1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Muhammed Yalçınkaya - Bir Aşk'ın Hiçlik Öyküsü - 1..

Konusu 'Şairlerden' forumundadır ve ...SAKLI CeNNeT__ tarafından 15 Mayıs 2012 başlatılmıştır.

  1. ...SAKLI CeNNeT__

    ...SAKLI CeNNeT__ ♥ Pєяναηє Döηєя Aşk ♥

    Katılım:
    6 Temmuz 2011
    Mesajlar:
    16.250
    Beğenileri:
    81
    Ödül Puanları:
    4.980
    Yer:
    ♥ Bєη Hєp Sєηdєyim ♥
    Banka:
    110 ÇTL




    Son bir tutunuştu düşmeden önce yalnızlığıma
    Gözlerin çarpmıştı yüreğimin yangınlarına
    Sönmüyordu hece hece dökülen
    Saçlarının örgüsünde kalan ıssız bakışların
    Ne zaman kendimden sana yola çıksam
    Hep bir yanımda can ağrısı , bir yanımda hiçlik türküsü

    Kime çevirsem menzilimi yanı başımda ölürdü ' Aşk '
    Örtülürdü bütün anılar , bütün izleri silerdi yağmur
    Şehir ıslanırdı sırılsıklam olmuş siluetimde
    Düşündüğüm kadar sevda kalırdın aklımın odalarında
    Aklımdan çıkartmaya kalkışsam , yüreğime düşerdin
    Sonra aniden bir hastalık , bir ölüm telaşı
    Ürkek bir tebessüm

    Kırık bir sabah
    Ayak izlerinden toplama ' Sensizlik '

    Bir sen giderdin kaderimin en kimsessiz yanından
    İçimde ' Hiç ' kalırdı
    Bir hastalık gibi çürütürdü bütün düşlerimi
    Parçalardı ayrılığın hayalsiz yanlarını
    Ben Ölümü gözlerinde görürdüm

    ...

    Şimdi
    Yaşamak üstüme bol geliyor

    Bir Dağ kaçağı gibi koşturuyorum
    İsmini İsmimde unuttuğum ' Aşk ' için
    Anlamıyorum sarhoş olmayıda hani öyle kör kütük
    Söver gibi yazılar yazmayıda
    Altı üstü ' Seviyorum '
    Üstünü altına getiriyorum
    Didik didik ediyorum bütün hayallerimi
    Sensizliğin en kırılgan yanında kendimi kendimle tehdit ediyorum

    Olmuyor
    Olmuyor
    Efsa

    Bakışında kalan mahşer kalabalıklarında
    Bir sıratın ucunda
    Bir israfilin dudaklarında
    Ölümü beklemek değil
    Canımı acıtan

    Hani kalemi kırıp
    Bir yanında ' Sen '
    Kendime ' Hiçlik ' yazmak
    Sonunda ise ' Aşksızlık '
    Kalmak

    /...

    Olmuyor Efsa , olmuyor
    Bir satırın sonunda nokta koymadan ölümü sende gizlemek
    Kendimi ölümlerle kuşatıp kendim dışı kalmak
    Birine bakarken bir şarlatanın suçunu üstüme alıp
    Bir ömür kendimi sensiz bırakmak
    Olmuyor seni bir romanın en son sayfasında
    Vedasız vedalara mahkum bırakmak

    Efsa Dudağımdan dökülen tek cennet , gözlerimde kıyamet
    Dudaklarımın en çok gizlediği isim , Şimdi hangi yağmur temizler
    Hangisi Aşk der
    Hangisi Ölüme ' Biz ' der

    .../


    Muhammed Yalçınkaya
     

Sayfayı Paylaş