalışmış, müphem duygulardan, yüce ve fizik ötesi mefhumlardan ve süslü hayallerden uzak durmuştur. Kişilerini ve çevreyi resimvâri ve heykelvâri tasvirlerle anlatmıştır. Şiirlerinde şahsî üzüntüleri, arzu ve istekleri yok gibidir. Toplumun dertlerini konu edinmiş, onlar adına gülmeye ve ağlamaya çalışmıştır.
    Kötülerle, fakirlikle ve gerilikle mücadele esas gâyesidir. Âkif,
    ahlâksız edebiyata düşmandır. Samimiyetsiz, sahte ve taklitçi olanları sevmemiştir. Şiirlerinde halk deyimleri, atasözleri, halk kelimeleri bol bol yer alır.
    Memleketin sosyal meseleleri, şâhit olduğu elem verici olaylar ve çilekeş Anadolu insanlarının hâlini sık sık şiirlerine konu edinerek ele almış, duygu ve düşüncelerini samimi ifâdesiyle dile getirmiş, çâre için çeşitli teklifler öne sürmüştür. Osmanlı Devletinin Tazimâtın îlânıyla başlayan, meşrutiyet îlânlarıyla devam eden ve İttihat ve Terakki Partisinin iktidârı zamanında son hadde vardırılan yıkılışa götürücü hareketlerle kısa zamanda târih sahnesinden silinmesi, dünyâdaki Müslümanların ilim ve teknikte Avrupa'dan geri kalmış olması ve başsız kalarak her birinin ayrı ayrı yollar tutup parçalanmaları karşısında, feryat edici şiirleri vardır.
    Mehmet Âkif milletini ve dînini seven, insanlara karşı merhametli bir mizaca sâhip, şâir tabiatının heyecanlarıyla dalgalanan, edebî bakımdan kıymetli şiirlerin yazarı meşhur bir Türk şâiridir. İstiklâl Marşı şâiri olması bakımından da "Millî Şâir" ismini almıştır.
     
  4. Melek

    Melek Usta

    Katılım:
    7 Haziran 2006
    Mesajlar:
    597
    Beğenileri:
    11
    Ödül Puanları:
    630
    Banka:
    45 ÇTL
    İstiklâl Marşı şâiri. Asıl adı Mehmet Ragif olan Mehmet Akif 1873 yılında İstanbul'da doğdu. Annesi Emine Şerife Hanım, babası Temiz Tâhir Efendidir. İlk tahsiline Emir Buhâri Mahalle Mektebinde başladı. İlk ve orta öğrenimden sonra Mülkiye Mektebine devam etti. Babasının vefâtı ve evlerinin yanması üzerine mülkiyeyi bırakıp Baytar Mektebini birincilikle bitirdi. Tahsil hayâtı boyunca yabancı dil derslerine ilgi duydu. Fransızca ve Farsça öğrendi. Babasından Arapça dersleri aldı.

    Zirâat nezâretinde baytar olarak vazife aldı. Üç dört sene Rumeli, Anadolu ve Arabistan'da bulaşıcı hayvan hastalıkları tedâvisi için bir hayli dolaştı. Bu müddet zarfında halkla temasta bulundu. Âkif'in memuriyet hayatı 1893 yılında başlar ve 1913 târihine kadar devam eder.

    Memuriyetinin yanında Ziraat Mektebinde ve Dârulfünûn'da edebiyat dersleri vermiştir.

    1893 senesinde Tophâne-i Âmire veznedârı M. Emin Beyin kızı İsmet Hanımla evlendi.

    Âkif okulda öğrendikleriyle yetinmeyerek, dışarda kendi kendini yetiştirerek tahsilini tamamlamaya, bilgisini genişletmeye çalıştı. Memuriyet hayatına başladıktan sonra öğretmenlik yaparak ve şiir yazarak edebiyat sâhasındaki çalışmalarına devam etti. Fakat onun neşriyat âlemine girişi daha fazla 1908'de İkinci Meşrutiyetin îlânıyla başlar. Bu târihten itibaren şiirlerini Sırât-ı Müstakîm'de yayınlanır.

    1920 târihinde Burdur Mebusu olarak Birinci Büyük Millet Meclisine seçildi. 17 Şubat 1921 günü İstiklâl Marşı'nı yazdı. Meclis 12 Martta bu marşı kabul etti.

