1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Kanayan KALP!!!!!!

Konusu 'Okunası Yazılar' forumundadır ve KıRMıZı tarafından 17 Mart 2008 başlatılmıştır.

  1. KıRMıZı
    Aşık

    KıRMıZı TeK BaşıNa CUMHURİYET V.I.P

    Katılım:
    22 Şubat 2008
    Mesajlar:
    27.183
    Beğenileri:
    4.780
    Ödül Puanları:
    11.580
    Cinsiyet:
    Bayan
    Meslek:
    Karmaşıkkk
    Yer:
    TÜRKİYE
    Banka:
    377 ÇTL
    Delikanli alaca karanlikta yürürken, yumusak bir seye çarptigini fark etti. Egildi bakti. Aman
    Allah´im!...
    Ayaklarinin arasinda, yuvasindan ustalikla sökülmüs bir kalp duruyordu. Tipki resimlerdeki gibi diri
    ve kanliydi. Onu büyülenmisçesine avuçlarina aldiginda, dehsetinden çildiracak oldu. Kalp tip tip
    atiyordu. Ve sicacikti. Delikanli, sanki ellerine yapisip bir baska uzvu haline geliveren kalpten
    kurtulmak istiyor, fakat ne oldugunu bilmedigi, kestiremedigi duygular tarafindan engelleniyordu.
    Bir müddet sonra sakinlestiginde, onun sahibini bulmak için en yakindaki evin kapisini çaldi ve
    zincir araligindan bakan genç kiza:
    - Bu kalp sizin mi? diye sordu. Biraz önce buldum onu. Kiz, mahcup bir ifadeyle;
    - Ben kalbimi, üç ay önce rastladigim bir vefasiza kaptirdim, dedi. Yandaki eve sorun, onlarin
    olabilir.
    Kizin gösterdigi ev, göz kamastirici bir villaydi. Kapiyi açan hizmetkarlar, onu üst kata çikartarak
    evin beyine götürdüler. Delikanli, yumusacik halilarin üzerine damlayan kanlari ayagiyla örtmeye
    çalisirken:
    - Bu kalp sizin mi acaba? diye sordu. Hala atiyor da...
    Beyefendi, isil isil parildayan kristal kadehinden höpürtülü bir yudum çekerek:
    - Ben kalbimi dünyaya sattim, canikom, diye siritti. Komsu evde bir meczup var, o bilir sahibini.
    Delikanli, hizla sogumaya baslayan ve atislari gittikçe yavaslayan kalbi bitisik kulübedeki ihtiyara
    kosturarak:
    - Bu sizin mi? diye sordu. Çabuk olun, neredeyse duracak.
    Yasli adam, okumakta oldugu kuran´i yavasça kapatirken:
    - Ben kalbimi, her seyimle Allah´a verdim evlad, diye gülümsedi. Elindekinin sahibini, neden gidip
    anne ve babana sormuyorsun?
    - Her ikisi de yaslanip bunadi, diye üfüldendi genç. Bir bebek gibi alaka görmek istediklerinden, üç
    gün önce kavga edip onlari terk etmistim.
    Ihtiyar adam, büyük bir üzüntüyle:
    - Terk ettin ha..! diye mirildandi. Terk ettin demek.
    Delikanli, söylenenlere karsi kayitsiz görünüyordu. Oysa ki yasli adam, bekledigi cevabi çoktan
    almisti. Delikanliya dogru emin adimlarla ilerledi ve iki eliyle kavradigi gömlegini bir hamlede
    yirtarak açiverdi. Delikanlinin sol gögsünde, avuçlarinda tuttugu kalp büyüklügünde kanli bir bosluk vardı......

     
  2. incikk

    incikk Uzman

    Katılım:
    9 Ocak 2008
    Mesajlar:
    1.230
    Beğenileri:
    14
    Ödül Puanları:
    1.130
    Meslek:
    öğrenci
    Yer:
    En GüzeL HayaLLerdeN..!
    Banka:
    1 ÇTL
    çok güzel bir paylaşım emeğine sağlık..
     

Sayfayı Paylaş