1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Kaçamak Yaşıyoruz Hayatı

Konusu 'Okunası Yazılar' forumundadır ve ÇağanCan tarafından 27 Nisan 2014 başlatılmıştır.

  1. ÇağanCan

    ÇağanCan Aktif

    Katılım:
    2 Kasım 2012
    Mesajlar:
    334
    Beğenileri:
    88
    Ödül Puanları:
    830
    Cinsiyet:
    Bay
    Meslek:
    Turizm
    Yer:
    Ankara-Antalya
    Banka:
    33 ÇTL
    Kaçamak yaşıyoruz.
    Her şeyden,
    bazen kendimizden bile kaçıyoruz.
    Duygularımızı paylaşmak nedense zor geliyor bize.
    Kendimiz bile yaşayamıyoruz ki...
    Hep içimize atıyoruz sevgileri,hüzünleri,mutlulukları.
    Bağırıp çağırıp hani derler ya
    ''bardaktan boşanırcasına yağan yağmur gibi''
    ağlayamıyoruz bile.
    Utanıyoruz...
    Kızgınlıklarımızı hep içimize atıyoruz.
    Aslında kendimize kızıyoruz.
    Karşımızdakinin hiç suçu yok ''sadece o O'nun düşüncesi''
    diyemiyoruz.
    Gördüğümüz her iyilik ve kötülüğün bizden kaynaklandığını
    anlayamıyoruz.
    Volkanlar patlıyor içimizde söndüremiyor gözyaşlarımızı içimize
    akıtıyoruz.
    Görmüyoruz...
    kör değiliz sadece bakıyoruz.
    Çevremizdekileri sadece hareket eden
    birer obje olarak değerlendiriyoruz.
    Doğan güneşin sıcaklığını, rüzgarın getirdiği okşamayı,
    kuş sesindeki canlılığı ve hayatı hep kaçırıyoruz.
    Ruhumuzu bi yerlerde bıraktık, bulamıyoruz...
    Çok hızlı gidiyor,dinlenemiyoruz.
    Herkes ama herkes, herşey üstümüze üstümüze geliyor...
    Korkup kaçıyoruz.
    Sevemiyoruz...
    Sevgilerimizin bile sebebi çıkar ilişkisine dayalı. Hep bir şeyler
    bekliyoruz karşımızdakinden .
    Peki... Ne veriyoruz..?
    Arkadaşlığı bile beceremiyoruz.
    Bazen bir merhaba demek bile zor geliyor.
    ''O bana dün selam vermemişti ben neden vereyim'' bile diyebiliyoruz.
    Aslında kendimizle inatlaşıyoruz.
    Egomuz daima üstün geliyor. Sebebini bilmiyoruz.
    Düşünmüyoruz. Geleceğimizi, geçmişimizi içinde bulunduğumuz anı bile düşünmüyoruz.
    Hep gel geç ilişkilerde gözümüz.
    Hep başkası olmakta...
    Kendi benliğimizi kaybettik.
    Tanımıyoruz içimizdeki beni.
    Ne istediğimizi ne beklediğimizi bile bilmiyoruz.
    Kendimizden bile kaçıyoruz.
    Yüzleşemiyoruz kendimizle...
    Eleştiride dozu kaçırmaktan korkmuyoruz ama kendimize yöneltilen
    eleştirileri saldırı olarak algılıyoruz. Hayatın tüm yanlışları hep bizim
    dışımızda...
    Bir tebessümü bile çok görüyoruz karşımızdakine.
    Bilmiyoruz,
    aslında o çok gördüğümüz tebessümün kendimize verdiğimiz en değerli hazine olduğunu...
    Hayatta her şey size bağlı.
    Sen istersen dünya daha güzel.
    Sensin tüm güzellikleri yansıtan.
    Diğer olan biten her şey sadece araç.
    Yani sen varsan her şey var.
    Kendini tanımaktan geçiyor her şey.
    Bir tebessümle başlıyor güzellikler.
    Sabah yataktan kalktığında aynada kendine tebessüm et ve
    Günaydın dileklerini ilet kendine...
    Gözlerini kapat hayatın seslerini dinle.
    Yeni bir gün,her yeni gün seninle birlikte var.
    Ruhun bir yerlerde seni bekliyor.
    Bul Onu.
    Hisset tüm hissettiklerini.
    Bak nasıl değişecek hayat...
     
    KıRMıZı bunu beğendi.

Sayfayı Paylaş