    1926 yılından îtibâren Mısır Üniversitesinde Türkçe dersleri verdi. Derslerden döndükce Kur'ân-ı kerîm tercümesiyle de meşgul oluyordu, fakat bu sırada siroza tutuldu. Önceleri hastalığının ehemmiyetini anlayamadı ve hava değişimiyle geçeceğini zannetti. Lübnan'a gitti. Ağustos 1936'da Antakya'ya geldi. Mısır'a hasta olarak döndü.

    Hastalık onu harâb etmiş, bir deri bir kemik bırakmıştı. İstanbul'a geldi. Hastanede yattı, tedâvi gördü. Fakat hastalığın önüne geçilemedi. 27 Aralık 1936 târihinde vefat etti. Kabri Edirnekapı Mezarlığındadır.

    Mehmed Âkif milletini ve dînini seven, insanlara karşı merhametli bir mizaca sâhip, şâir tabiatının heyecanlarıyla dalgalanan, edebî bakımdan kıymetli şiirlerin yazarı meşhur bir Türk şâiridir. İstiklâl Marşı şâiri olması bakımından da "Millî Şâir" ismini almıştır.
     
  5. BIYIKLI

    BIYIKLI V.I.P V.I.P

    Katılım:
    14 Haziran 2006
    Mesajlar:
    1.329
    Beğenileri:
    13
    Ödül Puanları:
    1.130
    Banka:
    16 ÇTL
    İstiklâl Marşı Nasıl Kabul Edildi?


    İstiklâl mücâdelesinin en çetin bir safhasında milletin duygularını belirtecek bir "İstiklâl Marşı"nın yazılması istenmiş ve böylece, Maarif Vekâleti tarafından bir müsabaka açılmış ve müsabakada birinciliği kazanacak zâta 500 lira nakdî mükâfat verileceği ilân edilmişti.

    Yurdun her tarafından 500'den fazla şâir müsabakaya girmişti. Fakat yazılan marşlar, milletin hissiyatına tercüman olacak bir durumda değildi.

    Mehmet Âkif, marşın mükâfatlı olmasından dolayı müsabakaya katılmamıştı. Zamanın Maarif Vekili Hamdullah Suphi böyle bir marşın ancak, Safahat nâzımı şâir Mehmed Akif tarafından yazılabileceğine inanmış ve 5 Şubat 1337, Milâdî 1921 tarihinde şu mektubu kendisine yazmıştır.

    "Pek aziz ve muhterem efendim,

    İstiklâl marşı için açılan müsabakaya iştirak buyurmamaklarındaki sebebin izâlesi için pek çok tedbirler vardır Zât-i üstadânelerinin matlûb şi'iri vücûda getirmeleri maksadın husûli için son çâre olarak kalmıştır. Asl endîşenizin icâbettiği ne varsa hepsini yaparız. Memleketi bu müessir telkin ve tehiç vâsıtalarından mahrum bırakmamanızı rica ve bu vesile ile en derin hürmet ve muhabbeti arz ve tekrar eylerim.''

    Bu mektubun yazılmasından bir ay bile geçmeden milletin istediği İstiklâl Marşı yazılmış ve kahraman orduya ithaf olunmuştu.

    Marş, Maarif Vekili Hamdullah Suphi ve arkadaşları tarafından beğenilmişti. Yalnız bu marşın üstada-ı rencide etmeden Büyük Millet Meclisi'nden nasıl geçirileceği üzerinde düşünülmüştü. Bu sıralarda Maarif Vekâletince seçilen yedi marş da Büyük Millet Meclisi'ne getirilmişti.

    Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin 1 Mart 1337 (1921) tarihindeki toplantısında kararı, Karesi Meb'usu Basri çantay, Meclise gelen marşlardan birinin okunması için bir takrir vermişti. Bu takrir Meclis üyelerinin re'yine sunulmuş ve tasvîb olunmuştur.

    Marşlardan birinin okunması için Meclis Reisi tarafından, Hamdullah Suphi Bey kürsüye davet edilmiş ve ezcümle şöyle konuşmuştur:
    -Arkadaşlar, hatırlarsanız, Maarif Vekâleti son mücâdelemizin ruhunu terennüm edecek bir marş için şâirlerimize müracaat etmiştir. Birçok şiirler geldi, burada yedi tanesi en fazla vasfı hâiz olarak görülmüş ve seçilmiştir.

