1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Kal Deseydİnn.....

Konusu 'Aşk' forumundadır ve cırcırböcee tarafından 5 Ağustos 2006 başlatılmıştır.

  1. cırcırböcee

    cırcırböcee V.I.P V.I.P

    Katılım:
    13 Haziran 2006
    Mesajlar:
    3.525
    Beğenileri:
    66
    Ödül Puanları:
    2.880
    Banka:
    335 ÇTL
    kal" deseydin kalırdım, demedin oysa...
    kuru bir "bitmesin" den başka hiçbir şey demedin.
    öyle kuru, öyle soğuk, öyle uzaktı ki ondaki anlam! bu kadar kolay mıydı her şey?
    bu kadar yakın mıydık uçuruma?
    savunmayacak mıydık sevgimizi?
    "kal" diye haykırmayacak mıydın ardımdan?
    düşündüğüm bu değildi...
    hayal ettiklerim, beklediklerim başkaydı senden...
    mücadele beklemiştim oysa, yelkensiz olan gemimizi kıyıya ulaştırırız sanmıştım...
    oysa onu denizin ortasında savunmasız bırakmama göz yumdun...
    bu kadar yıpratıcı olamazsın...
    oysa bir anlam olmalıydı yaşadıklarımızda!
    paylaşılan duyguların bir anlamı olmalıydı.
    yüreğimdeki martıların bir anlamı olmalıydı.
    beynimizdeki melodilerin, aramızdaki çekimin, geçen akşam ki sohbetin bir anlamı olmalıydı.
    duygularımızın bir anlamı olmalıydı.

    yüreğimdeki tüm martıları uçurdun şimdi...
    hangi yöne gittiler bilmiyorum, geri dönerler mi bilmiyorum.
    dünya boşaldı mı ne!
    neden bu kadar sessizleşti birden yaşam?
    neden artık parlamıyor yakamozlar?
    neden artık gözlerimde rüzgar esmiyor?
    her şey seninle mi kaldı yoksa...

    mantığım, mantığımı bana bırak lütfen, ona ihtiyacım var.
    bazı şeyleri anlamak için ona ihtiyacım var!
    evet!
    ben istedim ayrılığı, çıkmaz yollara yönelen bendim, kucağında bir ışığın noktayla karşına çıkan bendim...
    kahretsin!
    bunu neden yaptığımı bilmiyorum ve senin buna nasıl göz yumduğunu...
    tıpkı, balkondaki akasyaları sularken, fazla sudan dolayı sararacaklarını bilmediğim gibi...
    su onun için hayat olmadı oysa...
    ve...
    sen de benim tutunacak dalım!

    bazı şeyler vardı aramızda biliyorsun, olmaması gereken ama daima varolan.
    farklı uçlardaydık seninle, farklı mevsimleri seviyorduk farklı zamanlarda...
    sen büyük fırtınalara vardın, bende lodostan bile ürküyordum.
    oysa başardığımız şeyler vardı her şeye rağmen, daha doğrusu öyle sanıyordum...
    binlerce yıldız arasında, ayın güzelliğini gösterebilmekti tek amacım...
    yıldızları söndürmekti...
    sorunları yok etmekti...
    "bitti" deyişim öylesine bir şeydi, öylesine sıradan, şakacıktan...
    "hayır" demeliydin!
    hatta kıyametler koparmalıydın yüreğimde, hendekler açmalıydın yoluma gidemeyeyim diye.
    sahip çıkmalıydın gözlerimdeki aya sevgimiz diye...
    beni yolumdan alıkoymalıydın...
    "kal" demeliydin...
    defalarca "kal" demeliydin...
    oysa demedin...
    belki de senin çiçeklerin çoktan solmuştu ve ben akasyaları kışın yaşatmaya çalışmakla hata etmişim...
    belki böylesi daha iyi oldu...
    "kal" deseydin kalırdım...
    hem de seve seve kalırdım.
    martılarla kalırdım, yakamozlarla kalırdım.
    demedin oysa!
    bilir misin kaç çığlık olup yıkıldı yüreğim giderken...
    bilir misin nasıl bir cana hasretti yüreğim, yolumdan döndürecek...
    bilir misin nasıl zor oldu ardıma bakmadan çekip gitmek...
    "kal" deseydin kalacaktım...
    demedin oysa!...
     
  2. kelebek

    kelebek -ütopik- V.I.P

    Katılım:
    9 Haziran 2006
    Mesajlar:
    8.680
    Beğenileri:
    132
    Ödül Puanları:
    4.730
    Banka:
    573 ÇTL
    bazı şeyler vardı aramızda biliyorsun, olmaması gereken ama daima varolan.
    farklı uçlardaydık seninle, farklı mevsimleri seviyorduk farklı zamanlarda...
    sen büyük fırtınalara vardın, bende lodostan bile ürküyordum.
    oysa başardığımız şeyler vardı her şeye rağmen, daha doğrusu öyle sanıyordum...
    binlerce yıldız arasında, ayın güzelliğini gösterebilmekti tek amacım...
    yıldızları söndürmekti...
    sorunları yok etmekti...
    "bitti" deyişim öylesine bir şeydi, öylesine sıradan, şakacıktan...
    "hayır" demeliydin!
    hatta kıyametler koparmalıydın yüreğimde, hendekler açmalıydın yoluma gidemeyeyim diye.
    sahip çıkmalıydın gözlerimdeki aya sevgimiz diye...
    beni yolumdan alıkoymalıydın...
    "kal" demeliydin...
    defalarca "kal" demeliydin...
    oysa demedin...
    belki de senin çiçeklerin çoktan solmuştu ve ben akasyaları kışın yaşatmaya çalışmakla hata etmişim...
    belki böylesi daha iyi oldu...
    "kal" deseydin kalırdım...
    hem de seve seve kalırdım.
    martılarla kalırdım, yakamozlarla kalırdım.
    demedin oysa!
    bilir misin kaç çığlık olup yıkıldı yüreğim giderken...
    bilir misin nasıl bir cana hasretti yüreğim, yolumdan döndürecek...
    bilir misin nasıl zor oldu ardıma bakmadan çekip gitmek...
    "kal" deseydin kalacaktım...
    demedin oysa!...

    KAL DESEYDİN KALIRDIM :(
     

Sayfayı Paylaş