1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Ne acı bir hikâyeydi, içimi dağlayan hançerdi…

Konusu 'Mustafa CİLASUN' forumundadır ve MustafaCİLASUN tarafından 20 Eylül 2013 başlatılmıştır.

  1. MustafaCİLASUN

    MustafaCİLASUN Twitter:@mustafacilasun Özel üye

    Katılım:
    20 Temmuz 2011
    Mesajlar:
    2.164
    Beğenileri:
    729
    Ödül Puanları:
    3.830
    Cinsiyet:
    Bay
    Meslek:
    Kamuda yönetici- http//www.facebook.com/mcilasun
    Yer:
    Kayseri
    Banka:
    0 ÇTL
    Emine
    Henüz on iki yaşlarındaydı
    Saf bir babası
    İki analık elinde yetişmiş
    Bir annesi vardı



    Emine
    Çok küçük yaşına rağmen
    Evin her türlü
    Temizliğinden sorumlu olan candı
    Seçme hakkı hiç tanınmadı



    Annesi
    Kimi zaman
    Evlere temizliğe giden
    Yıllardır kahır çeken
    Pek yüzü gülmeyen nisaydı



    Kim ne derse
    Doğru kabul eden
    Muhakeme yetisini öteleyen
    Şefkat ve hamiyete aç nefesti
    Hep hançerlendi ama yetmedi



    İki kızı vardı
    Emine ve Hayriye isminde
    Her ikisi de perdeler kapalı yaşadı
    Korumak, muhafaza etmek
    İsterken, gönüllerinde ki umudu karattı



    Kızların
    Hiçbir çaresi yoktu
    Ya çok kötü bir dayak
    Ya da aç susuz bırakılmak
    Kime ve nereye sığınırdı
    Henüz bilmeyen bir aciz kuldu



    Bazı komşular
    Annesini ikna ettiler
    Yirmi yaş büyük bir taş ustasına
    Emine’yi vermeye heveslendirdiler
    Hiç değilse kızın kurtulur diyerek
    Emine’nin kanına girmek için azmettiler



    Adam
    Belki yaşlı ve zavallı biriydi
    Hiç evlenmemiş aciz bir nefesti
    Kaba ve hiçbir cazibesi olmayan kederdi
    Zavallı Emine kollarına teslim edilecekti
    Şahit olan varlıklar beklide sevinecekti



    Emine
    Ne kadar ağlasa ve yırtınsa
    Başını taşlara vurup haykırsa
    Kimse duymuyor ve dikkat kesilmiyordu
    Ne de olsa kurban edilmek için bekleniyordu
    Emine intihara teşebbüs etti yine engellendi



    O yıllar
    Asayiş ve emniyet
    Ne kadar güvenli ve dakikti
    İnsan hakları bakir ormanlar içinde yaşayan
    İnsan ve mahlûkun farkında lığında değildi
    Annenin tahakkümü, komşunun azmi, babanın sessizliği
    Emine’nin sonu oldu, ne sevinç ve umut hayallerini kuruttu




    Mustafa CİLASUN
     

Sayfayı Paylaş