    Hamdullah Suphi, Mehmed Âkif'ten bir marş yazmasını rica ettiğini, marşın yazıldığını, beğenildiğini söylemiş ve intihabının Meclis'e ait olduğunu da sözlerine ilâve etmiştir.

    Hamdullah Suphi, gür sesiyle Meclis'in kürsüsünde İstiklâl Marşı'nı okumuştur.

    "Hakkıdır, hür yaşamış bayrağımın hürriyet
    Hakkıdır, Hakka tapan milletimin İSTİKLÂL"

    mısraları ile bu marş, Meclis üyelerinin şiddetli ve heyecanlı tezahüratına vesile olmuş, salon alkış sesleriyle dolmuştur.

    Kastamonu meb'usu Dr. Suad Beyin 12. Mart. 1337 (1921) tarihinde Büyük Millet Meclisi Riyasetine vermiş olduğu takrirde:

    Riyâset-i Celîleye :

    Müzâkere kifayetini ve Mehmed Akif Beyin İstiklâl Marşı'nın kabulünü teklif ederim.

    Bundan başka Bolu meb'usu Tunalı Hilmi de takrir vermiş ise de reddedilmiş ve gene aynı tarihte Karâsi meb'usu Hasan Basri tarafından Riyâset-i Celîleye verilen takrirde:

    Riyâset-i Celîleye :

    "Bütün meclisin ve halkın takdîrâtını celbeden Mehmed Âkif Beyefendinin şiirinin tercîhan kabulünü teklif ederim. ' '

    Takrir Meclis Reisi tarafından oya sunulmuş ve kabul edilmiştir.

    Böylece Mehmed Âkif tarafından yazılan marşİstiklâl Marşı olarak ekseriyetle kabul edilmiştir.

    Kırşehir Meb'usu Müfid Efendi, bu marşın, Hamdullah Suphi Bey tarafından Kürsüde tekrar okunmasını Konya Mebusu Refik Koraltan da Milletin ruhuna tercüman olan işbuİstiklâl Marşının ayakta dinlenmesini teklif etmiştir.

    Bunun üzerine 12 Mart 1337 (1921) 'de kabul edilen ve kanuniyet kesbeden İstiklâl Marşı tekrar Hamdullah Suphi tarafından okunmuş ve marş ayakta dinlenmiştir.

    "Doğacaktır sana vâdettiği günler Hakkın,
    Kim bilir, belki yarın, belki yarından da yakın."

    İşte bu ruh ve îmân ile Türk Ordusu Sakarya boylarında, İzmir yollarında Allah'ın lütuf ve insaniyle şecaat ve kahramanlıklarını göstermiş ve nihayet 9 Eylü 1922 tarihinde Hakk'ın vâdettiği o parlak güneş, İzmir ufuklarında doğmuş, Müslüman Türkün satvet ve kudreti karşısında düşman büyük bir hezimete uğramış ve denize dökülmüştür.

    Aziz ve mübarek vatanımızın her karış toprağı şehitlerimizin kanlariyle sulanmış, zaferin şahikasına ulaşmıştır. Nitekim İstiklâl Marşında:


    "Korkma ! Sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak;
    Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.
    O, benim milletimin yıldızıdır, parlayacak,
    O, benimdir; o, benim milletimindir ancak!" mısraları ne derin bir mânâ taşımaktadır.

    İzmir'in meşhur Kadife Kalesi'nde büyük Şanlı Türk bayrağı dalgalanmağa ve şiddetli alkışlar arasında yurdun her tarafında zafer şenlikleri yapılmağa başlanmıştı.


    Mehmed Âkif'e niçin istiklâl Marşı'nı Safahâtı'na koymadığı sorulduğunda o büyük insan:

    "O benim değildir. Ancak milletimindir." diye cevapta bulunmuştu. Aynı zamanda müsabaka için ayrılan (500) TL. o zaman fakir çocuk ve kadınlara örgü öğretmek, bir geçim sağlamak emeliyle teşekkül etmek üzere bulunan Darü'l Nisaiyye'ye teberru etmiştir.


    Yakın arkadaşlarından, Ankara Baytar Müdürü'nün anlattığı palto hikâyesine göre.

