1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz
Notu Gizle
Yaklaşık 6 ay içinde forumda köklü değişimlerin olacağı bir sürümle karşınızda olacağız. Sistemi test etmek için aşağıdaki adresi kullanabilirsiniz.

http://www.degisim-sanat.com/_xf2/
Notu Gizle
Merhaba Ziyaretçi.

"KIRMIZI" konulu resimler için anketimiz açıldı. İlgili konuya BURADAN ulaşabilirsiniz.

Sizi de ankete katılmaya davet ediyoruz...

Mine'nin Mutluluk Oyunu

Konusu 'Hikayeler / Efsaneler' forumundadır ve KıRMıZı tarafından 16 Eylül 2008 başlatılmıştır.

  1. KıRMıZı
    Aşık

    KıRMıZı TeK BaşıNa CUMHURİYET V.I.P Yarışma Birincisi

    Katılım:
    22 Şubat 2008
    Mesajlar:
    27.435
    Beğenileri:
    5.141
    Ödül Puanları:
    11.580
    Cinsiyet:
    Bayan
    Meslek:
    Karmaşıkkk
    Yer:
    TÜRKİYE
    Banka:
    1.455 ÇTL
    Mine; yaşama sevinci ile dolu, girdiği her ortama hemencecik uyum sağlayabilen, neşeli ve tatlı bir kızdı. Bu neşesi ve tatlı gülüşü ile çevresine pozitif enerji dağıtıyordu. Ayrıca güzelliği ile de herkesin dikkatini üzerine topluyordu.

    O gün bir masal kadar güzeldi. Evleri giriş kat olduğundan dolayı, evde canı çok sıkılmış ve parka gitmek istemişti Mine. Evden dışarı çıkıp başını
    gökyüzüne doğru kaldırdığında, masmavi gökyüzünde bembeyaz bulutların dans ettiğini gördü. Sonra bulutların dansını kıskanarak, annesinden öğrendiği tekerlemeleri söyleyip, kendince oyunlar oynamaya ve dans etmeye başladı. Mine bu mutluluk oyununu, kendini yalnız hissettiği zamanlarda hep oynuyordu.

    - Ah benim turnam
    Yeşil başlı turnam
    Otur desem oturur
    Kalk desem kalkar

    - Saksağan sek sek
    Kuyruğu tümsek
    Kuyruğuna binelim
    Bizim köye gidelim

    Güneşli bir günün keyfini doyasıya çıkartmak istiyordu. Az sonra arkadaşı Ebru’yu gördü, ona doğru koşarak yanına gitti.
    - Merhaba Ebru. Biliyor musun, ben annemden çok güzel tekerlemeler öğrendim. Canım sıkıldığı zamanlar bu tekerlemeleri söyleyip, kendi kendime mutluluk oyunu oynuyorum ve tüm sıkıntım geçiyor.
    Bu oyunu sana da öğretmemi ister misin?
    diye sordu.
    Ebru ise; sesindeki coşku dolu sevinçle;
    - Elbette isterim, hem de çok sevinirim Mine.
    diye yanıt verdi.
    Mine başladı bildiği tüm tekerlemeleri, ard arda sıralayarak söylemeye.

    - Komşu, komşu!
    Huuu!...
    Oğlun geldi mi?
    - Geldi
    - Ne getirdi?
    - İnci boncuk
    - Kime, kime?
    - Sana, bana
    - Daha kime?
    - Kara kediye
    - Kara kedi nerde?
    - Ağaca çıktı
    - Ağaç nerde?
    - Balta kesti
    - Balta nerde?
    - Suya düştü
    - Su nerde?
    - İnek içti
    - İnek nerde?
    - Dağa kaçtı
    - Dağ nerde?
    - Yandı bitti kül oldu

    - Aksaray’ın kilidi
    Sana vuran kim idi
    Amcam oğlu Musacık
    Kolu budu kısacık
    Şimdi gelir görürsün
    Güle güle ölürsün

    - Büzülünce büzülür
    Süzül desem süzülür
    Ellerimizle şap şap şap
    Ayaklarımızla rap rap rap
    Bir sağa, bir sola
    Dans edelim kol kola

