1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Ne cemalini gördüm ne toprağında nefeslendim!

Konusu 'Mustafa CİLASUN' forumundadır ve MustafaCİLASUN tarafından 22 Temmuz 2011 başlatılmıştır.

  1. MustafaCİLASUN

    MustafaCİLASUN Twitter:@mustafacilasun Özel üye

    Katılım:
    20 Temmuz 2011
    Mesajlar:
    2.164
    Beğenileri:
    729
    Ödül Puanları:
    3.830
    Cinsiyet:
    Bay
    Meslek:
    Kamuda yönetici- http//www.facebook.com/mcilasun
    Yer:
    Kayseri
    Banka:
    0 ÇTL
    Nasıl bir duyguydu ki hissettiklerim
    Bir ömür dinlediklerim, merak içinde acaba dediklerim
    Yalnızlığımda her vakit yâd ettiğim, firkati için vaktini sabırla beklediğim
    Meczup bir nefes olan rahmetlik Cemil babadan dinlediğim ve kendimden geçtiğim



    Kelam kifayet etmiyor seni anmak için
    Ruhumu kuşatan hicran bilmem ki hangi vakti bekliyordu kim rehin
    Aşk kalbe nasip olmazsa, inşirah için gece gündüz demeyip yakarmazsa kimin
    Niyetin asliyesi hakikatim için, ruhumdan tebarüz eden idrak farkı fark ettirmek için



    Düşünmek yetmiyor, gerekçeler istiyor
    Ar ruhun kemali yeti için kimden medet bekliyor, kalbim ne söylüyor
    Derya, denizleri ihata ediyor, lahza zamanın esrarından söz ediyor, kim dinliyor
    Ne tekdir yetiyor, ne de takdir ibret almam için aklımı hakikat için çeliyor, ne bekliyor



    Okunan salalar neden içimi titretiyor
    Nasıl bir dünyadan bahsediyor, umutlarım sendeleşip sersemleşiyor
    Neden bu kadar yabancılık sinemi kemiriyor, öğrenmek için söyle neyi bekliyor
    Bu kadar kayıtsızlığa akıl sır kifayet etmiyor, ten ve bedenin figanı hakkından gelmiyor



    Efendim dedim, ne kadar kalbimdeydin
    Getirilen salavatlar için ne söylerdin, sefilliğime bilmem ki güler miydin
    Tevdi ettiğin emanetleri bir ömür görmezden geldim, hikâye misali safça dinledim
    Ne kadar hayatıma dâhil ettim, bitmeyen heva ve heveslerimi mütemadiyen önceledim



    Nasıl olsa şefaat edecek değil mi dedim
    Lakin ümmetin olabilmeyi asla beceremedim, neden bu kadar hoyratlığı seçtim
    Geçim derdi dedim, meşgale içinde kaybolup gittim, efrada şefkatini hasredemedim
    Kimi zaman ah ettim, demek ki çekilecek çilemiz varmış dedim, sessiz halde nefeslendim



    Ne vakit gül görsem tebessümle anarım
    Naçar bir ömrün müntesibi olmaktan fevkalade utanarak, acizliğime yanarım
    Kuytu bir köşeye çekilir gözyaşlarımı sessizce bırakırım, anlamadan inanmaya şaşarım
    Bir bağnazlık içinde, tefrika selinde, ümmet bilmem ki nasıl bir hesabın derdinde, anarım




    Mustafa CİLASUN
     

Sayfayı Paylaş