1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

kavuşmanın alfabesi

Konusu 'Aşk' forumundadır ve Hazangülü tarafından 12 Eylül 2006 başlatılmıştır.

  1. Hazangülü

    Hazangülü Forum Onuru

    Katılım:
    7 Haziran 2006
    Mesajlar:
    9.885
    Beğenileri:
    117
    Ödül Puanları:
    4.480
    Banka:
    976 ÇTL
    kavuşmanın alfabesi Öylesine bir gündü, yeni değil de sanki gecmiş günlerden biriydi, öyle gibiydi...
    Kaç gece beklemiştim seni.
    Kaç gece koynuma hasretini alıp uyumuştum.
    Kaç gece yanlızlık sancısıyla kıvranıp durmuştum.
    Öyle acımasızdı ki geceler, gökteki yıldızlar yüreğime atılan birer taş gibi gelmişti bana.
    Yine de her şeye değerdi bekleyişim.
    Bütün yollar sana çıkıyordu; ama, ben asıl senin yolunun benimkiyle kesişmesini bekliyordum.
    Aylar geçmişti hep vardın; ama, bir tek o an yanımdaydın.
    Biraz yabancıydın bana, biraz da tanıdık.Şaşkındık, şaşkınlığımız çok fazla yansıyordu yüzümüze. Göz göze gelmek hiç bu kadar zor olmamıştı. Bir bakıştan bin anlam çıkarmak buna denirdi işte.Yüzümüzde birbirimize ait izler arıyorduk bakarken.
    Ne çok duymuştum sesini; ama, sanki sen ilk kez konuşuyordun. İlk kez söylediğin cümleler sahibiyle bütünleşiyordu.
    Düştükçe gülüşün yüzüne,sessiz olan her şey konuşmuştu içimde.Yine de sözler bir türlü çıkmıyordu ağzımdan.Oysa boynuna sarılıp"Sen aylardır beklenen,sen yıllardır özlenensin"demek istiyordum.Hava serin değildi;ama, ben titriyordum.
    Kelimeler hiç bu kadar zor olmamıştı bana.Ne zaman bir şey söylemeye kalksam, her seferinde bir şey oluyordu,sözcükler ağzımda donuyordu.
    Sıcaktın, dokunmasan da yansıtıyordun.Biraz önce titreyen ben artık terliyordum.Aşktı bu biliyordum;ama, bunu kendime bile itiraf edemiyordum.
    Farkında değildin belki,belki ben belli etmiyordum ama yıllardır koruduğum, yıllardır kimseye açmadığım topraklarımı çoktan teslim almıştın bile.Sınırlarımdan içeri girmiştin bir kere. Yüreğimin engizli,en kuytu köşelerinde sen vardın artık.
    İtirazsızdıbelli ki mutluydum. Belli ki beni şaşırtan mutluluğun ta kendisiydi.Harfleri tükenmez bir kavuşmanın alfabesindeydim.Ve ben okumayı sanki yeniden öğreniyordum.
    Şimdi bu sevdayı bana yaşattığın için kendimi şanslı hissediyorum."Ya sen olmasaydın" diye düşünmüyorum;çünkü,sen varsın.Çünkü sen içimdesin.Çünkü sen benim hayat kaynağımsın.
    Biliyor musun,çölde bulabildiğim bir avuç su olsan, bitmeyesin diye içmem seni.Nerede olursan ol benimle kal.Ben, bu yürek attığı sürece seninleyim.

    SENİ SEVİYORUM
     

Sayfayı Paylaş