    - Nasıl… güzel mi?... beğendin mi Ebru? Diye sordu Mine.
    Ebru, başını aşağı yukarı sallayarak;
    - Hıı hııı… Çok beğendim, çok güzel… Daha başka biliyor musun?
    - Elbette biliyorum. Diye yanıtladı Mine.
    Dünyanın göz kamaştıran güzellikte ki, büyük ve parlak lambası olan güneş ise, tüm asaletiyle tam tepedeydi. Hatta gökyüzünün güzel kuşları, yüzümüzü okşarcasına geçen ve geçerken de kulağımıza şarkılar söyleyen rüzgâr bile oradaydı. Gökyüzüne bakıldığında, bulutlar bir pamuk kadar yumuşak görünüyordu. Mine; sevinç içinde tekerlemelerini söylemeye devam etti.

    - Minarede bir kuş var
    Kanadında gümüş var
    Eniştemin cebinde
    Türlü türlü yemiş var
    Yemişimi yediler
    Bana cüce dediler
    Vallahi yemem, billahi yemem
    Ben bu işten vazgeçmem

    - Hacı nine kına döver
    Ben bilirim kimi sever
    Altın paşayı sever
    Altın paşa çardakta
    Gümüş yüzük parmakta

    - Top top kadife
    Kızın adı Latife
    Oturmuş halı dokur
    İçinde bülbül okur
    Bir tabak gülüm olsa
    İki kardeşim olsa
    Biri ay, biri yıldız
    Biri oğlan, biri kız

    Mine o gün çok mutluydu. Söylediği tekerlemelerle adeta mutluluğuna mutluluk katmıştı. Birden bire gökyüzündeki bulutlar gözüne takılıverdi.
    Ebru’ya bulutları göstererek;
    - Bak, bak… Görüyor musun? Nasıl da hareket ediyorlar.
    Arkadaşı ile birlikte bulutları seyretmeye başladı. İçinden bulutlarla oyun oynamanın kendisini ne kadar mutlu edeceğini düşündü. Heyecanlanarak bağırmaya ve koşmaya başladı.
    - Heey güzel bulutlar, pamuk bulutlar, nereye gidiyorsunuz? Benimle kalın, birlikte oyun oynayalım. Gitmeyin, isterseniz size de tekerleme söylerim.
    Bağırarak bulutlara tekerleme söylemeye başladı.

    - Karga karga “gak” dedi
    “Çık şu dala bak” dedi
    Çıktım baktım o dala
    Ah bu karga ne budala

    - Karga fındık getirdi
    Fare yedi bitirdi
    Onu tuttu bir kedi
    “Miyav” dedi, “av” dedi

    - Ceviz adam şip şap şap
    Burnu akar hor hor hor
    Kaşı keman gıy gıy gıy
    Karnı davul güm güm güm

    Bir süre düşündükten sonra, aklından bir oyun geçirdi ve onu kendi kendine oynamak istedi. Küçük bulutları çocuk, büyük bulutları ise anne ve baba yaptı. Şimdi bu oyunu oynamalıydı, çünkü Mine böyle çok mutlu olacaktı.
    Tabi önce bulutlara birer isim bulmalıydı. Düşündü ve sonra…
    - Heey küçük bulut, senin adın Mine bulut olsun…
    dedi. Ve o buluta kendi adını verdi. Diğer küçük buluta doğru yönelip,
    işaret parmağıyla göstererek;
    - Senin adın da Emir bulut olsun...
    Ve o buluta da kardeşinin adını verdi. Tek tek bulutlara isim takmaya ve onlarla konuşmaya başladı. Mine bu oyunu çok sevmişti. Emir buluta doğru yönelerek bağırdı.
    - Heey Emir bulut; sen ne kadar şanslısın. Bak arkadaşların yanında. Onlarla istediğin gibi oyunlar oynayabilirsin. Benim de senin gibi
    arkadaşlarım yanımda olsa canım sıkılmaz, onlarla oyunlar oynardım. Onlara şarkılar, tekerlemeler söylerdim. Hatta onlara şekerlerimi bile verirdim. Bu gün arkadaşım Ebru’ya da tekerleme öğrettim.
    - Size de tekerleme söylememi ister misiniz?...
    dedi. Ve bağıra bağıra başladı bulutlara tekerleme söylemeye.