    Millî Mücâdele sırasında. Ankara Baytar Müdürlüğünde bulunmuş olan bir zât. Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi konferans salonundaki bir konuşmasında şöyle demişti:

    Mehmed Âkif'in giyecek bir paltosu yoktu. Tâceddin Dergâhi'ndan Büyük Millet Meclisi'ne kadar paltosuz olarak yaya giderdi. O zamanlar Ankara'nın soğuğu çok şiddetli idi. Ben daireme gelir, paltomu Mehmed Âkif'e gönderirdim. O da giyer Meclise giderdi, İstiklâl Marşı için verilen parayı geri vermesinden dolayı kendisine, Mehmed Âkif üzerinde bir palton yok, verilen parayı da almazsın, dedim. Bunun üzerine, bana darıldı, paltomu da kabul etmedi. O soğuklarda paltosuz olarak Büyük Millet Meclisine gitti, geldi.

    Mehmed Akif'in buna benzer şahsına has daha birçok meziyetleri vardır. Dürüsttür, hattâ Harb-i Umûmî içinde kardeşinin evinde çayı şekerle içtiklerini görünce, milletin yemediğini siz nasıl yiyorsunuz, demiş ve bir müddet kardeşinin evine bile gitmemiştir.


    Mehmed Âkif'in rahatsız bulunduğu Alemdağı'nda son günlerde içlerinde Târık Us'un da bulunduğu bir grup üstadın ziyaretine gitmişler, Mehmed Âkif bitkin bir hâlde yatağında yatıyordu. Konuşma esnasında söz İstiklâl Marşı'na intikâl ettirilmiş, gelen ziyaretçilerden biri:

    — Acaba İstiklâl Marşı yeniden yazılsa daha iyi olmaz mı? demiş, bu söz üzerine yatağında bitkin bir hâlde yatmakta olan Akif; birdenbire başını kaldırmış ve ona:

    — Allah bir daha bu millete İstiklâl Marşı yazdırmasın!
    Evet:
    — Allah bir daha bu memleketin, bu milletin istiklâlini tehlikeye düşürmesin! Bir daha onu istiklâl Marşı yazmaya mecbur etmesin, sözüyle ziyaretçileri susturmuş, o büyük insanın ne demek istediği herkes tarafından anlaşılmıştı.


    Büyük insan Mehmed Akif Ersoy, mezarına milleti için yazmış olduğu istiklâl Marşı'yla konulmuştur. Tarihte kendi eseriyle gömülen ilk bahtiyar ölülerden biri de şüphesiz Mehmed Âkif Ersoy olmuştur.

    Cenâb-ı Hak rahmet etsin, ruhu şad olsun.
     
  6. Babacan_x

    Babacan_x Üyecik

    Katılım:
    23 Ocak 2007
    Mesajlar:
    1
    Beğenileri:
    0
    Ödül Puanları:
    20
    Meslek:
    Knowledge Spport Expert
    Yer:
    izmir
    Banka:
    0 ÇTL
    Ellerinize ve yüreğinize Sağlık
     
  7. YoRuMSuZ
    Avare

    YoRuMSuZ Biz işimize bakalım!

    Katılım:
    7 Haziran 2006
    Mesajlar:
    24.433
    Beğenileri:
    7.360
    Ödül Puanları:
    11.330
    Cinsiyet:
    Bay
    Banka:
    8.871 ÇTL
    [​IMG]
    İstiklal Marşımız, yurdumuzun düşman işgaline uğradığı felaket günlerinde hazırlandı. Saldırgan düşmana karşı Anadolu’da tutuşan heyecanı koruyacak; vatan sevgisini ve inancı canlı tutacak bir marşın hazırlanması düşüncesi, Genel Kurmay Başkanı İsmet (İnönü) Paşa dan geldi. İsmet İnönü böyle bir marşın Fransız ordusunda mevcut olduğunu ve bizim ordumuz için de faydalı olacağını Milli Eğitim Bakanlığına iletti. Milli Eğitim Bakanlığı da bu düşünceyi benimseyip bir yarışma düzenledi. Beğenilen güfte için 500 lira ödül verilecekti. Yarışma için 734 şiir gönderildi. Bir kurulca bunlar titizlikle incelenip 6 tanesi ayrıldı. Ama hiçbiri beğenilmedi; marş olacak değerde bulunmadı. O zaman Burdur Milletvekili olan Mehmet Akif’in para ödülünden rahatsızlık duyduğu için yarışmaya katılmadığı öğrenildi. Dönemin Milli Eğitim Bakanı Hamdullah Suphi şairin Meclis’teki sıra arkadaşı Balıkesir Milletvekili Hasan Basri Bey’in yardımını istedi.


