1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Leyla ile mecnun

Konusu 'Hikayeler / Efsaneler' forumundadır ve Hazangülü tarafından 16 Ağustos 2008 başlatılmıştır.

  1. Hazangülü

    Hazangülü Forum Onuru

    Katılım:
    7 Haziran 2006
    Mesajlar:
    9.885
    Beğenileri:
    117
    Ödül Puanları:
    4.480
    Banka:
    991 ÇTL
    Konusu bir Arap efsanesinden alınmıştır. "Beni Amir kabilesinden Kays ile Leyla daha okulda iken birbirlerini severler. Leyla' nın annesi bunu duyunca kızını okuldan alır. Sevgilisini göremez olan Kays çöllere düşer. Mecnun diye anılmaya başlar. Kays'ın babası, oğlunu bu durumdan kurtarmak için Leyla'yı isterse de Mecnun (deli, çılgın) oldu diye Leyla' yı vermezler. Leyla evden kaçarak, Mecnun' u çölde bulur. Halbuki o, çölde âhular, ceylanlar ve kuşlarla arkadaşlık etmektedir ve mecâzî aşktan ilâhî aşka yükselmiştir. Bu sebeple Leylâ' yı tanımaz. Babası Mecnûn' u iyileşmesi için Kâbe' ye götürür. Duâların kabul olduğu bu yerde Mecnûn, kendisindeki aşkını daha da arttırması için Allahü Tealâya duâ eder:

    "Ya Rab belâ-yı aşk ile kıl âşinâ beni
    Bir dem belâ-yı aşkdan etme cüdâ beni."
    Duâsı neticesi aşkı daha da çoğalır ve bütün vaktini çöllerde geçirmeye başlar. Diğer tarafta ise Leylâ da aşk ıstırabı içindedir.

    Bir zaman sonra âilesi, Leylâ' yı İbn-i Selâm isimli zengin ve îtibârlı birine verir. Ancak, Leylâ kendisini bir perinin sevdiğini ve eğer kendisine dokunursa ikisinin de mahvolacağını söyleyerek İbn-i Selâm' ı kendinden uzak tutmayı başarır.

    Mecnûn, çölde, Leylâ' nın evlendiğini arkadaşı Zeyd' den işitince çok üzülür. Leylâ' ya acı bir sitem mektubu gönderir. Leylâ da durumunu bir mektupla Mecnûn' a anlatır. Kendisini anlamadığından dolayı o da sitem eder.

    Bir müddet sonra Mecnûn' un âhı tutarak İbn-i Selâm ölür. Leylâ baba evine döner. Bir çok tereddütten sonra her şeyi göze alarak, Mecnûn' u çölde aramaya başlar. Fakat Mecnûn, dünyadan elini eteğini çekmiş ilâhî aşk yüzünden Leylâ'nın maddî varlığını unutmuştur. Leylâ, çölde Mecnûn' u bulduğu hâlde, Mecnûn onu tanımaz.

    "Derler ki.. Leyla ile Mecnun birbirlerinden ayrı düştükten sonra sonra Mecnun çöllere düşmüş Leyla'sını bulmak için aylarca çöllerde sersefil olmuş.

    Leyla'da onu bulmak için çöllere koyulmuş bırkaç ay sonra karşılaşmışlar, Leyla hemen koşmuş, sarılmış mecnununa..

    -Mecnun ben geldim, kavuştuk işte..

    Mecnun hiç tepki vermemiş sonra :

    -Sen kimsin ' demiş.

    Leyla şaşırmış.

    -Nasıl tanımazsın beni? Benim LEYLA, demiş.

    Mecnun bomboş gözlerle bakmış ona..

    -Peki sen Leyla isen, benim içimi yakan, ruhumu kavuran Leyla kim? "
    Leylâ onun erdiğini anlarsa da yine onsuz yaşayamaz. Hastalanıp yataklara düşer. Kısa zaman sonra da ölür. Mecnûn, Leylâ' nın ölüm haberini öğrenir. Gelip mezarını kucaklar, ağlayıp inler;"Ya Rab manâ cism ü cân gerekmez Cânânsuz cihân gerekmez."Der, kabri kucakla¤¤¤¤¤ ölür.

    Bir müddet sonra Mecnûn' un sâdık arkadaşı Zeyd rüyasında, Cennet bahçelerinde birbiriyle buluşmuş iki mesut sevgili görür. Bunlar kimdir? diye sorunca, derler ki:

    "Bunlar Mecnûn ile onun vefalı sevgilisi Leylâ' dır. Aşk yoluna girip temiz öldükleri, aşklarını dünya hevesleriyle kirletmedikleri için burada buluştular."



    Fuzûli' nin 1535' te yazdığı Leylâ ve Mecnûn adlı mesnevîsi



    Rabbim! Aşk belasıyla beni tanıştır
    Beni bir an bile olsa; aşk belasından ayırma!

    Dertlilerden yardımını uzak tutma.
    Yani beni daha çok belalara müptela eyle!

    Ben var oldukça, beladan, isteğimi uzaklaştırma!
    Ben belayı isterim, çünkü bela da beni ister.

    Sevgi belasıyla ağırbaşlılığımı gevşetme!
    Ta ki dostlar beni kınayıp vefasız demesinler!

    Gidip geldikçe, sevgilimin güzelliğini arttır,
    Sevgilimin derdine beni daha çok mübtela et.

    Ben nerede, mevki ve itibar kazanma nerede?
    Bana yoksulluk ve yokluk ulaşma kabiliyeti ver

    Senden ayrıyken, bedenimi öyle zayıf kıl ki,
    Bahar yeli beni sana kavuştursun.

    Fuzûlî' nin nasibi gibi beni gururlandırıp,
    Ey Rabbim, asla beni bana bağlı kılma!

    Sonunda yar, ağlayıp inlememize acıdı ve
    Bugün hüzünler evimize ayak bastı.

    Gözyaşı yağmurum, demek, öyle tesir etti ki,
    Gül bahçemizde taze bir gül dalı düşürdü.

    Ah ateşinin bizi yaktığı,
    Ayrılık gecesini aydınlatan meş' aleden bellidir.

    Eğer ağlayan gözümüzde uyku olsaydı,
    Bu kavuşma uyku halinde görülen bir rüya demek mümkün olurdu.

    Gördüğümüz bir hayal mi?
    Yoksa sevgilinin yanımıza geleceği aklımıza bile gelmezdi.

    Ey can ve gönül! Sevgili, misafirimiz oldu!
    Neyimiz varsa, misafirimizin ayaklarına dökelim.

    Ey Fuzûlî! Sevgilinin kasdı, canımızı almakmış.
    Gel.. Güzel uğruna can vermeyi kendimize bir borç bilelim.
     

Sayfayı Paylaş