    - Babam yoğurt getirdi
    Kedi burnunu batırdı
    Kedi seni tutarım
    Bıyığını yolarım

    - Mustafa mıstık
    Arabaya kıstık
    Üç mum yaktık
    Seyrine baktık

    - Kuzu kuzu mee
    Bin tepeme
    Haydi gidelim
    Hacı nineme

    Mutluluk içinde hem etrafında oynuyor, hem de bu tekerlemeleri söylüyordu. Ebru da bildiği tekerlemeler de Mine’ye eşlik ederek, onunla birlikte hem oynuyor hem de söylüyordu. Birden bire oyunlar oynadığı, Mine bulut ve Emir bulutun üzerine doğru, büyük ve kara bir gölgenin yaklaştığını gördü. Bu rüzgârın sürükleyerek getirdiği, kötü bulut olmalıydı. Bağırarak tekerleme söylemeye devam etti.

    - Yağ yağmur yağ
    Teknede hamur
    Tarlada çamur
    Ver Allah’ım ver
    Selli selli yağmur

    - Yağmur yağıyor
    Seller akıyor
    Arap kızı
    Camdan bakıyor

    Mine masmavi gökyüzüne doğru bakıp, bulut arkadaşlarına seslenerek;
    - Kaçın, evinize doğru gidin, annenize gidin…
    diye bağırıp, bulut arkadaşlarını uyardı.
    Bulutlar gökyüzünde yavaş yavaş dağılmaya başladı. Mine, bulutların kendisini dinlediğini düşünerek;
    - Çabuk olun, evinize gidin, korkmayın anneniz sizi korur.
    dedi bir kez daha.
    Büyük ve gri bulut gökyüzünü gittikçe kaplamıştı. Mine’nin bulut arkadaşları ise iyice kaybolmuştu. Mine çok mutlu olmuştu, çünkü büyük bulut, küçük bulutlara kötülük yapamamıştı.
    Mine başını gökyüzüne doğru kaldırıp, küçük bulut arkadaşlarına bağırmaya başladı…
    - Teşekkür ederim, beni dinlediğiniz için çok teşekkür ederim. Annenizi ve babanızı üzmeyin olur mu?...

    Rüzgâr yavaş yavaş esmeye, yağmur çiselemeye başlamıştı ki, Mine’nin annesi, pencereden seslenerek onu çağırıyordu. Evin kapısından içeri girmeden önce, güzel ve kısa bir tekerleme daha söyledi.

    - Ayağımın altında çağla
    Herkes evine dağıla

    Mine arkadaşı Ebru ile “tekrar görüşmek üzere” diyerek ayrıldı. Bir kez daha gökyüzüne doğru bakıp el salladı.
    - Arkadaşım olduğunuz için çok mutluyum…
    Kendi kendine konuşarak,
    - Hayat ne kadar güzel.
    Mine annesine sarılarak yanaklarından öptü.
    - Bu gün çok mutluyum anneciğim. Ebru ile birlikte, gökyüzündeki bulutlara isim takıp, onlarla çok güzel oyunlar oynadık. Ebru’ya ve bulutlara, senin bana öğrettiğin tekerlemeleri söyledim. Yarın yine oynayacağız. Bu benim mutluluk oyunum ve tüm çocuklara bu oyunumu öğretmek istiyorum anneciğim.


    Emine SEVİNÇ ÖKSÜZOĞLU
     
Benzer Konular
  1. poLyanna
    Mesaj:
    0
    Görüntüleme:
    613
  2. EsRaRenGiz
    Mesaj:
    0
    Görüntüleme:
    752
  3. ZeyNoO
    Mesaj:
    0
    Görüntüleme:
    515
  4. Papatya
    Mesaj:
    0
    Görüntüleme:
    881
  5. YoRuMSuZ
    Mesaj:
    0
    Görüntüleme:
    715
Yüklüyor...

Sayfayı Paylaş