1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Kırdım Kollarımı Biz Yerinden..

Konusu 'Aşk' forumundadır ve ~meLek~ tarafından 21 Ağustos 2013 başlatılmıştır.

  1. ~meLek~
    Cadı

    ~meLek~ GalataSaray'ım

    Katılım:
    15 Temmuz 2013
    Mesajlar:
    3.052
    Beğenileri:
    188
    Ödül Puanları:
    3.330
    Cinsiyet:
    Bayan
    Meslek:
    Öğrenci (:
    Yer:
    Napcan geLcenmi ki?
    Banka:
    109 ÇTL
    _________________ ey, varamadığım yerler
    uyuyamadığım geceler
    ve uykulu günlerim …
    soğuk duvarıma yaslayıp yüzünü
    sırtımı dayadığım yastık
    ve sigaramı bölüştüğüm
    solgun lambadaki
    ölgün gölgem
    ben geldim …
    ben
    geldim ….
    _____ hiç kimsem ___
    ____ ^^


    yağmurun
    hüzünlü bir keman taklidiydi gecede
    ve karanlığı içerimde
    bense dışında senin
    dinledim
    dinlettiğin sessizliği
    ve anladım,
    artık son bir kez sarılmak için bile
    çok geçti …

    damlaların
    yorgun kalp atışlarımı taklidiydi dışarısı
    bütün içerilerimse
    yalnızca
    sen _
    işittim
    sunduğun dilsizliği,
    ve seyrettim
    suda kurumuş çiçeği
    çiçekte kuruyan suyu
    gördüm
    ve tanıdım kendimi
    sonrada az daha izleyip bizi
    aldım cümlesini kabahatlerin
    dedim ki,
    “hasatın vaktidir elemi”
    ve dedim ki,
    “dikeni de çiçeğimindi”
    sonrada tuttum
    kırdım kollarımı “biz” yerinden
    kırdım
    ve anladım,
    artık son bir kez sarılmak için bile
    çok
    geçti …

    rüzgarın en merhametsiz üşütmesiydi sokaklarda
    ve gecenin en özlemli parıldayan ateş böceği
    sigaram
    dudaklarımda ilk satırı başlatıyordu efkardan
    “bir şey daha olsa” dedim
    “bir şey daha olsa
    hani ceketimin üzerine çekip sarılmaya
    belki bu kadar üşümezdim…”
    olan tek şeyse yağmur
    ki özlemesi geçmeyen geçmişime
    damla damla dökülüp, bu günüme süzülüyordu
    sustum ilkin dediklerimi
    sonrada sustuklarıma incindim
    ve incinmişliğime sarınırken
    gökteki bulutların yeryüzündeki kardeşi gibiydim
    usulca çektim gözlerimin kıyısından son bakışlarını
    ve ısıttım soğuğunu ciğerlerimde
    sonrada onları yağmur yapıp
    birazcık daha “sen” yağdım
    birazcık daha “sen”
    ince ince _____
    içimde bir “söz”
    soluyordu
    ve kalbim bir güne bakan
    gecenin siyah güneşinde
    öylece kuruyordu
    anladım
    aşkı dudaklarımda ateşe verecek kadar yetmeyen şey
    belki de benim nefesimdi
    ve anladım
    artık son bir kez sarılmak için bile
    çok
    geçti …

    zamanın
    yorgun kalp atışlarımı silmeye çalıştığı
    yalnızlıklardı
    bütün korumaya çalıştığımsa
    yalnızca
    sen ______
    ama duydum
    sessizliğini arkanı dönerken
    ve seyrettim
    uğurlamak için aceleni
    sesinde kurumuş şefkati
    gördüm
    ve tanıdım kendimi
    sonra birazcık daha izleyip ikimizi
    ağrıdım cümlesini kabahatlerin
    dedim ki,
    “solmuş uzaktaki aşkın minesi”
    ve dedim ki,
    “susmuş içinde şarkımızın sesi”
    sonrada tuttum
    kırdım kollarımı “biz” yerinden
    kırdım
    ve anladım,
    artık son bir kez sarılmak için bile
    çok
    geçti …
    ____ ^^


    Alıntı
     

Sayfayı Paylaş