1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Kimi Daha Çok Önemsiyoruz?

Konusu 'Okunası Yazılar' forumundadır ve Safir tarafından 13 Şubat 2009 başlatılmıştır.

  1. Safir
    No Mood

    Safir Özel Üye Özel üye

    Katılım:
    4 Mayıs 2008
    Mesajlar:
    4.205
    Beğenileri:
    264
    Ödül Puanları:
    3.730
    Banka:
    151 ÇTL
    Neden bir yabancıya kıyasla daha özensiz davranırız en değerli varlıklarımıza.
    Kimi daha çok önemsiyoruz.
    Şimdi kendimizle yüzleşme vaktidir.

    “Ömürden gidiyor” der kimileri, güneşin batışı ile biten gün için.
    Ne kadar da yerinde bir söz
    Ömrümüzden ömür gidiyor, takvimden kopardığımız her yaprakla
    Neler yaşadık kim bilir bu güne dek.

    Çocuktuk
    ilk okul öğretmenizi unutmadık,
    Kırdığımız vazonun ardından kalbimizin nasıl çarptığını da.
    Dizimizi kanatan kaldırımlar, yüreğimizi kıpırdatan ilk aşk
    Karne heyecanı, babamızın kucağında duyduğumuz güven duygusu.
    Annemizin bir yeri acıdığında içimizdeki yürek sızısı,
    Komşunun kızı belki de oğluydu en iyi arkadaşımız
    Harçlıklarımız, çikolatalı dondurma ve lunapark…


    Büyüdük
    Okula giderken daha bir dikkatli baktık aynaya
    Daha bir özen gösterdik saç şeklimize
    Değişti bizi mutlu eden şeyler
    Tıpkı bizim gibi büyüdü isteklerimizde
    Bir çikolatalı dondurma doldurmadı içimizdeki boşluğu
    Anne babamızın aldıklarını giymez olduk
    Ve avutmadı babamızın saçımızı okşaması
    Kırılan ya da yitirilen bir şey için çarpmadı kalbimiz korkuyla
    Mutlaka bir bahane bulduk yaptığımız hatalara,
    ya da bir yalanın ardına sığındık, kendimizi savunmak adına
    Kendi doğrularımız oldu,
    Karışılmasından hoşlanmadık arkadaş seçimimize
    Ve yalnız kalmak istedik odalarımızda
    Çatıştı fikirlerimiz ebeveynlerimizle


    Evet büyüyorduk
    Beğenmez olduk kimseleri
    Eleştirdik, eleştirilmeye ise tahammül edemedik.
    “Herkes fikrini kendine saklasın” oldu anlayışımız
    Mutluluk için yetmedi
    Ailemiz ile sağlıklı ve huzurlu bir yaşam sürmek
    Kolay harcar olduk, hem parayı, hem dostları.
    Hayattan hep daha çok şey bekledik.
    Emek vermeden bizim olsun istedik her şey
    Kim bilir bu güne dek kimleri kazandık kimleri kaybettik.


    Bundan sonrası için fikri olan var mı?
    Biliyor muyuz ne zaman toprağa karışacağımızı,
    Ne zaman son görüşümüz olduğunu, gözlerinde hayat bulduğumuz insanı
    Acaba son muydu geçen gün kardeşime sarılıp ona, onu çok sevdiğimi söyleşim
    Yoksa bir sonraki bayramda babam olamayacak mıydı yanımızda
    O hafta kendimi kaybedip sinirle ağzımdan çıkan o kelime nasılda üzmüştü eşimi.

    Telafisi var mıydı pişmanlık duyulan geçmişin
    Bir daha annem diyememek ve onun yokluğu fikri bile ne kadar da acıtıyordu insanı.


    Geçen her dakika aleyhimize işliyor
    Ve bize ne olursa olsun hayat devam ediyor.

    O çok sevdiğimiz anne babamız, eşimiz, arkadaşımız bizden sonra
    Yine nefes alıyor, yemek yiyor, gülüyor, ve gelecekten bir şeyler umut ediyor.
    En yakınımızı kaybediyor ama ona da alışıyoruz.
    Ah şu alışkanlıklar, alışmakla bitmiyor
    En sevdiğimiz arkadaşımıza alışıyor sonra onu uzaklara göndererek unutmaya alışıyoruz, Kolaylıklara alışıyor her şey mücadelesiz bizim olsun istiyoruz.