    Hasan Basri Bey bundan sonrasını şöyle anlatıyor:

    ‘‘Akif Bey’in yanımda olduğu bir zaman,elime bir kağıt parçası alarak,onun dikkatini çekecek bir tarzda yazmaya başladım.

    - Ne yazıyorsun?

    - Marş…İstiklal Marşı yazıyorum.

    - Yahu sen ne adamsın? Seçilecek şiire para ödülü verileceğini bilmiyor musun? içinde para olan bir işe nasıl katılıyorsun?

    - Yarışma kaldırıldı? Seçilecek şiire ne para verilecek, ne de her hangi bir ödül. Milli Eğitim Bakanı bana güvence verdi.

    - Ya, o halde yazalım.

    İşte böylece yazılmaya başlanan ve 48 saatte bitirilen İstiklal Marşı, imzasız olarak Milli Eğitim Bakanlığının seçici kuruluna sunuldu. Milli Eğitim Bakanı Hamdullah Suphi, daha önce seçilen 6 şiirle birlikte yeni şiiri Ordu Komutanlarına gönderdi. Onlardan, şiirlerin askerlere okunmasını, beğenilenleri sıralamalarını istedi. Komutanlar, kısa sürede sonucu bildirdiler: Hepsi de Mehmet Akif’in şiirini birinci sıraya almıştı. Bundan sonraki iş, İstiklal Marşı’nın T.B.M.M’ne getirip kabul ettirmekti. Marş, ilkin Meclis’in 1 Mart 1921 günü yaptığı ikinci oturumunda ele alındı. Başkan Mustafa Kemal’in söz vermesi üzerine Hamdullah Suphi kürsüye gelerek, sık sık alkışlarla kesilen şiiri okudu ve son seçimin Meclis’e ait olduğunu söyledi. O gün oylama yapılmadı. Şiirle ilgili konuşmalar ve oylama, Meclis’in 12 Mart 1921 günü öğleden sonraki oturumunda yapıldı. Bazı milletvekilleri, bir komisyon kurularak şiirin yeniden incelenmesini, bazıları da hemen görülüp karara bağlanmasını istediler. Uzunca tartışmalardan sonra, şiirin kabulü için verilen 6 önerge benimsendi ve İstiklal Marşı çoğunlukla kabul edildi.

    Şiirin bestelenmesi için açılan ikinci yarışmaya 24 besteci katıldı. 1924 yılında Ankara’da toplanan seçici kurul, Ali Rıfat Çağatay’ın bestesini kabul etti. Bu beste 1930 yılına kadar çalındıysa da 1930 da değiştirilerek Cumhurbaşkanlığı orkestrası şefi Osman Zeki Üngör’ün 1922 de hazırladığı bugünkü beste yürürlüğe kondu. Marşın armonilenmesini Edgar Manas, bando düzenlemesini İhsan Servet Künçer yaptı.
     
  8. wien06

    wien06 V.I.P V.I.P

    Katılım:
    30 Ağustos 2007
    Mesajlar:
    6.117
    Beğenileri:
    148
    Ödül Puanları:
    4.480
    Meslek:
    Serbest
    Yer:
    Viyana
    Banka:
    292 ÇTL
    ISTIKLAL MARSIMIZ

    [​IMG]



