1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Kal eyledim, sessizliğinin içinde eridim!

Konusu 'Mustafa CİLASUN' forumundadır ve MustafaCİLASUN tarafından 31 Ağustos 2011 başlatılmıştır.

  1. MustafaCİLASUN

    MustafaCİLASUN Twitter:@mustafacilasun Özel üye

    Katılım:
    20 Temmuz 2011
    Mesajlar:
    2.164
    Beğenileri:
    729
    Ödül Puanları:
    3.830
    Cinsiyet:
    Bay
    Meslek:
    Kamuda yönetici- http//www.facebook.com/mcilasun
    Yer:
    Kayseri
    Banka:
    0 ÇTL
    Söz vermiştim
    Gitmeliydim, ihmal ettiğim kadar sevinmeliydim
    Mahcubiyetimi aşikar eylemeliydim, içimin titrediğini belirtmeliydim
    Ne kadar korkum varsa, artık terk etmeliydim, haşyet zekedene meyletmeliydim


    Yıllar geçmişti
    Ayrılık rüzgarları hiç söylemeden birden esmişti
    Keder yüreğimde sökün etti, gözyaşlarım hiç dinmedi, fakat yetmedi
    Özlemin, firkatin, sevginin, vefanın, şefkatin mürebbisi olan can ne kadar sessizdi


    Arefe günüydü
    Herkezin bir telaşı vardı, kaygılar nasıl bırakmazdı
    Bayramlık bekleyen çocuklar sanki birer meraktı,hiç sabırları kalmadı
    Hane kalkı temizlik konusunda cefakardı, soluk soluğa kalacak kadar çabadaydı


    Neydi bunun farkı
    Aşk ve ölüm hangi kalp için vuslattı, ruh niye vardı
    Dünya ve nimetlerine bu kadar düşkünlük niçin gönüllerin terini aldı
    Düşünmek enson tercih edilen bir fırsattı, akıl danelik neden bu kadar etraftaydı


    Bayram namazı
    Nasıl bir heyecan ve de huşu, farzı ayın olan emirler içimizde bir sızı
    Ne kadar ihmal edersek, nasıl ki tevbe kapısı açıktır diye söz söylesek neden acı
    Kalp ferasetin mevkii, ruh aidiyetin dirliği, her lahza haberdar eden, müthiş sancı


    Kabristana gittik
    Her yer yemyeliş, sanki cennet misali ne kadar berak ve sakin
    Kuşlar bayaram ediyor, sesleseriyle sevinçlerimize iştirah eyliyor, şen ve şakrak
    Nazar ettiğim her mezarlar, ne kadar mahzun ve suskun, lal olan hal ile bakıyorlar


    İçimde derin bir sısı başlıyor
    Çocuklar gözlerime bakıyor, zevcem boynunu bükmüş okuyor
    Oğullarım, ayrık otlarını temizliyor, torunlarım sessizce şaşkınlık yaşıyor
    Sukut etmek bana kalıyor, tilafet edilen ayetler dikkatimi çekiyor ve alıp götürüyor


    Bir burukluk var içimde
    Her ne kadar hakkıyla şehretmeye malik olarak aşikar etmesemde
    Nefesin rikkati azalıyor, kalbin inşiraha muhtaçlığı önüme çıkıyor,söylemesemde
    Ölüm içimde yaşayan engin bir nida, nefsim anlamasa, aklım tutukluk yaşasa da



    Mustafa CİLASUN
     

Sayfayı Paylaş