    Aşkı zamanla alışkanlığa çeviriyor, sonra da aşkı nasıl tükettiğimiz fikrinin içinden çıkamıyoruz.

    Rahatlığa alışıyor zora gelemiyoruz.

    İlgiye alışıyor, bulamayınca depresyona giriyoruz.

    Alıştıkça alışıyoruz.

    Kimi vakit çekemiyoruz kimseleri, kendi yaşam mücadelemizi verirken
    Sizce de ihmal etmiyor muyuz bir şeyleri

    Bizi yetiştirmek için onca emek harcayan ve tek dileği mutlu olmamız olan melek annemizin boynuna sarılıp ona nedensiz bir çiçek götürmeyi,

    Tüm gününü dışarıda belki de zor şartlarda çalışarak , ailesinin geçimi ve istekleri için didinen o koca yürekli adamın babamızın, elini öperek bu güne dek bizi kimselere muhtaç etmediği için teşekkürümüzü dile getirmeyi.

    Hasta dedemizi ziyarete ne sıklık da gittiğimizi düşündünüz mü

    Ya eşimizi

    Onu ihmal etmiyor muyuz

    Tüm ömrünü yanımızda geçirmek için kendini bize adayan, yaşam yolculuğumuzdaki yol arkadaşımız, her koşulda bize destek olmaktan vazgeçmeyen ve yanında kendimiz olabildiğimiz o insanı hayatını bizimle paylaştığı için en iyi seçimi yaptığı fikri ile her sabah uyandırabiliyor muyuz.

    Asansörde karşılaştığımız insanlara, İş arkadaşlarımız, esnafımız ya da komşularımıza her koşula bir merhaba diyebiliyor muyuz.

    Yeni tanıştığımız bir insana kullandığımız itina ile seçilen kelimeler, en sevdiklerimiz ile konuşurken nerelere giderler. Neden bir yabancıya kıyasla daha özensiz davranırız en değerli varlıklarımıza.

    Kimi daha çok önemsiyoruz.
    Şimdi kendimizle yüzleşme vaktidir.


    Alıntı
     
  2. TeBeSSüm

    TeBeSSüm Pamuk Prenses ツ Özel üye

    Katılım:
    19 Eylül 2006
    Mesajlar:
    2.233
    Beğenileri:
    1.239
    Ödül Puanları:
    4.830
    Cinsiyet:
    Bayan
    Banka:
    845 ÇTL
    Okurken gözlerim doldu teşekkürler Safir harika bir yazıydı
     
  3. Sevgi.2

    Sevgi.2 Aktif

    Katılım:
    26 Mayıs 2008
    Mesajlar:
    376
    Beğenileri:
    19
    Ödül Puanları:
    630
    Yer:
    Ülkemin her karışı
    Banka:
    3 ÇTL
    Çünkü...
    Annemiz her zaman annemizdir,
    bağırsak da üzsek de.
    Kardeşimiz mi?
    O bizim kardeşimiz zaten.
    Eve gelen komşunun çocuğu her an gidebilir
    Üzmemeli komşunun çocuğunu değil mi?
    Babamız,adı üstünde baba.
    mecbur çalışıp kazanmaya,bize bakmaya.
    Eşimiz,hayat arkadaşımız
    Görevleri var onun da
    Yapacak tabi ki, kalacaksa bu yuvada.
    Çocuklarımız,yavrularımız
    Allah'ın vergileri,kuzucuklarımız ama
    Çok yoruyorlar istekleri ile.
    Komşunun çocukları
    Ne kadar da hanım hanımcık gezmede.
    Hepsi bizim,hepsi şu an elimizde
    Kimbilir ne zamana kadar diye sormayız hiç kendimize
    Belki yarın,
    belki yarından da yakın bir vakitte
    sorulunca
    "nasıl bilirdiniz" diye
    "beni bırakmayacak diye bilirdim" deriz belki de
    Unuturuz herşeyin bir sonunun olduğunu
    saklarız sevgimizi
    Bizim olmayanlara gizlice,cimrice
    Çünkü onlar bizimdir ve
    hak etmezler sevgimizi görmeyi ölmedikçe,yitmedikçe,gitmedikçe
     

Sayfayı Paylaş