    ISTIKLAL MARSIMIZ ICIN ACILAN YARIŞMAYA KATILAN DİĞER MARŞLAR

    İSTİKLÂL MARŞI

    Türk’ün evvelce büyük bir pederi

    Çekti sancağa hilâl-i seheri

    Kanımızla boyadık bahr ü beri

    Böyle aldık bu güzel ülkeleri

    İleri, arş ileri, arş ileri

    Geri kalsın vatanın kahpeleri

    Seni ihya için ey namı büyük

    Vatanım uğruna öldük,öldük

    Ne büyük kaldı bu yolda ne küçük

    Siper oldu dağlar gibi sana Türk

    Yürü ey milletin efradı yürü

    Ak sütü emmiş vatan evladı yürü

    Vatan evladın kurban edeli

    Milletin hür yaşamaktır emeli

    Veremez kimseye bir Çamlıbeli

    Bağlanır mı acaba Türk’ün eli



    İleri, arş ileri, arş ileri

    Çiğnenir çünkü kalan yolda geri

    HÜSEYİN SUAD


    **********************************************************************

    İSTİKLÂL TÜRKÜSÜ

    Millet aşkı, din aşkı, vatan aşkı uyansın

    Yurduma göz diken, al kanlara boyansın

    Ya ben ya onlar diyen silahına dayansın

    Türk oğludur bu millet

    Türkündür bu memleket

    Türk oğludur bu millet

    Türkündür bu memleket

    Düşman gözü tutama yanar dağlar başını

    Bağrımızda saklarız vatanın her taşını

    Yurdumuza yan bakan döker gözün yaşını

    Türk oğludur bu millet

    Türkündür bu memleket

    Türk oğludur bu millet

    Türkündür bu memleket

    Can veririz her zaman hürriyetin yoluna

    Ya gazi ya şehitlik ne devlettir kuluna

    Ata emanet etmiş namusunu oğluna

    Bize Türk oğlu derler

    Hep bizimdir bu yerler

    Ankara A.S.


    **********************************************************************

    İSTİKLÂL MARŞI

    Göz yaşına veda et,

    Ey güzel Anadolu!

    Hakkını korur elbet,

    Türk’ün bükülmez kolu.

    Cenk ederiz genç, koca

    Bugün değil, yarın da

    Yadımız ağladıkça

    İzmir ezanlarında.

    Hak yoluna kan olur.

    Dünyalara taşarız.

    Ya şerefle vurulur,

    Ya efendi yaşarız.

    Her gün yeni bir hile

    Arkasında satıldık.

    Her gün yeni bir dille,

    Yurdumuzdan atıldık.

    Yeter, ey Kâbe'mize

    Elimizden alanlar.

    Alıkoyamaz bizi,

    Yolumuzdan yalanlar.

    Biz bu yolda sel olur,

    Dünyalara taşarız.

    Ya şerefle vurulur,

    Ya efendi yaşarız.

    Hangi alçak el alır,

    El zinciri boynuna?

    Kim Yunan’ı bırakır,

    Türk kızının koynuna.

    Biz ki Türk'üz, muhakkak,

    Her milletten uluyuz.

    Yeryüzünde bir ancak,

    Yurdumuzun kulluyuz.

    Yurt yolunda kan olur,

    Dünyalara taşarız.

    Ya şerefle vurulur,

    Ya efendi yaşarız.

    KEMALEDDİN KAMİ

    **********************************************************************

    İSTİKLÂL MARŞI



    Ey Müslüman, ey Türk oğlu

    Açıldı istiklâl yolu,

    Benim son günlerimdir,

    Diyor bize Anadolu.

    Çek sancağı Türk ordusu,

    Olmaz Türk’ün can korkusu

    Esarete dayanır mı,

    Türk vatanı, Türk namusu?

    Bu son savaş bize farzdır,

    Fırsatımız gayet azdır,

    Muzaffer ol da ey millet,,

    Altın ile tarih yazdır.

    Birleşelim özümüzden,

    Dönmeyelim sözümüzden,

    Hem silelim bu lekeyi,

    Tarihteki yüzümüzden.

    İSKENDER HAKİ


    **********************************************************************

    İSTİKLÂL MARŞI

    Altı bin yıl efendilik yaptın,

    “Kahraman Türk” idi cihanda adın.

    Bir ateşten siperden İslam’a,

    Sönmeyen bir güneş gibi yaşasın.

    Ey büyük ünlü milletimin ileri!

    Hasmına çiğnetme koş bu şanlı yeri!

    Düşmanın bir cihansa dostun hak,

    Hakkın elbet müstakil yaşamak,

    Atıl,ez,vur senindir istiklâl,

    ( Yürü, vur, ez senindir istiklâl)

    ebedi parlasın şu al bayrak.

    Ey benim şanlı milletimin ileri!

    Ele çiğnetme koş bu ülkeleri!..



    **********************************************************************

    İSTİKLÂL MARŞI

    Yıllarca altı cephede ateşle kanlara;

    Türk’ün hilal ü dinine düşman olanlar;

    Ceddin o, Yıldırım gibi saldın zaman ,zaman

    Yüksek başını eğilmedi bir an cihanlara.

