1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Koçali Özipek - Sırrı Daha Çözemedim..

Konusu 'Şairlerden' forumundadır ve ...SAKLI CeNNeT__ tarafından 10 Ocak 2012 başlatılmıştır.

  1. ...SAKLI CeNNeT__

    ...SAKLI CeNNeT__ ♥ Pєяναηє Döηєя Aşk ♥

    Katılım:
    6 Temmuz 2011
    Mesajlar:
    16.250
    Beğenileri:
    81
    Ödül Puanları:
    4.980
    Yer:
    ♥ Bєη Hєp Sєηdєyim ♥
    Banka:
    110 ÇTL








    Sırrı Daha Çözemedim...

    Sırrı daha çözemedim,
    Anahtar sende biliyorsun
    Kayboluyorsun.
    Ardın sıra labirentlere
    Gebe yollar bırakıyorsun.

    Koşuyorum,
    Yetişemiyorum.
    tam bulmuş sanırken
    avuçlarımın arasından kayıyorsun
    bir kuyruklu yıldız misali
    zamanın dehlizlerinde
    kayboluyorsun.
    Sırrı daha çözemedim
    Anahtar sende biliyorsun
    Gelmiyorsun.
    Çöküyorum kaybolduğun yollara
    Ağlıyorum
    Sonra
    Sonra
    Tam yitirmiş sanırken seni
    Çıkıyorsun ansızın simli aynalardan
    Gel diyorsun
    Hadi gel diyorsun
    Tut ellerimden.
    Sırrı çözmen lazım
    Anahtarı bulman lazım diyorsun
    Uzanıyorsun bir çocuk masumiyetiyle
    Gözlerimden öpüyorsun.
    Boynuna takılı kalıyor ıslak gözlerim
    Yedi anahtar görüyorum
    Yedisi de yaşam ateşinden
    Boynuna takılı olan.
    Sır çözülmeli
    Anahtar bulunmalı
    Diyorum
    Ve
    Ellerimi uzatıyorum yaşam çemberine.
    Tam alacakken anahtarları
    Düş uykulardan uyanıyorum,
    Bir karabasan acısıyla.
    Yoksun artık yanımda
    Anlıyorum,
    Anladıkça ağlıyorum.
    Ve
    Ağladıkça
    Anlıyorum.
    Akıttığım mavi damlacıklardan
    Mavi düş sarayları inşa ediyorum,
    Anahtarsız olan.
    Sırrı daha çözemedim,
    Anahtar sende biliyorsun.
    Gelmiyorsun.
    Yalnızlık ateşinde yanarken,
    Hermesin yedi katlı mabedinde
    Yedi katlı yaşam zırhını giyinmişken,
    Sırra ermeye çalışıyorum.
    Sonra sen çıkıp geliyorsun
    Yedi kapıdan geçerek
    Yaşam diyorsun,
    Sonra ölüm.
    Ayrılık gelir ardından diyorsun,
    Sevinci de unutma,
    Özlem
    Arzu
    Ve
    En son acı gelir
    Sır bunlarda gizli unutma
    Haydi bul diyorsun
    Ve yedi kapıyı aşarak kayboluyorsun.
    Sırrı daha çözemedim,
    Anahtar sende biliyorsun
    Konuşmuyorsun.
    Oturuyorum umutsuzluk kalesinde
    Yaşam ateşim sönüyor yüreğimin derinliklerinde.
    Sırra kavuşamayacağım
    Anahtarları bulamayacağım,
    Birde
    Mavi gülücüklü düş zamanları
    Kaybettim kadim anlarda.
    Yoruldum ardın sıra koşmaktan
    Hadi gel
    Bekletme beni bu saklambaç niye
    Diye haykırıyorum rüzgarsız mevsimlere.
    Ve
    Sen yine beliriyorsun düş zamanların
    Efsunlu sularından
    Ve başlıyorsun anlatmaya
    Bir denbej tınısını da sürükleyerek,
    Dört kelebeğin ateşe olan sevdasını.
    Dinliyorum,
    Anlıyorum.
    Anladıkça,
    Ağlıyorum.
    Ve ağladıkça
    Anlıyorum..
    Sırrı çözdüm,
    Anahtar bende
    Diyorum
    Çirokwanların sabrıyla
    Sinbat rüzgarlarına…
    Ve
    Yaşam dallarına bıraktığın
    Ateş topu olan yedi anahtarı topluyorum.
    Ve sır artık çözüldü
    Ve anahtar da bulundu...




    Koçali Özipek
     

Sayfayı Paylaş