    Ey kahramanlar ordusu, ey yıldırım-şitab

    ( Ey kahramanlar, ey berk-ı pür-şitab)

    göster cihan-ı mağribe bir kanlı inkılab!

    Ey mazi-i havarıkı bin destan olan;

    Garbın zalam-ı zulmüne yüz yıl kılınç salan salan

    ( Baş eğmeyen cihanlara yüz yıl kılınç salan)

    Aslan yürekli ordu; demir giy, silah kuşan!

    Zira hududu kapladı ateşle kan, duman

    Ey kahramanlar ordusu, ey yıldırım-şitab

    (Ey kahramanlar, ey berk-ı pür-şitab)

    Göster cihan-ı mağribe bir kanlı inkılab!


    Aslan mücahid ordusu, ey haris-i salah,

    Destinde seyf-i Hak gibi pek şanlı bir silah

    Açtın sema-yı millete pürnür bir sabah,

    Ati bizim… Bizim artık vatan , zafer, felah.

    Ey kahramanlar ordusu, ey yıldırım-şitab

    ( Ey kahramanlar, ey berk-ı pür-şitab )

    Göster cihan-ı mağribe bir kanlı inkılab!

    MEHMET MUHSİN
     
  9. wien06

    wien06 V.I.P V.I.P

    Katılım:
    30 Ağustos 2007
    Mesajlar:
    6.117
    Beğenileri:
    148
    Ödül Puanları:
    4.480
    Meslek:
    Serbest
    Yer:
    Viyana
    Banka:
    292 ÇTL
    İstiklal Marşındaki "KORKMA!" Nereden Geliyor

    Tarihçi yazar Yavuz Bahadıroğlu, Mehmet Akif Ersoy’un İstiklal Marşı’nı yazarken başlangıç kelimesi olan “Korkma!” ifadesini nereden aldiğını yazdı

    Tarihçi yazar Yavuz Bahadıroğlu, Mehmet Akif Ersoy’un İstiklal Marşı’nı yazarken başlangıç kelimesi olan “Korkma!” ifadesini Hz. Muhammed’in (s.a.v) hicret esnasında Sevr mağarasında Hz. Ebu Bekir’e söylediği “Korkma ey Ebu Bekir, Allah bizimledir!” sözünden ilham alarak yazdığını söyledi.

    Tarihçi yazar Yavuz Bahadıroğlu, aylık olarak yayınlanan genel kültür dergisi Moral Dünyası’nda yayınlanan yazısında İstiklal Marşı’nın yazılış sürecini kaleme aldı. Bahadıroğlu, yarışmaya katılan ve finale kalan diğer altı şiirden örnekler verdiği yazısında İstiklal Marşı’nın ifade kudreti ve etkileyici yönünün daha derinden kendini öne çıkardığını belirtti.

    Yazısında devrin ünlü şairlerinin niçin yarışmaya katılmadığı sorusuna da cevap veren Bahadıroğlu, İstiklal Marşı’nın yazılış sürecini ise şöyle anlattı: “Mehmet Akif, Taceddin Dergâhı’na (Ankara’da) kapanıp İstiklal Marşı’mızın ilk mısrasının ilk kelimesini “besmele” eşliğinde döşedi: “Korkma!”

    Bu kelime, Peygamber-i Âlişan Efendimiz’in Mekke’den Medine’ye hicreti sırasında sığındığı Sevr Mağarası’nda, muhteşem yol arkadaşı Hz. Ebubekir’in endişelenmesi üzerine söylediği teselli cümlesinin ilk kelimesinden alınmıştı:
    “Korkma ey Ebu Bekir, Allah bizimledir!”

    Yüreğini ilhamının kaynağına kilitledikten sonra, Akif, marşın gerisini hızla getirdi:

    Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak,
    Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak;
    O benim milletimin yıldızıdır parlayacak,
    O benimdir, o benim milletimindir ancak


    [​IMG]
     
  10. zemheri

    zemheri Usta

    Katılım:
    23 Ekim 2008
    Mesajlar:
    742
    Beğenileri:
    11
    Ödül Puanları:
    630
    Meslek:
    öğrenci
    Banka:
    6 ÇTL
    teşekkürler hocam günümüz kutlu olsun..
     

Sayfayı Paylaş